Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘Zwitserland’

Het antwoord: ze worden beiden ingevoerd, hoewel tevoren bekend is dat het nare gevolgen zal hebben. Zowel van de euro als van de Bulgaren en andere Oost-Europeanen uit landen die tot de EU werden toegelaten door onze knappe politici was op voorhand bekend dat invoer vervelende gevolgen heeft voor de bewoners van de bestaande EU. Toch drukken politici het door.

Waarom? Omdat ze geen zier geven om de gevolgen. Politici zijn enkel bedacht op hun eigen belang; als zij maar bezig zijn in dat vage gebied dat Europa wordt genoemd en dat ergens rond Brussel en Straatsburg schijnt te liggen, zal hen de rest worst wezen. Dezelfde soort politici maken zich nu opnieuw klaar om ons ervan te overtuigen dat Europa en de euro niet alleen goed voor ons zijn, maar noodzakelijk en intussen onvermijdelijk. Voor dat laatste hebben zij zelf gezorgd: het is pompen en dan toch verzuipen.
Europa en de euro zouden misschien inderdaad een zegen voor ons kunnen zijn geweest, maar dan hadden er geen politici aan te pas mogen komen. Zeker niet het huidige slag.
Die politici die beweren ons te kunnen redden, onder andere door de gulden terug te brengen en de EU op te blazen, zijn al even ongeloofwaardig, zo niet een tikkeltje erger dan de hampelmannen die ons steeds verder het moeras in duwen.

zeug met Bulgaren en Roemenen _ PS klein

Gisteren, zondag 8 december 2013, was zelfs de Bulgaarse ambassadrice opgetrommeld in een tv-programma (our ‘show’ zoals dat in het Engels terecht heet, want een show is zo’n praatprogramma intussen natuurlijk meestal) om ons te bezweren dat haar landgenoten heus niet met drommen tegelijk westwaarts zouden trekken. Het werkte op ons averechts. Wij hebben het gevoel er opnieuw ingeluisd te zijn door politici die wij op onverklaarbare wijze democratisch schijnen te kiezen.

De rillingen lopen je over de rug wanneer je bedenkt dat deze politici momenteel aan “het onderhandelen” zijn met het doel een bankenunie in elkaar te zetten die moet voorkomen dat wij straks opnieuw opdraaien voor het wangedrag van cowboy-bankiers. Gaat de politici dat lukken? Wij thuis hebben er weinig vertrouwen in. Naderhand, nadat met veel bazuingeschal de bankenunie met behulp van peperdure PR- en reclamebureaus aan ons is gepresenteerd, zal waarschijnlijk blijken dat de politici zich opnieuw bij de neus hebben laten nemen. Je hoopt natuurlijk dat het niet zo zal zijn, maar dat doe je eigenlijk tegen  beter weten in. De Kamerhoorzitting van bankiers 21.11.2013 heeft opnieuw getoond wat voor vlees we met bankiers in de kuip hebben.
De verhalen die ons na de flop zullen worden opgedist, worden ongetwijfeld nu al door misschien dezelfde PR- en reclamejongens in elkaar geknutseld.

Er zijn journalisten-publicisten die hardnekkig beweren dat de zwijgende meerderheid vóór het Europa, zoals het nu gestalte krijgt. De eurocritici – die niet allemaal per se tégen Europa hoeven zijn, alleen tegen de kneuzen die aan de knoppen zitten – zouden een schreeuwende minderheid vertegenwoordigen.
Wat is er eenvoudiger om dat middels een, twee en desnoods meerdere referenda regelmatig te peilen en onderzoeken? In Zwitserland doen ze dat al eeuwen op die manier en het werkt daar perfect. Er is een belangrijke factor in het spel: Zwitserland is geen lid van de EU en heeft de euro niet ingevoerd.

Read Full Post »

Stiene Deboer

Zwitserland laat zien hoe winstgevend het kan zijn met de schapen en melkoeien van de EU-landen samen te werken, zonder zelf lid van de EU te zijn. Hieronder drie visies over het Europa van Zwitserland van de opiniepagina van de Volkskrant, november – december 2013.

switzerland-euro

Pepijn van Houwelingen, technisch bedrijfskundige  / OPINIE – Volkskrant  26/11/2013

( …………….)
Het wordt hoog tijd dat de uitzonderlijke positie van Zwitserland serieus wordt genomen. Politici zouden eens moeten stoppen met steeds maar weer dreigen dat honderdduizenden banen verloren gaan zodra we geen lid van de EU meer zijn terwijl er een land midden in Europa ligt dat geen lid is van de EU en niet deelneemt aan de eurozone maar dat het desalniettemin of veel waarschijnlijker juist daarom op alle fronten aanzienlijk beter doet dan Nederland. Iets dat overigens niet in de laatste plaats tot uitdrukking komt in de bijzonder lage Zwitserse werkloosheidscijfers.

De Zwitserse zwarte zwaan is dus niets minder dan een levende negatie van dat onzalige Europese project dat Europeanen al zoveel schade en ellende heeft berokkend maar waar sommige politici inmiddels zoveel politiek kapitaal in hebben geïnvesteerd dat ze niet meer terug willen of kunnen. Maar er is wel degelijk een goed alternatief voor dit project en daarvoor hoeven we alleen maar naar onze ‘Europese zwarte zwaan’ midden in het hart van Europa te kijken.

BALLAMAN_suisse-europe

Christa Tobler,  hoogleraar Europees recht aan de universiteit van Leiden en de universiteit van Bazel (Zwitserland) / OPINIE – Volkskrant 30/11/2013

Het is simplistisch en misleidend om de situatie van Zwitserland als onafhankelijk van de Europese Unie te omschrijven. In werkelijkheid is Zwitserland sterk van de Unie afhankelijk, zowel economisch als juridisch, betoogt Christa Tobler.
( ……. )
Op juridisch vlak is Zwitserland weliswaar geen lid van de EU of de van Europese Economische Ruimte (EER), maar dit betekent niet dat het onafhankelijk is. Met de Europese Unie bestaat namelijk een ingewikkeld systeem van tegenwoordig meer dan 120 zogenaamde ‘bilaterale verdragen’. Hierdoor wordt met name veel economisch recht van de Europese Unie overgenomen, nota bene zonder dat Zwitserland kon meebeslissen bij het maken van deze regels.
(  …..  )
In vergelijking met de omringende landen is Zwitserland zeker een bijzonder land. Maar zijn veelvoudige verwevenheid met deze landen, juist op juridisch en economisch vlak, laat zien dat wij met Zwitserland geenszins een negatie van het Europese project voor ons hebben.
In tegendeel: Zwitserland kan niet zonder de Europese Unie en staat sterk onder haar invloed. Ik zou zelfs zeggen: zonder de Europese Unie zou Zwitserland niet zijn wat het land nu is.

Zwitsers spaarvarken

Jerry Mager  01/12/2013

wederzijds parasiteren
Mw. Toblers betoog en dat van Van Houwelingen liggen op een curieuze wijze in elkaars verlengde. Ze complementeren elkaar terwijl ze langs elkaar heen lijken te praten. Kort door de bocht samengevat: Zwitserland en de EU staan tot elkaar in wederkerige relatie als parasiet – gastheer [symbiose is een verfijnder en gecompliceerder uitwerking]. Zowel de EU als Zwitserland kunnen afwisselend als parasiet / gastheer fungeren, afhankelijk van de deals. Spil waar het om draait: de financiële industrie.
De EU wordt niet meer bestuurd door politici die wij democratisch kiezen, maar door bobo’s van de financiële wereld, die soms twee of meer petten tegelijk op hebben. De meeste politici spelen een rol als uithangbord en zijn ledenpoppen. Velen zullen hoogstens een vaag begrip hebben van de financiële ingewikkeldheden die bij elkaar de totale EU uitmaken en zich op z’n best hebben ingegraven in hun minuscule niches.

financiële infrastructuur
Zwitserland kent een langdurige gesofistikeerde financiële industrie en die infrastructuur is net zo goed in het belang van de financiële bobo’s als omgekeerd. Wij, de Europese burgers, spelen alleen formeel nog een rol. Wij mogen middels verkiezingen – wanneer ons die tenminste worden toegestaan – legitimeren door te stemmen. Hierbij wordt ons de Apocalyps van ieder alternatief voor de euro ingebrand. Die Apocalyps is trouwens tamelijk snel verschoven van ‘oorlog’ naar ‘financieel-economische rampzaligheid’. Daaroverheen wordt bij gelegenheid een dun sausje ‘Europese identiteit’ gegoten, als ideologische ingrediënt.
Ik vermoed dat de financiële bazen die Europa intussen bestieren, net zo veel belang bij dit Zwitserland als facilitator hebben als omgekeerd. Ik acht het zeer waarschijnlijk dat indien je zou wegen op basis van de juridische-financiële regelgeving (welke partij profiteert vooral van welk bilateraal contract), Zwitserland er heel riant uitkomt, zeker relatief bezien.

Europese verkiezingen?
De werkelijke discussie over Europa wordt al enige tijd buiten ons om gevoerd en vindt plaats tussen financieel-juridisch-economische experts. Die discussie weer aan ons, de burger, trekken, is de dringendste hoofdzaak. Het vinden van politici die deze taak willen en kúnnen uitvoeren, lijkt intussen bijna onmogelijk. De retoriek die als opmaat naar 22 mei 2014 door de diverse politieke merken over ons zal worden uitgebraakt, zal vermoedelijk van een verstikkende simpelheid zijn.

Read Full Post »