Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘VVD’

gepost door Stiene Deboer
op 10 december 2013

PvdA vertrouwt liever machthebbers dan gewone mensen

Door Patrick van Schie ( historicus en directeur van de Teldersstichting)  – in TROUW 09/12/2013, 14:42

Compromissen kunnen verdedigbaar zijn als je er voldoende voor terug krijgt. Maar een compromis tussen bijvoorbeeld VVD en PvdA is natuurlijk niet ineens volkomen liberaal dan wel juist sociaal-democratisch; als dat zo was zou een van beide partijen hebben zitten slapen.
Onlangs kwam een rapport uit van de commissie-Melkert. Die commissie had voor de PvdA een ‘nieuwe visie’ voor de economie in een geglobaliseerde wereld ontworpen. Journalisten vroegen Melkert onmiddellijk waarom als de PvdA zijn visie deelde, die dan niet in het kabinetsbeleid was terug te vinden. Dat is een flauwe vraag.
( ….)
Door dit rapport te onderschrijven kan de PvdA zich met een eigen visie profileren. Het is echter geen visie op de toekomst. Voor inspiratie werd geput uit een falend verleden.

JesusKicksOutTheBankers-klein

Reactie van Jerry Mager 10/12/2013

Patrick van Schie steekt aan het slot van zijn stuk Melkert een pluim op de hoed: ‘ Voor inspiratie werd geput uit een falend verleden.’ Natuurlijk, want je wilt het beter doen. Wat mij betreft oriënteert Melkert zich nog te weinig op de faalpunten uit dat verleden. Neem bijvoorbeeld 2008 alleen maar als hoofdpunt om je op te focussen: dan zouden alle banken genationaliseerd moeten worden en de kwaadwillende bankiers, falende toezichthouders, medeplichtige rating agencies en andere medeplichtigen naar heropvoedingskampen gestuurd.

Van Schie vindt het een flauwe vraag van de journalisten: “waarom als de PvdA zijn visie deelde, die dan niet in het kabinetsbeleid was terug te vinden.” Die vraag is zeer terzake, want de PvdA-bewindslui in de regering voeren VVD-beleid uit en zitten volgens Patrick van Schie dus te slapen. De VVD wordt daardoor slapende rijk. Slapende rijk worden mag dan misschien de fatsoenlijkste manier van rijk worden zijn, wij kopen daar weinig tot niets voor. Politici moeten wakker blijven!

Read Full Post »

TROUW 2013 11 22
http://www.trouw.nl/tr/nl/4492/Nederland/article/detail/3549540/2013/11/22/Infrastructuurprojecten-vertraagd-door-bezuinigingen.dhtml
Door bezuinigingen bij de overheid worden veel infrastructurele projecten de komende jaren later opgeleverd dan gepland.

Melanie Schulze fot bij auto 2012 11 22 - 80 prct + tekst - 2

Door bezuinigingen bij de overheid worden veel infrastructurele projecten de komende jaren later opgeleverd dan gepland. Dat schrijft het Economisch Instituut voor de Bouw (EIB) vrijdag.

clip-art-suske-kop knipogend   Jerom relaxed staande handen in zak + tekst asfalt

Read Full Post »

door Jerry Mager
gepost op nelpuntnl.nl op 02-09 september 2013

“In the media, as in other major institutions, those who do not display the requisite values and perspectives will be regarded as ‘irresponsible, ‘ideological, ‘ or otherwise aberrant, and will tend to fall by the wayside. The media are indeed free – for those who adopt the principles required for their ‘societal purpose’. “
Edward S. Herman & Noam Chomsky (2002:304): Manufacturing Consent

“During the Blair government’s period of office, Rupert Murdoch had three goals: to acquire regular personal access to Blair, to protect his newspaper and television empire and, perhaps most significantly, to influence Britain’s foreign policy. He achieved them all.”
David McKnight (2013:163): Murdoch’s Politics

Artikel 7 van onze Grondwet: vrijheid van meningsuiting
Natuurlijk mag je als journalist en redacteur van de Volkskrant beweren dat de zittende VVD-premier Mark Rutte geen ideeën heeft. We leven tenslotte in een vrij land met vrijheid van meningsuiting en een vrije pers, dus de waarheid mag zeker worden gezegd. Het is alleen niet aan te raden dat je dat doet, want voor je het weet word je op het matje geroepen bij je Hoofdredacteur. Die biedt je een stoel, een sigaartje en een cognacje aan en wijst je dan vaderlijk, vriendelijk doch nadrukkelijk en met klem op de verantwoordelijkheden die je hebt: naar je lezers toe dus richting de lezers, richting het publiek, richting de politiek, richting je gezin en last but not least richting de euro en richting Europa.
Als de Hoofdredacteur de zware overgordijnen heeft dichtgetrokken en deur dubbel op slot gedraaid, na twee keer uitvoerig te hebben gekeken of er misschien toch niet iemand op de gang loopt, voegt hij daar vlakbij je oor, vlug en zacht lispelend, aan toe: en richting aandeelhouders, financiers en andere sponsoren van deze krant waar jij en ik zo goed van eten. Met onze kostbare vrijheden moeten we zeer zorgvuldig omgaan. Intimidation-Techniques2 - 40 proc. grootte
Je weet niet of je het werkelijk hebt gehoord, of dat je je het maar verbeeldt, zo onhoorbaar als dat laatste gezegd wordt. Dan, weer joviaal als altijd, terwijl hij zichzelf royaal nog een bel cognac inschenkt, zegt de Hoofdredacteur: By the way, er komt binnenkort een plaats vacant voor assistent-hoofdcorrespondent bij de sectie kamelenbulten in een negorij bij name Verweggiswoestijnisstan ……
Zo gaat het in de praktijk natuurlijk niet echt. Ik dik het alleen wat aan, omwille van de suspense.

Artikel 8 van onze Grondwet: vrijheid van drukpers
In de huidige praktijk zegt en doet een beetje Hoofdredacteur dit op klaarlichte dag, langs zijn neus weg met de gordijnen en ramen wagenwijd open en in volle redactielokalen, met al het journaille en overige personeel verplicht aanwezig. De succesvolle Hoofdredacteur van nu is namelijk een proces- en transformatiemanager, een CEO, die opereert volgens het businessmodel dat op de snelste manier het meeste geld genereert voor de directeuren-eigenaren-aandeelhouders van het mediaconglomeraat, met een profijtelijke prestatiebonus en optieregeling voor hemzelf, contractueel vastgeschroefd en zowel fiscaliter als arbeidsrechtelijk waterdicht doortimmerd en toekomstbestendig. Vaak worden ze na hun krantencarrière minister, staatssecretaris, burgemeester of in een andere creatief verzonnen modaliteit in de Grote Ruif der Publieke Middelen geplugd.
Tegenwoordig worden bij kranten regelmatig complete afdelingen gesaneerd en gedesinfecteerd, geschoond van zelfstandig denkenden met originele opinies, afwijkende analyse, dwarse duidingen en subversieve standpunten. Met busladingen wordt bijna dagelijks krantenpersoneel naar schaliegasvelden vervoerd, waar ze met een beiteltje en een hamertje diep onder de grond schaliegas uit het gesteente mogen bikkelen. De meesten zien het daglicht nooit weer. Velen verdwijnen spoorloos.

De Begeisterung van de procesmanager
Daarom dat Martin Sommer (MS) weliswaar schrijft dat VVD-premier Mark Rutte er geen ideeën op nahoudt, maar daar in een adem aan toevoegt dat Rutte die ook beslist niet nodig heeft. Want wat kun je iemand nadragen die beweert dat je geen ideeën nódig hebt? Ook al zegt die persoon daarmee meteen dat je geen idee whatsoever over wat dan ook koestert, dat je werkelijk geen enkel idee hebt: blanco als een baby en totaliter tabula rasa.

MS: “Meer dan van ideeën heeft Rutte last van geestdrift. .. “ en “ … Rutte is niet de enige procesmanager. Dat etiket past ook Wouter Bos, architect van dit kabinet, en Diederik Samsom.“ Ouwe jongens krentenbrood, politieke procesmanagers onder en bij elkaar. Dat moest gewoon coalitiëren. Wat zouden wij nog te wensen hebben? We zijn, vindt Martin Sommer, gruwelijk gematst met een premier van het kaliber: U vraagt en wij draaien. Dus, niets te miezemouzen mensen.quote-back-in-those-days-intimidation-was-the-greatest-tool-the-drill-instructor-had- 40 procent

Wat Rutte nodig heeft, is tijd, zegt MS zorgzaam, en die heeft Mark óók niet. Dat is eigenlijk maar goed ook, want met te veel tijd omhanden zou begeisterde Mark zijns ondanks toch weleens op ideeën kunnen komen, op foute en verkeerde ideeën welteverstaan. Zoals het idee dat het best een goed idee zou zijn om de holocaust te mogen ontkennen. Zulk soort ongekamde ideeën dus.
Trouwens, iemand met ideeën, een persoon die grondig en diep over de dingen pleegt na te denken, die zou het op die plek en positie, onder de Haagse kaasstolp, nog geen dag uithouden en in Europa nog geen uur. Godeliefzalmebewaren! Er ideeën over Europa en de euro opna moeten houden!? Zo’n stumperige stakker, zo’n naargeestige nerd, hij zou gillend weglopen of zich anders stilletjes verhangen, uit een raampje van dat Binnenhoftorentje bij voorkeur. Dat zou sneu wezen, dat wens je niemand toe. Dan kun je vele vele malen beter, volledig vacuüm en compleet gespeend van ideeën, schaterlachend permanent opgeruimd zitten wezen. Onherstelbaar blijvend begeistert.

“We are the hollow men
We are the stuffed men
Leaning together
Headpiece filled with straw. Alas!”

T.S. Eliot: The Hollow Men

VVD, AJB en PVV
Martin Sommer bevindt zich overigens in goed gezelschap, want niemand minder dan oud-VVD-voorman Bolkestein roeptoeterde immers te pas en te onpas dat een politicus niet moest nadenken. Aan politici die nadenken, heb je niets, vond Bolkestein. Hijzelf noemt zich nadrukkelijk deftig een koopman en wil vooral niet als intellueel te boek staan. Een greintje zelfkennis kan meneer Bolkestein niet worden ontzegd.
Een politicus, moet wéten. Hij of zij moet op de eerste plaats weten aan welke kant zijn boterham beboterd, besmeerd en belegd is en wie het in zijn partij voor het zeggen heeft, wie er de lakens en de gunsten uitdeelt. MS: “Hij is heel trouw, beloont zijn vrienden. Zijn mentoren Opstelten en Rosenthal werden minister.” Rutte ging zelfs zo ver in zijn loyaliteit aan makkers en vrienden dat hij Geert Wilders, zijn oud-mentor in de VVD, grootmoedig hielp aan een-gat-in-de-markt, zodat Wilders voor zichzelf een bloeiend politiek handeltje kon beginnen met zijn PVV-beweging. Als dat niet getuigt van generositeit zonder ook maar enige bijgedachte, dan weet ik het niet.

Dit is puur politiek instinct. Hier komt echt geen denkwerk aan te pas. Het idee alleen al. Dat is een hele opluchting en het verklaart meteen een heleboel, zo niet alles.

Sommer haalt ook het geval aan van VVD’er Arend-Jan Boekestijn, die voor een open microfoon tegen collega-historicus Maarten van Rossem beweerde dat het schokkend was dat zijn politieke baas en mede-historicus Rutte geen idééhéé had. Wat er met AJB is gebeurd daarover wordt in VVD-kringen nog met een brok in de keel en bibbers in de benen aan VVD-kindertjes verhaald, onder de VVD-kerstboom, bij de VVD-kribbe, waarin de VVD-Heiland. Dat was niet best. Het heeft Nederland bijkans zijn triple A status gekost en ons lichtjaren teruggeworpen in de globale concurrentiepositie, whatever that may be. Het heeft een haar gescheeld of we waren de euro uitgeknikkerd. Kijk, als je dat laatste bedenkt dan wens je Mark Rutte aan de lopende band een hééééleboel ideeën toe.

Laat ons daarom iedere avond voor het slapengaan toch maar bidden om veel ideeën voor onze VVD-premier, die aardige, sympathieke en sociaalvaardige Mark Rutte. Want dat is ‘ie tenslotte allemaal, al zal hij ook daar vast geen idee van hebben.

“The contemporary era constantly proclaims itself as a post-ideological, but this denial of ideologie only provides the ultimate proof that we are more embedded in ideology.
On account of its all-pervasiveness, ideology appears as its own opposite, as non-ideology, as the core of our human identity underneath all the ideological labels.”
Slavoj Žižek (2009:37,39): First As Tragedy, Then As Farce

Lectuur:

Martin Sommer: ‘Ruttes probleem is niet gebrek aan ideeën, maar gebrek aan tijd in de Volkskrant van 01 september 2013

Edward S. Herman & Noam Chomsky (2002/1988): Manufacturing Consent. The Political Economy of the Mass Media / New York – Toronto: Random House / ISBN 0-375-71449-9 (pbk)

David McKnight (2013/2012): Murdoch’s Politics. How One Man’s Thirst For Wealth And Power Shapes Our World / London: Pluto Press / ISBN 978 0 7453 3346 5 (pbk)

Slavoj Žižek (2009): First As Tragedy, Then As Farce / London – New York: Verso / ISBN -13: 978-1-84467-428-2 (pbk)

Read Full Post »

Schaliegasrapport is onwetenschappelijk
door: Jan Rotmans  (hoogleraar transitiemanagement Erasmus Universiteit Rotterdam)
in Trouw 29/08/13, 10:30

gepost op Stiene Deboer / 30 augustus 2013

# Verkorte versie van artikel in TROUW

Ingenieursbureaus Witteveen & Bos, Aracadis en Fugro hebben een overzicht gemaakt van de (vooral internationale) wetenschappelijke literatuur over schaliegas. Hun rapport is een vertaalslag naar de Nederlandse situatie en een interpretatie van de risico’s. Op alle drie aspecten van het rapport valt wetenschappelijk gezien het nodige af te dingen.
Om te beginnen: de gebruikte literatuur is onvolledig en zeer selectief. Belangrijke Europese en Amerikaanse studies naar schadelijke milieu- effecten van schaliegas worden niet genoemd. Wel wordt bovenmatig vaak verwezen naar literatuur uit de gas- en olie-industrie zelf, zoals onderzoek van Shell, NAM, Cuadrilla. Ruim driekwart van de bronnen is pro-schaliegas. Dit vormt samen beslist geen adequate afspiegeling van de beschikbare literatuur.

Ook de vertaalslag naar de Nederlandse situatie is zeer gebrekkig. Als er schadelijke effecten zijn aangetoond in het buitenland, wordt steevast aangegeven dat dit niet voor Nederland hoeft te gelden. Illustratief is het voorbeeld van het vrijkomen van radioactief materiaal dat in Duitsland en de VS bij de winning van schaliegas terugstroomde via afvalwater. Het rapport noemt dit niet representatief voor Nederland. Merkwaardig is echter, dat als er geen internationale bronnen bekend zijn over mogelijke schadelijke effecten, wel wordt aangenomen dat dit voor Nederland in elk geval geen probleem vormt. (   )

Risico’s gebagatelliseerd
( ) De achilleshiel van het rapport is de interpretatie van de onzekerheden en risico’s van schaliegaswinning. Opvallend is dat het begrip ‘onzekerheid’ vrijwel geen aandacht krijgt. Het komt slechts 1 keer voor in het rapport. Dit is methodologisch niet te verdedigen, omdat het hele schaliegasdebat draait om een inschatting van onzekerheden, in data, bronnen, effecten.

fracking scheurt huis

Wat betreft de risico-inschattingen: dat is het zwakste deel van de studie. Wie accuraat leest, ziet een duidelijk patroon. De risico’s worden stelselmatig gebagatelliseerd. Enerzijds door adjectieven te gebruiken als ‘onwaarschijnlijk, miniem, minimaal, nihil, zeer klein’. Waar in de achtergrondbijlagen aanzienlijk meer nuances worden aangebracht, verdwijnen die consequent in het hoofdrapport. ( )

Het mooiste voorbeeld van hoe onwetenschappelijk met risico’s wordt omgegaan, is de inschatting van risico’s van grondwatervervuiling. Dit risico is significant hoger dan bij conventionele aardgaswinning (door het ‘fracken’ en door het grote aantal benodigde putten). Essentieel is welke chemicaliën worden gebruikt bij het ‘fracken’. Dit kunnen bij elke proefboring en elke locatie weer andere toxische, corrosieve, kankerverwekkende en radio-actieve stoffen zijn, zoals benzeen, kwik, arseen en radon. Die kunnen in het grond- en oppervlaktewater terechtkomen.

Menselijke fouten
In het rapport wordt hier nogal mistig over gedaan, met versluierend taalgebruik: zo spreekt men consequent van ‘hulpstoffen’ in plaats van schadelijke chemicaliën. De risico’s op grondwatervervuiling zelf worden niet expliciet geclassificeerd, laat staan gekwantificeerd. ( )
Voor de twee oorzaken die het rapport noemt van mogelijke grondwatervervuiling, reikt men direct de oplossing aan. Menselijke fouten kunnen worden beperkt door goede training en adequaat toezicht, technische fouten kunnen geminimaliseerd door goede monitoring.
En nu komt het: door het minimaliseren van menselijke en technische fouten worden de risico’s op grondwaterverontreiniging ‘beheersbaar’. Op deze wijze, door menselijk en technisch feilen weg te rationaliseren, is elk risico van welke activiteit dan ook, beheersbaar.
De wetenschappelijke grondslag ontbreekt hier echter volledig. Daarmee wordt de bodem weggeslagen onder de hoofdconclusie van het rapport dat de ‘risico’s van schaliegaswinning beheersbaar zijn’.

fracking-cartoon - 30 proc.

REACTIES

jerry mager (29/08/13)

Beheersbare risico’s, minimaal beheersbare risico’s wegen niet op tegen de maximaal beheersbare en dan hebben we de optimaal en marginaal beheersbare nog niet meegeteld. ‘Menselijke fouten kunnen worden beperkt door goede training en adequaat toezicht, technische fouten kunnen geminimaliseerd door goede monitoring’. En de fouten in de schepping des Heren, hoe pakt u die aan? God op bijscholingscursus. Ontzagwekkend, wat een slimme spitsvondelingen. Vast bijbeunende spin doctors uit het Haagse.

jerry mager 1/3 (30/08/13)

VVD’er Kamp en zijn politieke merk spelen het spelletje in ieder geval slimmer dan de PvdA. Eerst poneer je miljardenbezuinigingen waarvan de noodzaak zeer kwestieus is, dan laat je de PvdA de pensioenen van onze ‘grijze schaduwen'[HCSS-rapport] inpikken, de grenzen willen sluiten tegen oost-europeanen, plus je zet schaliegas in om de kwestieuze bezuinigingen eventueel te verzachten. Bij de PvdA verlaten de bonafide ratten het schip al bij Bosjes en kroonprins Asscher wordt meteen afgebladderd

jerry mager  2/3 (30/08/13)

De brief van Kamp aan de Tweede Kamer, d.d. 26 augustus 2013 / DGETM-EM / 13125938, moet u lezen. Hij begint met het onder een noemer brengen van aardgas en schaliegas. De rest is ook slim geformuleerd: “De … gasvoorraad, zoals die we nu kennen, is eindig. We verwachten echter dat het Nederlandse gasverbruik tot ver na 2020 op het huidige niveau van ca. 45 miljard m3 per jaar zal blijven liggen.” Verbruik wordt wel, voorraad niet gedateerd, enz. De brief wemelt van zulke kan-fri-kan-do passages.

jerry mager  3/3 (30/08/13)

Bij het downloaden van het betreffende rapport van de site van EZ stuitte ik op het pikante gegeven – ik heb de politieke koehandel al lang niet meer gevolgd – dat PvdA’er Sharon Dijksma staatssecretaris EZ is. Ik schat in dat Henk Kamp aan haar geen kind zal hebben, dus wordt het boeiend om te volgen of en hoe de VVD de PvdA ook hier een maximale loer draait. Op deze wijze is toch nog iets leuks uit de naargeestigheid te peuren. Benieuwd hoe de PvdA ooit zal ontwaken, indien zulks al gebeurt.

Read Full Post »

door Jerry Mager
gepost op NELPUNTNL.NL, op 19/20 augustus 2013
uitgebreid en licht herzien op 21 augustus

“Libertarians display nothing but disdain for fundamental ideas. They disparage the very idea of a fundamental idea. Libertarianism wishes to espouse an end product: liberty – while remaining oblivious to its source: philosophy. It sees no logical, ordered structure of ideas, but only a haphazard smorgasbord of notions, and feels entitled to help itself to any one, at any time, in any sequence, as the mood strikes.”

Peter Schwartz (1989:317): Libertarianism: The Perversion of Liberty

De kop: “VVD-adviseur Livestro: ‘Rutte wordt niet gehinderd door principes’ “ in de Volkskrant van 17 augustus 2013 geeft veiligheidshalve duidelijk aan dat het om een citaat van meneer Livestro gaat. Bij lezen van het stukje waarboven deze kop staat, lijkt het op het eerste gezicht onwaarschijnlijk om te denken dat Joshua Livestro het artikel van Peter Schwartz (“Libertarianism: The Perversion of Liberty”) in gedachten had toen hij deze uitspraak deed, laat staan dat hij het met Schwartz eens zou zijn – indien Livestro al bekend was met betreffend artikel.
Als ik echter lees: “Flexibiliteit is volgens Livestro weliswaar nodig om het kabinet overeind te houden” en ik denk aan Sennetts betoog over hoe die flexibiliteit volgens hem in onze kapitalistische maatschappij het individuele karakter en de maatschappelijke moraal ondermijnt (“The Corrosion of Character”), dan zou Livestro wellicht kunnen worden aangewreven dat hij het onbewust met Schwartz en Sennett eens is en dat zijn kwalificatie van zijn VVD-roerganger wel degelijk betekent wat hij lijkt te betekenen: “Rutte wordt niet gehinderd door principes”. Precies dat maakt de man tot zo’n succesvolle stemmentrekker. We leven tenslotte in het postmoderne postpolitieke tijdperk, waarin der Mensch ohne Eigenschaften agio doet.

the_intolerable_intolerance_ 70 procentJammer dat in het ingezonden stuk van PvdA vicepremier Lodewijk Asscher en de Engelse publicist David Goodhart in de Volkskrant en de Britse krant The Independent, niemand schijnt te hebben geroepen: Eigen volk eerst! of: Socialist Asscher wil grenzen dicht tegen Oost-Europeanen!
Was dat het geval geweest, dan zou de beweging (let wel: de PVV is een beweging en geen partij) van meneer Geert Wilders – als we de peilingen van Maurice Waf! tenminste mogen geloven – vast niet met 30 zetels uit de bus zijn gekomen. In ieder geval hadden we nog een smeuïge krantenkop gehad. Een PvdA’er die zoiets roept, zou de verloedering van het merk weer eens onomwonden aan de kaak stellen.

“The invasion and colonization of communitas, the site of the moral economy, by consumer market forces constitutes the most awesome of dangers threatening the present form of human togetherness. The principal targets of the assault by the market are humans as producers; in a fully conquered and colonized land, only human consumers would be issued residence permits.”

Zygmunt Bauman (2003:74): Liquid Love

Onthutsend is het wel, dat uitgerekend alweer een PvdA-politicus het project Europa lijkt te saboteren, juist nu eensgezindheid onder de eurolanden zo broodnodig is. VVD’er Rutte houdt zich met zijn oproep om meer luxe consumptiegoederen te kopen tenminste nog bij merksyntone kretologie, terwijl die zogenaamde bescherming van de Nederlandse werknemers van Asscher zo flinterdun dubbel-doorzichtig is dat het de aandoenlijkheid voorbij schiet en genant in de wind wappert. Kom er gewoon vierkant voor uit dat het project Europa uiterst ongelukkig en onverantwoord krakkemikkig in elkaar steekt en we daar de wrange vruchten bij karrenvrachten van plukken. Waarom we de wanhopige vlucht naar voren schijnen te moeten blijven kiezen, is aan de gewone burger die structureel voor de kosten opdraait, niet uit te leggen. Die burger voelt zich cynisch uitgebuit, ordinair kaalgeplukt en schaamteloos leeggezogen. Die burger ziet, ondervindt, merkt en ervaart namelijk dat zijn spaargelden verdampen en dat zijn pensioen wegsmelt. Hij ziet hoe de haarvaten van de samenleving verstopt raken door het aankoeken van steeds dikkere lagen managers. Die managers claimen dikke salarissen en het enige wat ze doen is de boel nog stroperiger, nog ingewikkelder en vooral nog duurder maken. Hun salarissen-met-bonus moeten tenslotte ergens van worden betaald. Het Nederlandse maatschappelijke middenveld is wat dit aangaat een Sodom en Gomorra aan het worden: de ene ladenlichtende fraudeur na de andere plugt zich er als een bloedzuiger in de staatsruif van de publieke middelen. Met zo’n positie belonen politieke kongsi’s ook hun clubgenoten; zij hebben de banen verkaveld en onderling verdeeld en distribueren de respectieve postjes, ten laste van de publieke middelen. In het Angelsaksisch heet dit cronyism.

Ergens op een plek die Brussel heet en op andere vergelijkbare virtuele plaatsen (loci, topoi) wordt er zoiets als een Verenigd Europa in elkaar gestoken, zeggen ze. Alweer door managers, voor wie het project Europa een grote snoepwinkel en lucratieve banencarrousel is. De burger krijgt toegetoeterd dat zij solidair moet zijn met vreemde mensen ver weg, terwijl zij dag in dag uit aan den lijve ondervindt dat het hier bij haar steeds meer ieder voor zich is. Luister maar naar Rutte & kompanen, kijk naar Asschers laatste move: West-Europa voor de West-Europeanen! Een paradoxale boodschap die, zoals Pavlov met honden bewees, schizofrenie veroorzaakt. Een verenigd Europa is bij dit alles zeker niet gebaat. Terwijl we dat meer dan ooit oooh zo nodig hebben, lijkt de politieke paljassen niets te dol om het project Europa te saboteren en te torpederen.

“(H)et is vooral Homerus geweest die de andere epische dichters heeft geleerd op de juiste wijze onwaarheden te beweren. Zijn kunst bestaat hierin dat hij gebruik maakt van de menselijke neiging om valse conclusies te trekken.”

Aristoteles (335? BC; 60a18): Poëtica

Asschers move maakt het eens te meer pijnlijk en duidelijk zichtbaar dat de huidige constructie van het project Europa op z’n zachtst gezegd aan alle kanten rammelt en in z’n voegen kraakt en knarst. Asscher stelt een deeloplossing voor die op zich niet onaannemelijk lijkt te klinken (wel onsympathiek, maar misschien zelfs niet onlogisch). In het geldende kader past Asschers idee echter helemaal niet en binnen dat vigerende kader detoneert zoiets als naïef, onbetrouwbaar en inconsistent. Moeten politici met zulke ideeën aan het roer staan van dit zwalkende, kompasloze en lekkende narrenschip, in deze woelige en verraderlijke wereldzeeën?
Hoe kun je het rijmen om duizelingwekkende sommen gelds te blijven overmaken naar landen als Griekenland – dus een transfereconomie in stand en aan de praat te houden – en tegelijkertijd de grenzen willen sluiten tegen werknemers uit nieuwe (aspirant-/semi-) eurolidstaten? De gedebiteerde smoes luidt dat Nederlandse werknemers uit de wind moeten worden gehouden, met name zzp’ers en laaggeschoolden – potentiële PvdA stemmers dus. Een cynische smoes, want diezelfde Nederlandse werknemers zien hun spaargelden verdampen (richting Griekse bankiers en andere gladde gluiperds?) en krijgen het onverbloemd voor hun kanes dat ze zich loyaal hun pensioengelden moeten laten ontfutselen in het belang van Europa dat immers ook hun belang zou zijn. Kortom, het recept luidt: permanent pompen en langzaam maar onherroepelijk samen verzuipen. Zo’n politieke poppenkasterij en fratsenfoezeliritis voedt en vergroot slechts het toch al substantiële ressentiment.

De gefrustreerde burger weet natuurlijk drommels goed dat ‘ie met meneer Wilders en zijn PVV ook geen stap verder komt, maar zo lang de gevestigde politieke merken die burger voor simpel, achterlijk en dom verslijten, zal die burger zich zo gedragen door zijn kont tegen de krib te gooien en Van Speijks dan-liever-de-lucht-in! als motto prefereren.
Door op een beweging als de PVV te stemmen, krijgt die burger op zijn minst nog de illusie dat zij – net als een astrante peuter van drie jaar oud – tòch ook een eigen willetje heeft en zich niet alles hoeft te laten gezeggen. De merken VVD en PvdA zouden volgens de peiling van meneer De Hond nu bij verkiezingen een verlies van 45 zetels voor de kiezen krijgen. De DOW Jones en Foetsie zijn er niets bij.

“Flexible specialization suits high technology; thanks to the computer, industrial machines are easy to reprogram and configure. The speed of modern communications has also favored flexible specialization, by making global market data instantly available to a company. ( ) ( )
The most strongly flavored ingredient in this new productive process is the willingness to let shifting demands of the outside world determine the inside structure of institutions. All these elements of responsiveness make for an acceptance of decisive, disruptive change.
( ) ( )
Time’s arrow is broken; it has no trajectory in a continually reengineered, routine-hating, short-term political economy. People feel the lack of sustained human relations and durable purposes.”

Richard Sennett (1998:52,98): The Corrosion of Character

Lectuur:

Aristoteles (384-322 BC) (2012/1986): Poëtica / Amsterdam: Athenaeum – Polak & Van Gennep / ISBN 978 90 253 0207 8 (vertaling: N. van der Ben en J.M. Bremer)

Grieks – Engelse uitgave: S.H. Butcher (1951): Aristotle’s Theory of Poetry and Fine Art / New York: Dover / ISBN 0-486-20042-6

Voor de teleologische drive en het richtingzekere momentum dat dit Europa-project zo node ontbeert, zie o.a. de Nicomacheasche ethiek

Zygmunt Bauman (2003): Liquid Love. On the Frailty of Human Bonds / Cambridge, Oxford, etc.: Polity Press – Blackwell / ISBN 0-7456-2489-8 (pbk)

Peter Schwartz’ stuk staat in Leonard Peikoff – editor (1989): The Voice of Reason. Essays in Objectivist Thought van Ayn Rand / New York, London etc.: Penguin – Meridian Books / ISBN 0-452-01046-2. Libertarianism: The Perversion of Liberty staat op p. 311-333.
Het gaat om een sterk verkorte versie van een artikel uit 1985, dat werd gepubliceerd in The Intellectual Activist.

Richard Sennett (1998): The Corrosion of Character. The Personal Consquences of Work in the New Capitalism / New York, London: W.W. Norton & Company / ISBN 0-393-31987-3 (pbk)

Richard Sennett (2003): Respect in a World of Inequality / New York, London: W.W. Norton & Company / ISBN 0-393-32537-7 (pbk)

Richard Sennett (2009/2008): The Craftsman / London, New York etc.: Penguin / ISBN 978-0-141-02209-3 (pbk)

# P.S. #

Zie Susan Watkins (editor of New Left Review) over het “project Europa” in de laatste London Review of Books No. 16 – 29 August 2013, pages 17-21

Citaat uit haar (review-)artikel Vanity and Venality (= ijdelheid/verwatenheid/hier ook: grootheidswaan en de vatbaarheid voor corruptie/omkoping/morele kwetsbaarheid):

“A single currency might have worked for the core group of closely aligned economies – France, Germany, the Benelux countries – envisaged in the Werner Plan. Instead, the architecture of the Eurozone, concocted in response to the fall of the Berlin Wall, became fatally entangled with the project of EU enlargement.
As it took shape from the mid-1990s, the single currency became available to any country that could claim to meet the minimal convergence criteria, in a spirit of geopolitical expansionism strongly backed by Washington and London. The result, as the vanity of the leading continental powers combined with the venality of the smaller ones, was a heterogeneous group of 17 economies, with divergent dynamics, tied to a uniform exchange rate and enjoying a shared credit rating.
Rather than helping them converge, the common currency exacerbated the underlying differences between them. Domestic manufacturing in the Mediterranean countries was squeezed by Chinese imports at the lower end – textiles, ceramics, leather goods – while German companies gained an increasing market share at the upper end: cars, chemicals, machinery. At the same time, the easy credit of the globalisation bubble created the illusion that Europe was equalising upwards, as southern consumption was fuelled by northern banks’ cross-border lending.”

(bijgevoegd op 22 aug. 2013)

Read Full Post »