Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘verzelfstandiging woningcorporaties’

Bas Heijne in De Standaard –  zaterdag 26 mei 2012

Verkort – zie De Standaard voor volledige tekst

Afgelopen donderdag keek ik naar het verantwoordingsdebat in de Tweede Kamer. Ik ben er nog niet van hersteld.
De politici leken er zin in te hebben, dus het lag aan mij. Natuurlijk werd er niets verantwoord. Niet raar, er staan verkiezingen voor de deur. Er werd ook geen verantwoordelijkheid genomen – dat was al een stuk ergerlijker. En vooral kon je zien dat de komende verkiezingen geen nieuw hoofdstuk inluiden, omdat ze het gevolg zijn van een diepe politieke crisis.
………..  …………..  ……………..
De regeringspartijen kampen met gefnuikte bravoure. De brutale triomfantelijkheid waarmee dit kabinet werd ingezet, is nu al onvoorstelbaar. Honderddertig op de snelweg, een opgestoken middelvinger naar het Scheldeverdrag, de dierenpolitie – leuke dingen voor niet zulke leuke mensen. Het vereist heel wat politieke acrobatiek om ons nu te doen geloven dat dezelfde politici die nog maar kort geleden grijnzend met deze onzin aankwamen, ons nu uit de crisis zullen halen.
…………..  ……………  ………………………
Ik wil niet naïef zijn, maar een crisis vraagt om politici die niet al te partijgebonden zijn, die een brug kunnen slaan tussen de kleine wereld van de persoonlijke besognes en de grote wereld van het publieke belang, om politici die niet zo opzichtig met hun doelgroep bezig zijn, maar iets uitstralen dat het belang van hun achterban overstijgt.

Wat uitstraling betreft had Mark Rutte, met een beetje hulp van anderen, zo iemand kunnen zijn. Hij heeft het tijdens zijn eerste kabinet verknald. Nu kampt hij met het imago van een holle opportunist, een mooi-weer-politicus die blijft volhouden dat het mooi weer is zelfs wanneer het plenst. Dat is geen leiderschap.

Volk redeloos, land reddeloos, regering radeloos. De ademloze verkiezingsstrijd zal die crisis alleen maar bevestigen.

 Reacties – zie ook De Standaard

Op 26 mei 2012, zei Jerry Mager:

Ons uit de crisis halen? Van je nooit niet. Natuurlijk niet, daarvoor hebben deze politici bij lange na niet de vereiste kwaliteiten in huis. Dat hebben ze mij dunkt keer op keer nadrukkelijk bewezen. We mogen de handjes dichtknijpen wanneer ze geen al te schadelijke dingen doen. Maar – zo luidt de geëigende dooddoener: het land moet toch geregeerd worden? En laat hen nou toevallig voorhanden zijn en we moeten toch stemmen, want dat ritueel hoort nou eenmaal bij democratie. Dus modderen we gewoon voort en zien we straks vanzelf wel waar het schip strandt. De aanstaande verkiezingen in september worden een soort Songfestival revisited dat we dit keer niet kùnnen verliezen, omdat we met ons allen het schip ingaan en daar nog democratisch zelf voor kiezen op de koop toe. Ik heb zelfs gehoord dat Joan Franka voor lijsttrekker zou zijn benaderd. Heel toepasselijk, want het gaat bij verkiezingen tenslotte alleen maar over You and Me.

Bij de brutaliteiten die Bas Heijne opsomt (honderddertig op de snelweg, een  opgestoken middelvinger naar het Scheldeverdrag, de dierenpolitie) voeg ik het opgetuigde nieuwe Ministerie van Veiligheid en het loslaten van de tandartsen op het volk in naam van de zegenrijke marktwerking. Dit soort ‘beleid’ is een natuurlijke voortzetting van voorgaand ‘beleid’ waar we nu volop de wrange vruchten van plukken, zoals: het privatiseren van de natuurlijke monopolist Nederlandse Spoorwegen, de verzelfstandiging van onze onderwijsinstellingen, het privatiseren van de woningcorporaties en het introduceren van de marktwerking in de medische sector (gisteravond naar Reporter van de KRO  gekeken, over het gewetenloze implanteren ondeugdelijke kunstheupen?). Geen haan die kraait over terugdraaien. Heel even de VVD’er Charlie Aptroot  over de NS, maar die is snel gesedeerd onder bedreiging van een kunstheup en een dure dentale behandeling die hem met een mond vol tanden zou doen staan.

 

Read Full Post »

 door Jerry Mager

Het heeft er alles van weg dat de Tweede Kamer door hard te roepen over de PvdA’er Staal van ‘Vestia,’ de aandacht van haar eigen functioneren wil afleiden. Ten eerste was en is het verzelfstandigen van de woningbouwcorporaties natuurlijk van meet af de dood in de pot en konden we op dit type ontsporingen zitten wachten. Nu hebben dergelijke akkevietjes zich herhaalde malen voorgedaan en beginnen de Haagse kaasstolpers de hitte van de schijnwerpers steeds dringender op zichzelf te voelen. Dus gaan ze verontwaardigd schreeuwen en verhit kakelen, zonder iets aan de oorzaak te doen.

In de Zorg en bij ons Onderwijs speelt zich in principe hetzelfde onfrisse gebeuren af. Bij de monopolist NS idem dito.
Dit zijn domweg geen terreinen waar je marktwerking (whatever ze daar in Den Haag ook onder mogen verstaan) op moet loslaten. Op al deze terreinen toont de Kamer zich, wanneer er opnieuw een misstand wordt geconstateerd, geschokt, verontwaardigd, onthutst en nu zeggen ze dan te walgen. Walging, la nausée, dat lijkt de laatste variant op het sleetse thema.
Opnieuw: aan de oorzaken van de misère doen ze evenwel niets. Ze willen t.z.t. immers zelf ook op zo’n vette plek worden geplempt, waar het vrij rauzen uit de Staatsruif is geblazen. Bovendien geven dergelijke bestuurlijke rellen en  opstootjes hen weer even werk en bezorgt ze de nodige klussen.

De parlementaire enquête die de kaasstolpers willen uitvoeren, is onnodig omdat hetgeen die commissie zou moeten uitzoeken al uitvoerig is uitgezocht en gedocumenteerd. Duidelijker bewijs van het gegeven dat het ze vooral is te doen om afleiding van de aandacht een goedbetaalde klus als lid van een PEC, die best vet zal schuiven.

Straks – nadat er eerst talloze gebitten naar de gallemiezen zijn en de maatschappelijke sfeer navenant verziekt is – komt er ongetwijfeld een parlementaire enquête naar de nu zogenaamd experimenteel vrije tandartstarieven, die door VVDminister Edith Schippers “strak gemonitord” worden. Bullocks! Na drie jaar draai je deze vrije tarieven natuurlijk niet meer terug. En zo modderen we voort.
Marktwerking kan op bepaalde terreinen heilzaam werken, maar op andere gebieden is ze wezensvreemd aan wat zich op de betreffende domeinen afspeelt en waarom het daar gaat. Peuter dat politici – en menig papegaai-journalist – maar eens aan het verstand. Je ontkomt er allengs bijna niet aan om moedwil in verband met eigen gewin te veronderstellen. Domheid kan ook, en is misschien nog veel erger.

* * * 

Links naar berichten over het aangekochte schip van de corporatie ‘Woonbron,’manager Martien Kromwijk PvdA: NRC; de SPNOS en de NRC over ‘Vestia’

Read Full Post »