Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘V&D’

Stiene Deboer / 22 februari 2015

Het management van V&D vraagt 5000 werknemers van het warenhuis om een ‘loonoffer’ van 6%. Verlaging van de structurele loonkosten zijn volgens de V&D-managers noodzakelijk om het warenhuis te laten overleven. Intussen heeft V&D van de verhuurders een deel van de huur kwijtgescholden gekregen en heeft de Belastingdienst (dat zijn uiteindelijk wij allemaal) toegezegd dat het warenhuis minder belasting hoeft te betalen.

winst privaat, kosten publiek
Verlaging van arbeidskosten en het ten laste brengen van verliezen aan het publiek, terwijl de winsten worden geprivatiseerd, is de strekking van het neoliberale business plan dat in Nederland sinds 1994 (Wim Koks eerste paarse kabinet) wordt uitgevoerd met medewerking van de PvdA. Teneinde het rendement te verhogen, moeten de arbeidskosten worden afgeknepen. De chantage-argumenten zijn intussen overbekend: lage lonen landen, kredietcrisis, automatisering en globalisering zijn de meest gedebiteerde.

Kapitaal ‘verdient’ – zonder er voor te hoeven werken – meer en steeds meer dan arbeid. Thomas Piketty is dat in november 2014 persoonlijk aan politiek Den Haag komen uitleggen, op uitnodiging van D66. Wrang, want de meeste politici zijn inmiddels alleen bedacht op eigen voordeel en gewin en Piketty was hoofdzakelijk een reclamestunt en foto-opp. voor Haagse politici, meer niet.

piketty-capital-21st-century-300x199

Het V&D-management zet de werknemers en de belastingbetaler het mes op de keel door met sluiting te dreigen. Dat is vreemd, want In een echte vrijemarkteconomie zou niemand daar een traan om hoeven laten. Waarom dan deze heisa rond het warenhuis V&D? Er staan 10.000 arbeidsplaatsen op het spel. Nou, en? Dat hoort toch bij het plan? Hoe meer werklozen hoe groter concurrentie op de arbeidsmarkt, hoe lager de salarissen.
Het gedoe rond V&D wordt vast opgeklopt door belanghebbenden die nog meer uit de Staatsmiddelen willen halen dan ze toch al doen. De werknemers doen niet echt ter zake en hun lot wordt enkel larmoyant uitgemeten wanneer het de belanghebbenden – die tevens de media kunnen bespelen en voeden met info die hun belangen dient – zo uitkomt.

Rutte_NDLcenten

eigen belang
Zowel het warenhuis als de politieke partij PvdA zullen het niet redden. Zowel bij V&D als bij de PvdA, zal het management daar geen veer bij hoeven laten. Degenen die met lege handen achterblijven zijn de leden en kiezers van de PvdA en het personeel van V&D. De PvdA-politici hebben hun eigen toekomst al verzekerd, net als de managers van V&D.

Dat zowel de PvdA als V&D ten onder zullen gaan, voorspelt de econoom en PvdA-coryfee Arie van der Zwan, die 50 jaar lid van de PvdA is en nauw was betrokken bij V&D. In de NRC van 24 januari 2015 legt Van der Zwan uit dat aan de teloorgang van zowel de PvdA als van het warenhuis, verkeerde keuzen van het management ten grondslag liggen. Vooral: eigen belang prevaleert boven het grotere belang en samen delen.
De PvdA-bobo’s kozen uit eigen belang voor meeregeren (Van der Zwan: “De leiding heeft het eigen belang – regeren – telkens zwaarder laten wegen dan het belang van de achterban.”), hetgeen vanuit carrière oogpunt zeker lucratiever was. V&D-baas Dreesman leidde in 1988 de managers die het reorganisatieplan van Arie van der Zwan torpedeerden. Van der Zwan: “Of mijn reorganisatie de structurele problemen bij V&D had opgelost, weet je natuurlijk nooit zeker. Maar het bedrijf had de toekomst dan wel in eigen hand kunnen houden.”

rendementsdenken
Intussen is V&D in handen van steeds weer andere investeringsmaatschappijen geraakt, die vanwege rendementscijfers keer op keer reorganisaties doorvoeren. Ook dit is intusen en bekend liedje: pers eruit wat je kunt en gooi de lege schil dan weg.

Van der Zwan gaat de teloorgang van de PvdA meer aan het hart dan het gedoe bij V&D, want, zegt hij: “Politiek is toch belangrijker dan economische formules.” De PvdA waar Arie van der Zwan vijftig jaar geleden lid van werd, die PvdA bestaat al enige tijd niet meer.

Dat moge zo zijn, maar in dit frappante geval is het lot dat V&D momenteel beschoren lijkt zo direct terug te voeren op, en te relateren aan, de koers die de PvdA-managers voor hun organisatie hebben uitgestippeld dat het lot van dit warenhuis en dit politieke merk als exemplarische illustratie dienen van het uiteindelijke failliet dat het neoliberale business model uiteindelijk voor de meesten van ons in petto heeft.

Of het nu om Europa gaat of om de planeet, waarop we met ons allen leven: we kunnen met ons ‘democratische’ model zoals dat tegenwoordig functioneert niet meer uit de voeten.

* * *

http://www.npogeschiedenis.nl/andere-tijden/afleveringen/2014-2015/Wankel-warenhuis.html

Arie van der ZwanArie van der Zwan (1935) was hoogleraar aan de universiteit van Rotterdam voordat hij aantrad als president-directeur van de Nationale Investeringsbank (1983) en vervolgens als opvolger van Anton Dreesmann (1988) leiding gaf aan Vendex International.
Daarna was hij werkzaam als onafhankelijk adviseur. Hij schrijft regelmatig stukken in NRC Handelsblad, Trouw en Socialisme & Democratie.

 

 

 

 

Read Full Post »

gepost door Stiene Deboer,
2015 januari 29

Door twee PvdA’ers: Henk Nijboer, financieel woordvoerder PvdA & Ed Groot, fiscaal woordvoerder van de Tweede Kamerfractie van de PvdA – Volkskrant 29 januari 2015, 02:01 [nagenoeg onverkort uit de Volkskrant]

samsomrutte-tekst

“Private equity is nuttig als het echt gaat om durfkapitaal gericht op groei op lange termijn. Start-ups zijn er vaak afhankelijk van om hun onderneming uit te bouwen. Ook voor het MKB of voor familiebedrijven zonder opvolger kan private equity een uitkomst zijn die banken niet kunnen bieden.

Helaas zijn er ook excessen. Die doen zich typisch voor bij gevestigde bedrijven die betrekkelijk veel eigen vermogen hebben, maar die toch goedkoop zijn omdat hun winstgevendheid onder druk staat. Met name Angelsaksische private-equitypartijen zijn bedreven in het leegtrekken van deze bedrijven met ingenieuze juridische en fiscale constructies.
De voorbeelden van de afgelopen jaren zijn bekend: NRC Media, kinderopvanginstelling Estro, HEMA, Van Gansewinkel. Deze week bleek dat ook V&D vecht voor zijn voortbestaan.

stalin_blij met SamRut

 

Hoezo ‘durfkapitaal’?

In 2007 is een begin gemaakt met het bestrijden van de kwalijke kant van private equity. Een welkome stap, maar deze blijkt helaas nog niet voldoende.

Hoewel iedere casus verschilt, valt er een lijn te ontdekken in de handelwijze van deze roofdieren van de financiële sector. Het overgenomen bedrijf wordt volgeladen met schulden, waardoor het bedrijf effectief zijn eigen overname betaalt. De investeerder kan volstaan met een zeer kleine eigen bijdrage in het eigen vermogen van de overgenomen partij. Hoezo ‘durfkapitaal’? Bijkomend en soms doorslaggevend voordeel voor de ‘investeerder’ is dat de belastingbetaler meebetaalt. De rente is immers aftrekbaar, eigen vermogen is dat niet. Ondanks een onderliggende winst van 119 miljoen euro in 2013 rapporteerde HEMA bijvoorbeeld in dat jaar een verlies aan de fiscus. Het leegzuigen van de bedrijfsreserves kan verschillende vormen aannemen.

Na de overname van NRC Media door Egeria en Derk Sauer kenden de nieuwe aandeelhouders zichzelf een superdividend van 12,5 miljoen euro toe, een veelvoud van de winst over dat jaar. Dividend uit geleend geld dus. Een andere truc is het verpatsen van vastgoed en de opbrengst uitkeren aan aandeelhouders. Dat ditzelfde vastgoed duur moet worden terug gehuurd, is dan van latere zorg. Cantecleire walgt

Deze week werd bekend dat V&D de overeengekomen huur van zijn winkelpanden niet meer wil betalen. Dezelfde panden waren verkocht toen V&D nog eigendom van KKR, een Amerikaans private-equityfonds dat goed verdiende aan de transactie. In 2007 is een begin gemaakt met het bestrijden van de kwalijke kant van private equity. Een welkome stap, maar deze blijkt helaas nog niet voldoende. De fiscale maatregelen die destijds zijn genomen, hebben niet kunnen voorkomen dat HEMA, NRC Media en Van Gansewinkel blijven kampen met grote schulden. Daarom moet het kunstmatig volpompen met schulden effectiever worden ontmoedigd.

TomPoes-pollet
Het uitkeren van superdividenden is onverantwoord en vermindert de investeringskracht en het vermogen om moeilijke tijden te doorstaan. Hetzelfde geldt voor het aantrekken van leningen om dividenden te financieren. Deze vormen van financiële kamikaze moeten wettelijk aan banden worden gelegd.”

Bommel ziek van polletiek

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Politici zijn aan zet, niet bankiers
door J. Th. Degenkamp, Emeritus Hoogleraar Rechtswetenschap RUG in
Trouw, 31 januari 2015 [ingekort; SdB]

“De Tweede Kamer heeft gedebatteerd over de financiële bazooka die door de Europese Centrale Bank (ECB) is ingezet: een geld-injectie van ruim 1100 miljard euro. Niet iedereen was daar gelukkig mee, maar daar gaat het mij niet om. Waar het mij wel om gaat is het volgende: de Kamer sprak zich wel uit over het beleid van de ECB, maar heeft er niets over te zeggen. En volgens sommigen is dat maar goed ook. Zo zei bijvoorbeeld het PvdAkamerlid Nijboer: “Als politici met de hand aan de geldkraan komen, berg je dan maar”. Nijboer is politicus en kennelijk vertrouwt hij zichzelf en zijn collegae niet. Als dat werkelijk het geval is, dan is het met de democratie treurig gesteld.

Als politici zichzelf niet vertrouwen, wie moet de burger dan wel vertrouwen? Vinden Nijboer en andere politici die hameren op de onafhankelijkheid van de centrale bank, werkelijk dat onafhankelijke centrale bankiers beter te vertrouwen zijn dan politici? Denken zij werkelijk dat het voeren van financieel beleid een kwestie is van deskundigheid en verstand alleen? suske_wiske_tekst

De recente geschiedenis heeft laten zien welke catastrofale gevolgen het neoliberale beleid heeft gehad. Financiële markten niet beheersd door democratisch gelegitimeerde overheden hebben de eurozone in een diepe crisis gestort.

Sidonia politiekZowel in Europa als in Nederland dient de politiek het voortouw te nemen. Dat betekent dat in Europa niet wordt volstaan met een monetaire unie, maar dat een echte economische en sociale unie ontstaat. Geen superstaat, maar een structuur die adequaat kan reageren op economische en sociale problemen. En, liefst alles democratisch gecontroleerd; geen technocratie maar democratie.”

 

 

 

 

Read Full Post »