Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘Stiene Deboer’

 Stiene Deboer / 28 oktober 2014

Vandaag lees ik op de site van de Volkskrant dat Charles Michel, de nieuwe premier van België, ook al het liedje van doen-is-goed ten beste geeft. Net als PvdA’er Diederik Samsom, op 25 oktober 2014 voor de ledenraad van de PvdA deed.
Heel vreemd, dat deze politici schijnen te denken dat ze voortdurend ‘iets moeten doen’ – dondert niet of het intelligent is of oliedom – om een succesvol politicus te zijn. Alsof ‘de boel gewoon bij elkaar houden’ niet véél moeilijker is dan al die nutteloze, ostentatieve en vaak contraproductieve ADHD-daadkracht, die iedere reflectie ontbeert, richtingloos in het wilde weg zwabbert en veel collateral damage aanricht.

Hijgerig gehol van de ene ‘hervorming’ naar de volgende vóórdat enigszins duidelijk kan worden of al die voorgaande ‘hervormingen’ zinnig uitpakten. Verandering omwille van de verandering, dat is volgens deze bazen goed. Net als die mallotige fetish van ‘economische groei’, die als je nauwkeuriger kijkt, vaak in krimp blijkt te resulteren.

onze misère van alledag
Als burger heb ik te maken met treinen die almaar duurder worden, met een tandarts die van alles probeert om me meer geld uit de zak te kloppen, met apothekers die geld vragen, terwijl ze mijn tijd dubbel verdoen met prietpraat, met verhuurders van sociale woningbouwwoningen die proberen ons op alle mogelijke en onmogelijke manier de pegels af te troggelen omdat ze zich verbeelden vastgoedmagnaten te zijn, en zo kan ik een nog een tijdje doorgaan. Intussen roeptoeteren degenen die ons al deze narigheid hebben aangesmeerd, daar op het Haagse pluche, dat ze hun verantwoordelijkheden hebben genomen. Dat wij blij mogen zijn dat zíj het allemaal voor ons doen.

M’n neus! Neen, ik word zeker niet opgewekt van deze opleukerige paljassen.

Hieronder citaten van de Belgische premier en PvdA-voorman Samsom. Ze zijn na te lezen op de site van de Volkskrant en de site van de PvdA.

———- ————– —————— ——————————–

‘Niets doen is zeer makkelijk, hè?’  Michel belgie

Door: Leen Vervaeke – Volkskrant 28 oktober 2014, 02:00

De ‘kamikazecoalitie’ werd de regeringsploeg van de nieuwe Belgische premier Charles Michel aanvankelijk genoemd. Met slechts één Franstalige partij én met de Vlaams-nationalisten in de regeringsploeg, neemt Michel immers een groot risico.
De Franstalige liberaal staat voor 100 procent achter zijn keuze: ‘Ik heb mijn verantwoordelijkheid genomen.’ Hij heeft een band met Nederland, waar hij ooit rechten studeerde en waar hij aan zijn Nederlands schaafde. Hij geeft het interview dan ook volledig in het Nederlands.

Michel: ‘Niets doen is zeer makkelijk, hè? Men neemt geen risico, men wacht, men neemt geen beslissingen. Dat is niet mijn visie van politiek engagement. Mijn visie is een rol te kunnen spelen, hervormingen door te voeren die de welvaart beschermen. Ik ben ervan overtuigd dat veel mensen op politici wachten die de waarheid zeggen. Die zeggen: men kan onze welvaart waarborgen, op voorwaarde dat we vandaag beslissingen nemen.’

Toespraak Diederik Samsom op Politieke Ledenraad van de PvdA, op 25 oktober 2014  BasSchot Samsomeinde verhaal

http://www.pvda.nl/berichten/2014/10/Speech+politieke+ledenraad+2014

Partijgenoten, er is de afgelopen tijd wel eens gezegd dat we een lastig verhaal hebben. … Jazeker, partijgenoten, dat is ook zo. En dat is maar goed ook. Wij kiezen niet voor het gemakkelijke verhaal. Het gemakkelijke verhaal van niks doen. Omdat je dan niks fout kan doen. Het gemakkelijke verhaal vanaf de zijlijn, omdat je dan anderen de schuld kunt geven. …. Terugschrikken voor verandering is nooit de juiste reflex als het moeilijk wordt, fouten erkennen en herstellen en zo meer zekerheid bieden is dat wel.

En dus kiezen we niet voor het gemakkelijke verhaal van niks veranderen. Wij kiezen voor het andere verhaal. ……….. ……

Wij kiezen voor de samenleving van nu, en die van later. We kiezen voor het lastige verhaal van verandering en verbetering. Met oog voor de onzekerheid die ermee gepaard gaat … enzovoorts.

DonaldD over Samsom

 

 

 

 

Read Full Post »

Stiene Deboer / 19 oktober 2014

Politiek commentator Hans Goslinga (Trouw 19/10/2014: Liberalen rekenen af met oude machten), is van mening dat Tweede Kamerleden rechtstreeks door ons gekozen zijn en worden.
Ik citeer: “Anders dan in de afgelopen eeuw is het initiatief tot afschaffing [van de Eerste Kamer; sdb]nu niet afkomstig uit linkse, maar uit rechtse hoek. Het komt bovendien niet uit de lucht vallen, maar past bij de ontwikkeling van de rechtstreeks gekozen Tweede Kamer, die macht naar zich toetrekt. “

Hoezo: een rechtstreeks gekozen Tweede Kamer? De makke van ons huidige systeem is juist dat, wij kiezers en klootjesvolk, helemaal niet op kandidaten voor de Tweede Kamer stemmen.

Paul Fentrop (Volkskrant 23 sept. 2014) zei het kort geleden weer eens voor de camera’s:
“In de Tweede Kamer zitten mensen die door niemand zijn gekozen. Mensen kiezen een lijsttrekker, en op basis van de stemmen die hij of zij krijgt komen andere partijgenoten in de Tweede Kamer. Veredelde kleuterjuffrouwen, grotendeels. Ik heb niks tegen kleuterjuffrouwen, maar het heeft niks met democratie te maken. Zij waren zelf nooit gekozen. Wat wij democratie noemen is een allegaartje van dingen die op een vreemde manier zo zijn gegroeid. Maar echte democratie is iets anders.”

Rutte Asscher een duf duo

Wat Goslinga wel goed doorheeft, is dat de politieke rol van de koning is uitgehold en daarmee de functie van vicepresident van de Raad van State (onderkoning): “In deze machtsstrijd is de koning tot nu toe de meest zichtbare verliezer, door de uitschakeling van zijn rol bij de kabinetsformatie. Daarmee is ook het gewicht van de onderkoning, de vicepresident van de Raad van State, afgenomen. De VVD had voor de opvolging van Tjeenk Willink [PvdA; sdb] dan ook totaal geen interesse en liet de post quasi-grootmoedig aan de christen-democraat Donner.”

De PvdA speelt in deze machtstrijd de rol van sneue schlemiel die zich laat ringeloren, zonder enig weerwoord. De SP doet het al niet veel beter. Daaraan is het ‘succes’ van de neoliberale VVD grotendeels te danken: aan ontbrekende politieke kwaliteit op links!

In zijn verdere betoog heeft Goslinga wederom over ‘de rechtstreeks gekozen volksvertegenwoordiging’ en ‘direct gekozen politici’: “….  dat de regerende meerderheid in de rechtstreeks gekozen volksvertegenwoordiging zo ongehinderd mogelijk haar plannen moet kunnen doorvoeren. Als de boer die goed op zijn kippen past, vatte Kox de preek van Hermans dan ook zo samen: ‘beperking parlementaire overlast voor regering’. In liberale kring zeggen ze liever: herstel van het primaat van de direct gekozen politici. Daarmee in lijn is ook het voorstel van het VVD-Kamerlid Taverne een eind te maken aan de rechterlijke toetsing van wetten aan mensenrechtenverdragen. Dat is, volgens Taverne, geen taak voor benoemde rechters, maar voor democratisch gelegitimeerde politici.”

Rechtstreeks en direct gekozen? Of Goslinga weet niet waarover hij het heeft, of hij bedrijft – tamelijk domme – demagogie. En dan dat politiek vandalisme van die VVD’er Joost Taverne. Mama mia, tot welk niveau zijn we gezakt!?

De hemel beware ons voor deze neoliberale doortastende daadkracht waar Goslinga kwijlend over zwijmelt. De functie en rol van de Eerste Kamer behoeft juist versterking aangezien de kwaliteit van de Tweede Kamerleden hollend achteruit kachelt, hetgeen rechtstreeks te maken heeft met het feit dat zij niet rechtstreeks gekozen worden!

bommel was liberaal

 

 

 

Read Full Post »

Directeur weg bij Nederlandse Zorgautoriteit na kritisch rapport

Bewerkt door: redactie – Volkskrant 26/09/2014, 12:01 − bron: ANP

Mindert Mulder, een van de directeuren bij de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa), stapt op. Mulder werkte vanaf eind 2008 als directeur Cure. Het vertrek vloeit voort uit aanpassingen binnen deze toezichthoudende organisatie, na een kritisch onderzoeksrapport en opmerkingen van minister Edith Schippers.

E. Schippers weet van niets

 

 

goofy-is jaloers op Mindert

Read Full Post »

‘Het topoverleg in Den Haag is een nuttig leermoment voor onze bewindslieden’

OPINIE – Arnout Brouwers – chef opinie van de Volkskrant.
Volkskrant 24/03/2014, 10:15

“Rutte verklaarde vorig jaar dat Nederland is gevraagd de top te organiseren omdat ‘ons land wereldwijd bekend staat als land van vrede, recht en veiligheid’. Het gebruik van de tegenwoordige tijd in deze zin is echter aanvechtbaar: Nederland heeft de afgelopen jaren internationaal vooral opzien gebaard met de opkomst van extreem-rechts, teruggeschroefde ambities op het gebied van defensie en ontwikkelingssamenwerking, en een toenemende euroscepsis. Ook met betrekking tot het formuleren van een westers antwoord op de Russische annexatie van de Krim behoort Nederland, met landen als Cyprus, tot de diplomatieke en intellectuele achterhoede.”

Wiske met tekst

Read Full Post »

gepost door Stiene Deboer
09.03.2014

Jolig D66 ruikt de winst in de steden

Trouw – Mathieu Peulen −08/03/2014

D66 brandt van het zelfvertrouwen. Niet zonder reden. In recente peilingen lijkt de partij af te stevenen op historische zeges: onder andere in Amsterdam, Utrecht, Leiden en Groningen.

“Zullen we dat ding daar de sloot inrijden?”, roept een jongeman door de intercom. Hij wijst naar een trekker in een weiland versierd met VVD posters. Gejuich stijgt op uit de campagnebus. Gerard Schouw lacht. “En nou gaan we potverdikkie voor de winst!”, zegt het Kamerlid met gebalde vuist.

Spectaculaire groei
In 2006 was de partij nog op sterven na dood. Daarna begon het tij te keren. Teloorgegane afdelingen herrezen. Vier jaar na het verkiezingsdebacle groeide D66 spectaculair. In sommige gemeenten verviervoudigde de partij.

Pechtold _ tekst_60 prct

 

Bij D66 is iedereen voorlopig ‘happy’

Volkskrant – verslaggeefster  NATALIE RIGHTON − 10/02/2014,

D66 kijkt uit naar de gemeenteraadsverkiezingen. De partij zou in Amsterdam de PvdA weleens naar de kroon kunnen steken. ‘Maar onze geschiedenis is er een van pieken en dalen.’

AMSTERDAM/DEN HAAG – D66 blijft maar in de lift zitten: volgens de peiling van Maurice de Hond van dit weekeinde zijn de democraten met 21 virtuele Kamerzetels inmiddels de derde partij van Nederland. Niet verwonderlijk dus dat ‘Kereltje Pechtold’ en de zijnen afgelopen zaterdag in opperbeste stemming het startschot geven voor de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen op 19 maart.

‘Eerst gaan de Olympiërs voor goud. En daarna wij’, roept partijleider Alexander Pechtold zaterdagmiddag vanaf het podium in de statige Beurs van Berlage in Amsterdam. De afsluitende woorden van Pechtold op het 99ste D66-congres worden gevolgd door een daverend applaus en een staande ovatie voor de partijleider.

D66 koe, kan blaten

kstierkop Pechtold te grazen

LINKS

http://www.trouw.nl/tr/nl/4492/Nederland/article/detail/3609659/2014/03/08/Jolig-D66-ruikt-de-winst-in-de-steden.dhtml

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2844/Archief/archief/article/detail/3593642/2014/02/10/Bij-D66-is-iedereen-voorlopig-happy.dhtml

Read Full Post »

gepost door Stiene Deboer
op 10 december 2013

PvdA vertrouwt liever machthebbers dan gewone mensen

Door Patrick van Schie ( historicus en directeur van de Teldersstichting)  – in TROUW 09/12/2013, 14:42

Compromissen kunnen verdedigbaar zijn als je er voldoende voor terug krijgt. Maar een compromis tussen bijvoorbeeld VVD en PvdA is natuurlijk niet ineens volkomen liberaal dan wel juist sociaal-democratisch; als dat zo was zou een van beide partijen hebben zitten slapen.
Onlangs kwam een rapport uit van de commissie-Melkert. Die commissie had voor de PvdA een ‘nieuwe visie’ voor de economie in een geglobaliseerde wereld ontworpen. Journalisten vroegen Melkert onmiddellijk waarom als de PvdA zijn visie deelde, die dan niet in het kabinetsbeleid was terug te vinden. Dat is een flauwe vraag.
( ….)
Door dit rapport te onderschrijven kan de PvdA zich met een eigen visie profileren. Het is echter geen visie op de toekomst. Voor inspiratie werd geput uit een falend verleden.

JesusKicksOutTheBankers-klein

Reactie van Rinske Roobol 10/12/2013

Patrick van Schie steekt aan het slot van zijn stuk Melkert een pluim op de hoed: ‘ Voor inspiratie werd geput uit een falend verleden.’ Natuurlijk, want je wilt het beter doen. Wat mij betreft oriënteert Melkert zich nog te weinig op de faalpunten uit dat verleden. Neem bijvoorbeeld 2008 alleen maar als hoofdpunt om je op te focussen: dan zouden alle banken genationaliseerd moeten worden en de kwaadwillende bankiers, falende toezichthouders, medeplichtige rating agencies en andere medeplichtigen naar heropvoedingskampen gestuurd.

Van Schie vindt het een flauwe vraag van de journalisten: “waarom als de PvdA zijn visie deelde, die dan niet in het kabinetsbeleid was terug te vinden.” Die vraag is zeer terzake, want de PvdA-bewindslui in de regering voeren VVD-beleid uit en zitten volgens Patrick van Schie dus te slapen. De VVD wordt daardoor slapende rijk. Slapende rijk worden mag dan misschien de fatsoenlijkste manier van rijk worden zijn, wij kopen daar weinig tot niets voor. Politici moeten wakker blijven!

Read Full Post »

Stiene Deboer

Zwitserland laat zien hoe winstgevend het kan zijn met de schapen en melkoeien van de EU-landen samen te werken, zonder zelf lid van de EU te zijn. Hieronder drie visies over het Europa van Zwitserland van de opiniepagina van de Volkskrant, november – december 2013.

switzerland-euro

Pepijn van Houwelingen, technisch bedrijfskundige  / OPINIE – Volkskrant  26/11/2013

( …………….)
Het wordt hoog tijd dat de uitzonderlijke positie van Zwitserland serieus wordt genomen. Politici zouden eens moeten stoppen met steeds maar weer dreigen dat honderdduizenden banen verloren gaan zodra we geen lid van de EU meer zijn terwijl er een land midden in Europa ligt dat geen lid is van de EU en niet deelneemt aan de eurozone maar dat het desalniettemin of veel waarschijnlijker juist daarom op alle fronten aanzienlijk beter doet dan Nederland. Iets dat overigens niet in de laatste plaats tot uitdrukking komt in de bijzonder lage Zwitserse werkloosheidscijfers.

De Zwitserse zwarte zwaan is dus niets minder dan een levende negatie van dat onzalige Europese project dat Europeanen al zoveel schade en ellende heeft berokkend maar waar sommige politici inmiddels zoveel politiek kapitaal in hebben geïnvesteerd dat ze niet meer terug willen of kunnen. Maar er is wel degelijk een goed alternatief voor dit project en daarvoor hoeven we alleen maar naar onze ‘Europese zwarte zwaan’ midden in het hart van Europa te kijken.

BALLAMAN_suisse-europe

Christa Tobler,  hoogleraar Europees recht aan de universiteit van Leiden en de universiteit van Bazel (Zwitserland) / OPINIE – Volkskrant 30/11/2013

Het is simplistisch en misleidend om de situatie van Zwitserland als onafhankelijk van de Europese Unie te omschrijven. In werkelijkheid is Zwitserland sterk van de Unie afhankelijk, zowel economisch als juridisch, betoogt Christa Tobler.
( ……. )
Op juridisch vlak is Zwitserland weliswaar geen lid van de EU of de van Europese Economische Ruimte (EER), maar dit betekent niet dat het onafhankelijk is. Met de Europese Unie bestaat namelijk een ingewikkeld systeem van tegenwoordig meer dan 120 zogenaamde ‘bilaterale verdragen’. Hierdoor wordt met name veel economisch recht van de Europese Unie overgenomen, nota bene zonder dat Zwitserland kon meebeslissen bij het maken van deze regels.
(  …..  )
In vergelijking met de omringende landen is Zwitserland zeker een bijzonder land. Maar zijn veelvoudige verwevenheid met deze landen, juist op juridisch en economisch vlak, laat zien dat wij met Zwitserland geenszins een negatie van het Europese project voor ons hebben.
In tegendeel: Zwitserland kan niet zonder de Europese Unie en staat sterk onder haar invloed. Ik zou zelfs zeggen: zonder de Europese Unie zou Zwitserland niet zijn wat het land nu is.

Zwitsers spaarvarken

Ayse  01/12/2013

wederzijds parasiteren
Mw. Toblers betoog en dat van Van Houwelingen liggen op een curieuze wijze in elkaars verlengde. Ze complementeren elkaar terwijl ze langs elkaar heen lijken te praten. Kort door de bocht samengevat: Zwitserland en de EU staan tot elkaar in wederkerige relatie als parasiet – gastheer [symbiose is een verfijnder en gecompliceerder uitwerking]. Zowel de EU als Zwitserland kunnen afwisselend als parasiet / gastheer fungeren, afhankelijk van de deals. Spil waar het om draait: de financiële industrie.
De EU wordt niet meer bestuurd door politici die wij democratisch kiezen, maar door bobo’s van de financiële wereld, die soms twee of meer petten tegelijk op hebben. De meeste politici spelen een rol als uithangbord en zijn ledenpoppen. Velen zullen hoogstens een vaag begrip hebben van de financiële ingewikkeldheden die bij elkaar de totale EU uitmaken en zich op z’n best hebben ingegraven in hun minuscule niches.

financiële infrastructuur
Zwitserland kent een langdurige gesofistikeerde financiële industrie en die infrastructuur is net zo goed in het belang van de financiële bobo’s als omgekeerd. Wij, de Europese burgers, spelen alleen formeel nog een rol. Wij mogen middels verkiezingen – wanneer ons die tenminste worden toegestaan – legitimeren door te stemmen. Hierbij wordt ons de Apocalyps van ieder alternatief voor de euro ingebrand. Die Apocalyps is trouwens tamelijk snel verschoven van ‘oorlog’ naar ‘financieel-economische rampzaligheid’. Daaroverheen wordt bij gelegenheid een dun sausje ‘Europese identiteit’ gegoten, als ideologische ingrediënt.
Ik vermoed dat de financiële bazen die Europa intussen bestieren, net zo veel belang bij dit Zwitserland als facilitator hebben als omgekeerd. Ik acht het zeer waarschijnlijk dat indien je zou wegen op basis van de juridische-financiële regelgeving (welke partij profiteert vooral van welk bilateraal contract), Zwitserland er heel riant uitkomt, zeker relatief bezien.

Europese verkiezingen?
De werkelijke discussie over Europa wordt al enige tijd buiten ons om gevoerd en vindt plaats tussen financieel-juridisch-economische experts. Die discussie weer aan ons, de burger, trekken, is de dringendste hoofdzaak. Het vinden van politici die deze taak willen en kúnnen uitvoeren, lijkt intussen bijna onmogelijk. De retoriek die als opmaat naar 22 mei 2014 door de diverse politieke merken over ons zal worden uitgebraakt, zal vermoedelijk van een verstikkende simpelheid zijn.

Read Full Post »

door Stiene Deboer
gepost op 13 nov. 2013

Flexibilisering van werk, afbreken van ontslagbescherming en het stimuleren van zzp’er-schap zijn vandaag de dag volop aan de orde. Hierbij rijzen o.a. de volgende vragen: wie hebben er voordeel en belang bij wat, bij welke maatregelen, bij welk beleid? Qui bono? Wie hebben vooral baat bij flexibilisering en het afbreken van ontslagbescherming? Zijn dat op de eerste plaats de anonieme managers, de werkers die het feitelijke werk doen, wij, de maatschappij en samenleving in haar geheel? Niet onbelangrijk is ook de vraag naar de rol van de vakbonden bij dit alles en welke zijn de belangen van het vakbondmanagement-establishment?

Ingekort en bewerkt  – zie dagblad Trouw voor de oorspronkelijke tekst

Esther Bijlo in de TROUW van 06 november 2013, 12:00

Alfred Kleinknecht durfde het aan bij zijn benoeming tot hoogleraar aan de Vrije Universiteit een pleidooi te houden tegen loonmatiging. Het was 1994 en het nut van de matige loonstijging was in Nederland boven elke twijfel verheven, van links tot rechts. Was de ‘nieuwbakken professor’ uit Duitsland gek geworden? PvdA-minister Melkert noemde zijn ideeën ‘desastreus’, de vakbeweging beschuldigde hem zelfs van ‘volksverlakkerij’.

Bijna twintig jaar later kijkt Kleinknecht (62) er nog steeds met verbazing op terug. “Vooral uit de vakbonden kwamen agressieve reacties. Die hadden zich in bochten gelegd om hun achterban zover te krijgen. En nu kwam daar opeens een econoom die dat ter discussie stelde.  …..

lage lonen frustreren innovatie
Kleinknechts stelling: goedkope arbeid maakt het voor bedrijven minder interessant investeringen te doen die de productiviteit verhogen. Loonmatiging was in de jaren tachtig even een medicijn om het Nederlandse bedrijfsleven weer concurrerend te maken. Maar als zo’n beleid te lang duurt gaat het ten koste van innovatie en houdt het zwakke broeders overeind. Ondernemingen investeren minder in onderzoek en ontwikkeling en moderne apparatuur als de lonen relatief laag zijn.

Vandaag klinkt het nog steeds verrassend actueel. Het regent rapporten die vraagtekens zetten bij de innovatiekracht van de Nederlandse economie. Deze week nog de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR). Die stelt dat Nederland niet goed weet hoe het in de toekomst zijn brood gaat verdienen. Met alle kaarten op de export zetten, en daarmee dus op loonmatiging, gaat Nederland het niet redden, betoogt de raad.

3 problemen: productiviteit, koopkracht en de euro
Toch blijkt het ook in 2013 nog een hardnekkig verschijnsel. Kleinknecht wordt niet meer voor gek versleten, maar Nederland zit nog steeds ‘in een kramp’, constateert hij. “Terwijl het nu eigenlijk nog urgenter is. Er zijn nu drie problemen. Lage lonen zorgen niet alleen voor een (1) lage groei van de productiviteit. Het tweede probleem is de (2) koopkracht. De binnenlandse vraag is weggezakt. Het derde probleem is (3) het samenhouden van de euro. Landen in het Zuiden hebben een exportoverschot nodig om hun buitenlandse schulden te kunnen afbetalen. Dan moeten wij eigenlijk de lonen en consumptie hier verhogen en hun de kans geven te exporteren.” …..

flexibilisering stimuleert personeelsverloop
….. Twintig jaar na zijn omstreden oratie, doen weer andere misverstanden de ronde. Die gaan over het nut van flexibilisering en het afbreken van ontslagbescherming. Daar heeft Kleinknecht in Delft veel onderzoek naar gedaan. “Bij innovatieve bedrijven zie je juist weinig flexibilisering. Er is weinig personeelsverloop, veel autonomie voor de werknemers en bijna geen managementlagen.” Vanuit zo’n positie durven werknemers risico’s te nemen. Als iets een flop wordt, staan ze niet gelijk op straat. Dat is goed voor de vernieuwende kracht van een bedrijf.

flexibilisering nekt productiviteit
Met behulp van data van bedrijven heeft Kleinknecht het verband tussen flexibilisering en innovatie ook daadwerkelijk weten aan te tonen. “In bedrijven met meer flexibele arbeid, zie je minder groei van de productiviteit. Dat hebben we op bedrijfsniveau aangetoond.” Dat was niet gemakkelijk, maar wel belangrijk, stelt de hoogleraar. Want het Centraal Planbureau (CPB) gaat in zijn modellen juist van het omgekeerde uit. “Meer dynamiek op de arbeidsmarkt werkt volgens die modellen positief op de arbeidsproductiviteit. Maar dat is geredeneerd vanuit de theorie. Het CPB zou het model dus moeten verbouwen.”  …..Editorial-Cartoon-office

Reactie van Dinah P. (06/11/2013)

Ultra-flexibilisering van werk is een nefaste ideologie, net als ultra-marktliberalisme (ook wel de Manchester variant genoemd). Het zijn karikaturen die vreemd genoeg niet als zodanig worden onderkend en behandeld. Normale flexibiliteit is gezond, net als een normale vrije markt die goed werkt dat is, maar dit zijn contraproductieve karikaturen die ons veel kosten. Kleinknecht is niet de eerste. O.a. Richard Sennett heeft in zijn ‘The Corrosion of Character’ (pover vertaald met ‘De flexibele mens’) nogeens uit de doeken gedaan hoe het ontwortelen en vlottend houden van mensen in hun werksituaties het karakter aantast (corrodeert). Het is een kwestie van gezond verstand om dat in te zien. Daar hoef je echt niet zwaar voor te hebben doorgeleerd. Een simpele veel toegepaste truc (iets anders is het niet) de laatste tijd, is het ontzeggen van een vaste werkplek aan werknemers. Het gebeurt op universiteiten, maar ook al op krantenredacties.

Vaak zijn het ‘consultants’ die dit als ‘nieuw product’ aan manager-klanten verkopen: u houdt er uitstekend de wind mee onder! De boodschap van het management – het gaat louter om een managementtool en machtsmiddel – aan de werknemer is: u bent vervangbaar, daarom u zit permanent op de wip. Natuurlijk wordt het in smoezen verpakt, maar het gaat om het psychologische effect. Zygmunt Bauman (o.a. ‘Liquid Times: Living in an Age of Uncertainty’) heeft onzekerheid als goedkoop controlemiddel opnieuw geëxpliciteerd. Het komt neer op compensatie van incompetentie door incompetente managers ten koste van de samenleving. Competente managers halen immers zonder chantagemiddelen en trucs het beste uit hun mensen, en tevreden werknemers zijn vaak ook gelukkiger burgers. De externalities aan maatschappelijke ‘kosten en verliezen’ door dit mallote instrument zijn hoog. Toch laten we ook dit gelaten over ons heen komen. Het illustreert de macht van de manager.

* * *

Zie: http://www.trouw.nl/tr/nl/4504/Economie/article/detail/3539898/2013/11/06/Een-baan-voor-het-leven-is-juist-goed.dhtml

Read Full Post »

Volkskrant04/11/2013, 10:14 − bron: ANP
http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2824/Politiek/article/detail/3538639/2013/11/04/Bussemaker-Meer-beurzen-voor-promoverende-docenten.dhtml


De komende twee jaar kunnen 180 docenten een beurs krijgen om te gaan promoveren. Minister Jet Bussemaker en staatssecretaris Sander Dekker trekken hiervoor 20 miljoen euro uit, lieten ze maandag weten.

Jet Bus. voor mike + tekst, symboolpolitiek, ik mot ook wat ....

“Door de beurs kan een leraar met behoud van salaris vier jaar lang twee dagen in de week naar de universiteit, naast het werk voor de klas. De school krijgt geld om de docent te vervangen. Volgens Bussemaker is een promotieonderzoek een ‘uitstekende kans’ voor docenten om zich verder te ontwikkelen. ‘Ook profiteren leerlingen, studenten en collega’s er van. Want de kennis en ervaring die leraren tijdens een promotietraject opdoen, nemen zij weer mee hun school in.’  “

 

suske-wiske Jet de schat

Read Full Post »

Schaliegasrapport is onwetenschappelijk
door: Jan Rotmans  (hoogleraar transitiemanagement Erasmus Universiteit Rotterdam)
in Trouw 29/08/13, 10:30

gepost op Stiene Deboer / 30 augustus 2013

# Verkorte versie van artikel in TROUW

Ingenieursbureaus Witteveen & Bos, Aracadis en Fugro hebben een overzicht gemaakt van de (vooral internationale) wetenschappelijke literatuur over schaliegas. Hun rapport is een vertaalslag naar de Nederlandse situatie en een interpretatie van de risico’s. Op alle drie aspecten van het rapport valt wetenschappelijk gezien het nodige af te dingen.
Om te beginnen: de gebruikte literatuur is onvolledig en zeer selectief. Belangrijke Europese en Amerikaanse studies naar schadelijke milieu- effecten van schaliegas worden niet genoemd. Wel wordt bovenmatig vaak verwezen naar literatuur uit de gas- en olie-industrie zelf, zoals onderzoek van Shell, NAM, Cuadrilla. Ruim driekwart van de bronnen is pro-schaliegas. Dit vormt samen beslist geen adequate afspiegeling van de beschikbare literatuur.

Ook de vertaalslag naar de Nederlandse situatie is zeer gebrekkig. Als er schadelijke effecten zijn aangetoond in het buitenland, wordt steevast aangegeven dat dit niet voor Nederland hoeft te gelden. Illustratief is het voorbeeld van het vrijkomen van radioactief materiaal dat in Duitsland en de VS bij de winning van schaliegas terugstroomde via afvalwater. Het rapport noemt dit niet representatief voor Nederland. Merkwaardig is echter, dat als er geen internationale bronnen bekend zijn over mogelijke schadelijke effecten, wel wordt aangenomen dat dit voor Nederland in elk geval geen probleem vormt. (   )

Risico’s gebagatelliseerd
( ) De achilleshiel van het rapport is de interpretatie van de onzekerheden en risico’s van schaliegaswinning. Opvallend is dat het begrip ‘onzekerheid’ vrijwel geen aandacht krijgt. Het komt slechts 1 keer voor in het rapport. Dit is methodologisch niet te verdedigen, omdat het hele schaliegasdebat draait om een inschatting van onzekerheden, in data, bronnen, effecten.

fracking scheurt huis

Wat betreft de risico-inschattingen: dat is het zwakste deel van de studie. Wie accuraat leest, ziet een duidelijk patroon. De risico’s worden stelselmatig gebagatelliseerd. Enerzijds door adjectieven te gebruiken als ‘onwaarschijnlijk, miniem, minimaal, nihil, zeer klein’. Waar in de achtergrondbijlagen aanzienlijk meer nuances worden aangebracht, verdwijnen die consequent in het hoofdrapport. ( )

Het mooiste voorbeeld van hoe onwetenschappelijk met risico’s wordt omgegaan, is de inschatting van risico’s van grondwatervervuiling. Dit risico is significant hoger dan bij conventionele aardgaswinning (door het ‘fracken’ en door het grote aantal benodigde putten). Essentieel is welke chemicaliën worden gebruikt bij het ‘fracken’. Dit kunnen bij elke proefboring en elke locatie weer andere toxische, corrosieve, kankerverwekkende en radio-actieve stoffen zijn, zoals benzeen, kwik, arseen en radon. Die kunnen in het grond- en oppervlaktewater terechtkomen.

Menselijke fouten
In het rapport wordt hier nogal mistig over gedaan, met versluierend taalgebruik: zo spreekt men consequent van ‘hulpstoffen’ in plaats van schadelijke chemicaliën. De risico’s op grondwatervervuiling zelf worden niet expliciet geclassificeerd, laat staan gekwantificeerd. ( )
Voor de twee oorzaken die het rapport noemt van mogelijke grondwatervervuiling, reikt men direct de oplossing aan. Menselijke fouten kunnen worden beperkt door goede training en adequaat toezicht, technische fouten kunnen geminimaliseerd door goede monitoring.
En nu komt het: door het minimaliseren van menselijke en technische fouten worden de risico’s op grondwaterverontreiniging ‘beheersbaar’. Op deze wijze, door menselijk en technisch feilen weg te rationaliseren, is elk risico van welke activiteit dan ook, beheersbaar.
De wetenschappelijke grondslag ontbreekt hier echter volledig. Daarmee wordt de bodem weggeslagen onder de hoofdconclusie van het rapport dat de ‘risico’s van schaliegaswinning beheersbaar zijn’.

fracking-cartoon - 30 proc.

REACTIES

Otto  (29/08/13)

Beheersbare risico’s, minimaal beheersbare risico’s wegen niet op tegen de maximaal beheersbare en dan hebben we de optimaal en marginaal beheersbare nog niet meegeteld. ‘Menselijke fouten kunnen worden beperkt door goede training en adequaat toezicht, technische fouten kunnen geminimaliseerd door goede monitoring’. En de fouten in de schepping des Heren, hoe pakt u die aan? God op bijscholingscursus. Ontzagwekkend, wat een slimme spitsvondelingen. Vast bijbeunende spin doctors uit het Haagse.

Otto  1/3 (30/08/13)

VVD’er Kamp en zijn politieke merk spelen het spelletje in ieder geval slimmer dan de PvdA. Eerst poneer je miljardenbezuinigingen waarvan de noodzaak zeer kwestieus is, dan laat je de PvdA de pensioenen van onze ‘grijze schaduwen'[HCSS-rapport] inpikken, de grenzen willen sluiten tegen oost-europeanen, plus je zet schaliegas in om de kwestieuze bezuinigingen eventueel te verzachten. Bij de PvdA verlaten de bonafide ratten het schip al bij Bosjes en kroonprins Asscher wordt meteen afgebladderd

Thea  2/3 (30/08/13)

De brief van Kamp aan de Tweede Kamer, d.d. 26 augustus 2013 / DGETM-EM / 13125938, moet u lezen. Hij begint met het onder een noemer brengen van aardgas en schaliegas. De rest is ook slim geformuleerd: “De … gasvoorraad, zoals die we nu kennen, is eindig. We verwachten echter dat het Nederlandse gasverbruik tot ver na 2020 op het huidige niveau van ca. 45 miljard m3 per jaar zal blijven liggen.” Verbruik wordt wel, voorraad niet gedateerd, enz. De brief wemelt van zulke kan-fri-kan-do passages.

Thea  3/3 (30/08/13)

Bij het downloaden van het betreffende rapport van de site van EZ stuitte ik op het pikante gegeven – ik heb de politieke koehandel al lang niet meer gevolgd – dat PvdA’er Sharon Dijksma staatssecretaris EZ is. Ik schat in dat Henk Kamp aan haar geen kind zal hebben, dus wordt het boeiend om te volgen of en hoe de VVD de PvdA ook hier een maximale loer draait. Op deze wijze is toch nog iets leuks uit de naargeestigheid te peuren. Benieuwd hoe de PvdA ooit zal ontwaken, indien zulks al gebeurt.

Read Full Post »

« Newer Posts