Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘Marshall Sahlins’

Het debacle met Barclays illustreert één ding, zegt JORIS LUYENDIJK in De Standaard van donderdag 05 juli 2012, 03u00: de financiële sector slaagt er niet in zichzelf te corrigeren. Hebzucht is wellicht een van de ontluisterende oorzaken, maar hij ontdekte er nog een aantal andere.

(* ingekorte versie; zie De Standaard voor full text)

Nu het schandaal rond de manipulatie van de Libor-rente door Barclays ieder uur groeit, is één ding duidelijk: veel mensen binnen de bank wisten ervan. Waarom hebben ze geen alarm geslagen?
In tientallen interviews die ik de afgelopen negen maanden heb gemaakt met mensen die in de financiële sector werken, kwam deze vraag telkens weer naar voren: waarom is het de financiële sector, ondanks aanzienlijke investeringen in intern toezicht, niet gelukt zichzelf te corrigeren? Het korte antwoord luidt ‘hebzucht’, maar er is meer.
Als je die interviews doorleest, die allemaal online staan (www.standaard.be/luyendijk), is het duidelijk dat in ieder geval niet iedereen in de financiële sector door geld wordt gemotiveerd. Maar ze zijn bang, machteloos, of beide. Als je een werkomgeving zou moeten ontwerpen die conformisme op de korte termijn bevordert en alarmsignalen afgeven ontmoedigt, zou je de huidige financiële sector als model hanteren.
……………  …………….  ………….  ……………
 ‘Dat is niet alleen de bonuscultuur. Dit gaat over stamverbanden, over ergens bij horen en je maten niet in de steek laten. Je gevoel van eigenwaarde wordt gevormd door wat je doet. Het is vaak de eerste vraag die mensen stellen: “Wat doe jij?” In die tijd [voordat de bank failliet ging, red.] was ik een superster als ik die vraag beantwoordde.’
Lees de e-mails maar van de handelaren van Barclays, die de Financial Services Authority (de Britse toezichthouder) openbaar heeft gemaakt, en je weet wat deze voormalige thesaurier bedoelt als hij zegt: ‘Als je naar buiten treedt over iets waarvan je vindt dat het verkeerd is, plaats je je in één klap buiten die wereld. Het gaat niet alleen om je baan – het is je identiteit.’

commentaar door Jerry Mager ( zie de Standaard voor meer reacties)

Op 05 juli 2012 omstreeks 13:54, zei Jerry Mager:

Joris Luyendijk citeert zegslui die het allegorisch hebben over ‘stamverbanden’ met betrekking tot de aberraties van de financiële jongens en meisjes, maar daarmee karikaturaliseren zij de zogenaamde primitieve economieën. Zelfs het fenomeen van de potlach was betekenisvoller dan de volkomen zinloze verwoestingen die bankiers c.s. aanrichten vanwege hun pathologische narcisme, grenzenloze hebzucht en ziekelijke infantiele geldingsdrang. Van de zogenaamde ‘primitieve samenlevingen’ hebben deze luitjes geen kaas gegeten. Van geschiedenis weten ze evenmin iets. Wáren ze maar ietwat gebildet en enigszins beschaafd. Helaas, deze lieden zijn door de mazen van het grote net der evolutie geglipt en op een rudimentair beschavingsniveau blijven steken. Het bizarre is echter, dat ze gewoon kunnen blijven voortdoen! Dat zegt ook veel over ons, als beschavingsvorm, of niet soms?

Op 05 juli 2012 omstreeks 13:35, zei Jerry Mager:

Gisteravond gekeken naar “Hollandse Zaken”, Ndl. 2 en weinig nieuws gezien. Het pluspunt is dat deze etterbuil van de financiële biotoop allengs in de schijnwerpers van de publieke opinie lijkt te komen. Juich niet te vroeg, want per slot is er na de laatste melt down nog steeds weinig tot niets veranderd en blijft het bij vrome woorden. Zo lang Bokito-bankiers en andere financiële fluimen wéten dat hen niets zal overkomen, ook al rijden zij zeven scheve schaatsen tegelijk en steeds opnieuw, zo lang zal er niets veranderen. Ook hier: waar blijven de politiekers? Die zitten op “Hoog” niveau te wauwelen over Master Plans die de euro moeten redden, maar ze draaien de kraan niet dicht en zetten geen dak op het huis. Dus blijft het voor ons, de belastingbetalers, dweilen met de kranen wagenwijd open. En dan zijn die politiekers verbaasd dat we tegen Europa zijn en tegen alles waar zij zich mee moeien. Natuurlijk, want dat zijn meestal niet die dingen waar ze zich mee zouden moéten moeien.

Literatuur & Links

prof. Arie van der Zwan legt Rabobank directeur uit wat hebzucht is.  ( http://www.youtube.com/watch?v=1B5w5Kdo6Ow )

Raymond Firth over primitive economics

Raymond Firth  – The Study of Primitive Economics  

Marshall Sahlins  –  http://www.primitivism.com/original-affluent.htm

NY Times on Barclays & LIBOR >  http://topics.nytimes.com/top/reference/timestopics/subjects/l/london_interbank_offered_rate_libor/index.html

The Guardian
Timeline: key events in the Barclays Libor scandal / Events in the six days since Barclays was fined £290m for manipulating key interest rates 

Financial Times over Barclays & LIBOR  – http://ftalphaville.ft.com/blog/2012/06/28/1063331/kill-bob-and-other-barclayslibor-reaction/

The Economist over Barclays & LIBOR  –  http://www.economist.com/blogs/schumpeter/2012/07/barclays-and-libor

Read Full Post »

Amid growing risk of a Greek exit, the euro zone has yet to face up to the task of saving the single currency itself
 See for the full text  The Economist  –   May 12th 2012 | from the print edition

Jerry Mager May 17th, 2012  

 If only Achilles showed the eurozone his heels! This time the wrath of Achilles’s however could come upon us in quite a different shape and quality than it does in the Iliad. The contagion from a Greek exit would be mainly a psychological one and not primarily of an economic nature.
The worst thing to happen for the eurocrats would be Greece leaving the euro without the world coming to a horrible end. If this happens the intimidating narrative would have lost its power and other countries might start questioning if the ‘austere’ course is really inevitable and necessary and whose interests are really being catered to by Mr Barosso, Mrs Merkel, the Mssrs Draghi, Monti, Papademos (the Magi from Goldman Sachs ) and the other austerity fundamentalists.
As even president Obama’s changes of re- election are dragged into the discourse it seems apt to quote Paul Krugman on austerity in the New York Review of Books of May the 24th page 14: “Assessing the effects of austerity … requires painstaking examination of the actual legislation used to implement that austerity. Fortunately, researchers at the International Monetary Fund have done the legwork, identifying no fewer than 173 cases of fiscal austerity in advanced countries over the period between 1978 and 2009. And what they found was that austerity policies were followed by economic contraction and higher unemployment.” According to Krugman – who here is talking about the US, but nevertheless … – “The depression we’re in is essentially gratuitous: we don’t need to be suffering so much pain and destroying so many lives ….. all we need is to reverse the austerity policies of the past couple of years and temporarily boost spending ….. Keynes wrote that ‘the boom, not the slump, is the time for austerity’.” See http://www.nybooks.com/articles/archives/2012/may/24/how-end-depression/
In the case of eurozone the face saving ploy could be a quiet emphasis on ‘growth’ while trumpeting ‘austerity’ at the same time.

The Greeks have the edge on us by being battle hardened by now, they more or less got used to hardship and have learned how to adapt and make the best of it. On the other hand they have little to lose, little good to expect from the other eurozone members nor from the future with or without austerity measures.

Let me end with quoting from Marshall Sahlins’s Stone Age Economics’ (Ch. 1, The Original Affluent Society): “By the common understanding, an affluent society is one in which all the people’s material wants are easily satisfied. … there are two possible courses to affluence. Wants may be ‘easily satisfied’ either by producing much or desiring little. The familiar conception, the Galbraithean way, makes assumptions peculiarly appropriate to market economies: that man’s wants are great, not to say infinite, whereas his means are limited, although improvable: thus the gap between means and ends can be narrowed by industrial productivity …… But there also is a Zen road to affluence, departing from premises somewhat different from our own: that human material wants are finite and few, and technical means unchanging but on the whole adequate. Adopting the Zen strategy, a people can enjoy an unparalleled material plenty – with a low standard of living.”
Most Greeks may not be familiar with Zen but let’s not forget that Zeno of Citium was the founder of Stoicism and from Zeno to Zen may prove not so great a step altogether.
The question here seems to be whether the eurocrats are prepared to reframe their austerity approach and adept their narrative to reality in order to make reality comply.

LINKS

http://www.niburunews.com/index.php?option=com_content&view=article&id=1282:goldman-sachs-and-europes-inside-job&catid=19:finance&Itemid=38

Read Full Post »