Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘De Groene Amsterdammer’

 

Rusland is hot en in. Hieronder drie leestips in het Nederlands. Een artikel in De Groene Asterdammer en twee in de NRC.

 

‘De grote stokebrand is niet Rusland’

‘Historici zullen met ongeloof naar deze tijd terugkijken, denkt politicoloog Anatol Lieven: een tijd van migratie, klimaatverandering en instabiliteit in het Midden-Oosten, terwijl Europa en de VS geobsedeerd blijven door Rusland.’

Rutger van der Hoeven – De Groene Amsterdammer  – 04 08 2016

 

Vladislav Inozemtsev –   NRC 4 augustus 2016 om 22:13

‘De Russische elite heeft zich tot mondiale paria gemaakt die niet te sturen is, meent econoom Vladislav Inozemtsev.

De nieuwe Russische elite heeft weinig tot geen financiële belangen buiten de grenzen; ze wordt gedreven door negentiende-eeuwse geopolitieke en godsdienstige mythen en denkbeelden en daarom heeft het Westen veel minder kans om er een dialoog mee aan te gaan. Deze mensen hebben zichzelf tot mondiale paria’s gemaakt, ze worden steeds meer door niet-economische motieven gedreven en zijn daardoor minder te sturen. Of de sancties nu worden gehandhaafd of opgeheven, een terugkeer naar de ‘normale gang van zaken’ valt met dit nieuwe Rusland niet als een realistische mogelijkheid te beschouwen.

Het huidige Rusland wordt een steeds autoritairder, gemilitariseerder en zelfs fascistischer land. Zulke gepersonaliseerde naties zijn niet in staat zich te hervormen. Nadat hun leider sterft, kunnen ze alleen maar imploderen. Mijn raad aan Europa is dan ook om te leren economisch zonder Rusland te leven (zoals Finland met succes heeft gedaan na de val van de Sovjet-Unie) en zich op te maken voor een lange reis die er simpelweg op is gericht om Poetin te overleven, want als betrouwbare partner voor het Westen komt deze nooit meer terug.’

 

De Romanovs als geile soap

De Britse historicus Simon Sebag Montefiore, auteur van bestsellers, schreef een geschiedenis van drie eeuwen Romanovs op de troon. Wreedheden en seks voeren de boventoon.’

Michel Krielaars  –  NRC 4 augustus 2016

Bommel en Poes antisemitisme

 

Jonathan Cook: Al Jazeera  05 Aug 2016

‘The shocking story of Israel’s disappeared babies

New information has come to light about thousands of mostly Yemeni children believed to have been abducted in the 1950s ‘.

 

 

 

 

 

 

 

Read Full Post »

door Jerry Mager

In de Süddeutschen Zeitung van 4 april 2012 waarschuwt Günter Grass met een gedicht onder de titel „ Was gesagt werden muss“ voor de kernwapens van Israël en een oorlog met Iran.

Twee dingen zijn mij in deze tekst vooral opgevallen.
Ten eerste: Grass gebruikt in de titel ‘muss’ in plaats van ‘soll’ en daarmee zegt hij naar mijn idee dat hij verplicht is/wordt zijn plicht te doen en te zeggen wat gezegd moet worden. Müssen verwijst naar een moeten dat noopt iets te doen op gezag van een externe autoriteit, van een objectieve macht buiten de persoon, het subject. Grass voelt zich verplicht zijn plicht te doen op bevel van een autoriteit buiten hemzelf. Had Grass ‘soll’ gebruikt dan had hij de volle verantwoordelijkheid genomen op eigen gezag te zeggen wat volgens hem gezegd dient te worden; sollen is een moeten dat vanuit het subject zelf komt, zonder dwang van een externe macht. Muss is hier voor mij daarom uiterst dubbel, ambigui.
Precies dit müssen geeft aan wat mijns inziens een van de hoofdoorzaken van de hele ellende is geweest. Müssen ligt ongeveer in het verlengde van: Befhel ist Befehl, ich hab’ es ja nicht gewusst, hätte ich’s gewusst dan hatte ich es ja nie willen können, ich konnte nichts dufür, usw., usw. …..

Het tweede wat mij in de gewraakte tekst opvalt, zijn de woorden: “ meine Herkunft, die von nie zu tilgendem Makel behaftet ist …“ Hiermee plaatst Grass zichzelf en zijn mede-duitsers in dezelfde treurige positie als de joden die – althans voor velen van een bepaald geloof – immers eveneens met een niet te delgen erfschuld zijn belast, vanwege het kruisigen van de onschuldige Christus. Zowel de duitsers als de joden torsen dus het stigma van het Kaïnsteken. Voorwaar geen benijdenswaardige positie.
Ik meen dat eenieder die zich op welke manier dan ook met dit thema bezighoudt zich – althans de komende eeuwen – onvermijdeljk in de vingers snijdt, precies zoals de cartoon van Joep Bertrams in De Groene verbeeldt. Zulks met inbegrip van alle bedrijvers van die stuitende vormen van smakeloze holocaust-marketing, zoals die door allerhande onfrisse lieden tot op het bot wordt uitgebaat ter bevordering van allesbehalve verheven belangen en voor uiterst naargeestige doeleinden.

Recent – ik meen op 7 april 2012 – werd de film „De voorlezer,“ naar het boek van Bernhard Schlinck, op de Nederlandse tv vertoond. Dat verhaal geeft treffend weer hoe verweven de dingen zijn. Strikt zwart-wit-denken is nauwelijks vol te houden, maar vooral wrijft het verhaal ons opnieuw in dat wij als diersoort keer op keer in staat blijken elkaar en onszelf de meest verschrikkelijke dingen aan te doen. Dat begon misschien met Kaïn en Abel, dus ver vóór de kruisiging van Christus. Deze cartoon van Joep Bertrams beschouw ik onder andere als een treffende complementaire illustratie bij tenminste het verhaal van Schlinck.

Hieronder de tekst van Grass. (more…)

Read Full Post »