Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘bankiers’

gepost door Stiene Deboer
op 10 december 2013

PvdA vertrouwt liever machthebbers dan gewone mensen

Door Patrick van Schie ( historicus en directeur van de Teldersstichting)  – in TROUW 09/12/2013, 14:42

Compromissen kunnen verdedigbaar zijn als je er voldoende voor terug krijgt. Maar een compromis tussen bijvoorbeeld VVD en PvdA is natuurlijk niet ineens volkomen liberaal dan wel juist sociaal-democratisch; als dat zo was zou een van beide partijen hebben zitten slapen.
Onlangs kwam een rapport uit van de commissie-Melkert. Die commissie had voor de PvdA een ‘nieuwe visie’ voor de economie in een geglobaliseerde wereld ontworpen. Journalisten vroegen Melkert onmiddellijk waarom als de PvdA zijn visie deelde, die dan niet in het kabinetsbeleid was terug te vinden. Dat is een flauwe vraag.
( ….)
Door dit rapport te onderschrijven kan de PvdA zich met een eigen visie profileren. Het is echter geen visie op de toekomst. Voor inspiratie werd geput uit een falend verleden.

JesusKicksOutTheBankers-klein

Reactie van Jerry Mager 10/12/2013

Patrick van Schie steekt aan het slot van zijn stuk Melkert een pluim op de hoed: ‘ Voor inspiratie werd geput uit een falend verleden.’ Natuurlijk, want je wilt het beter doen. Wat mij betreft oriënteert Melkert zich nog te weinig op de faalpunten uit dat verleden. Neem bijvoorbeeld 2008 alleen maar als hoofdpunt om je op te focussen: dan zouden alle banken genationaliseerd moeten worden en de kwaadwillende bankiers, falende toezichthouders, medeplichtige rating agencies en andere medeplichtigen naar heropvoedingskampen gestuurd.

Van Schie vindt het een flauwe vraag van de journalisten: “waarom als de PvdA zijn visie deelde, die dan niet in het kabinetsbeleid was terug te vinden.” Die vraag is zeer terzake, want de PvdA-bewindslui in de regering voeren VVD-beleid uit en zitten volgens Patrick van Schie dus te slapen. De VVD wordt daardoor slapende rijk. Slapende rijk worden mag dan misschien de fatsoenlijkste manier van rijk worden zijn, wij kopen daar weinig tot niets voor. Politici moeten wakker blijven!

Read Full Post »

Het antwoord: ze worden beiden ingevoerd, hoewel tevoren bekend is dat het nare gevolgen zal hebben. Zowel van de euro als van de Bulgaren en andere Oost-Europeanen uit landen die tot de EU werden toegelaten door onze knappe politici was op voorhand bekend dat invoer vervelende gevolgen heeft voor de bewoners van de bestaande EU. Toch drukken politici het door.

Waarom? Omdat ze geen zier geven om de gevolgen. Politici zijn enkel bedacht op hun eigen belang; als zij maar bezig zijn in dat vage gebied dat Europa wordt genoemd en dat ergens rond Brussel en Straatsburg schijnt te liggen, zal hen de rest worst wezen. Dezelfde soort politici maken zich nu opnieuw klaar om ons ervan te overtuigen dat Europa en de euro niet alleen goed voor ons zijn, maar noodzakelijk en intussen onvermijdelijk. Voor dat laatste hebben zij zelf gezorgd: het is pompen en dan toch verzuipen.
Europa en de euro zouden misschien inderdaad een zegen voor ons kunnen zijn geweest, maar dan hadden er geen politici aan te pas mogen komen. Zeker niet het huidige slag.
Die politici die beweren ons te kunnen redden, onder andere door de gulden terug te brengen en de EU op te blazen, zijn al even ongeloofwaardig, zo niet een tikkeltje erger dan de hampelmannen die ons steeds verder het moeras in duwen.

zeug met Bulgaren en Roemenen _ PS klein

Gisteren, zondag 8 december 2013, was zelfs de Bulgaarse ambassadrice opgetrommeld in een tv-programma (our ‘show’ zoals dat in het Engels terecht heet, want een show is zo’n praatprogramma intussen natuurlijk meestal) om ons te bezweren dat haar landgenoten heus niet met drommen tegelijk westwaarts zouden trekken. Het werkte op ons averechts. Wij hebben het gevoel er opnieuw ingeluisd te zijn door politici die wij op onverklaarbare wijze democratisch schijnen te kiezen.

De rillingen lopen je over de rug wanneer je bedenkt dat deze politici momenteel aan “het onderhandelen” zijn met het doel een bankenunie in elkaar te zetten die moet voorkomen dat wij straks opnieuw opdraaien voor het wangedrag van cowboy-bankiers. Gaat de politici dat lukken? Wij thuis hebben er weinig vertrouwen in. Naderhand, nadat met veel bazuingeschal de bankenunie met behulp van peperdure PR- en reclamebureaus aan ons is gepresenteerd, zal waarschijnlijk blijken dat de politici zich opnieuw bij de neus hebben laten nemen. Je hoopt natuurlijk dat het niet zo zal zijn, maar dat doe je eigenlijk tegen  beter weten in. De Kamerhoorzitting van bankiers 21.11.2013 heeft opnieuw getoond wat voor vlees we met bankiers in de kuip hebben.
De verhalen die ons na de flop zullen worden opgedist, worden ongetwijfeld nu al door misschien dezelfde PR- en reclamejongens in elkaar geknutseld.

Er zijn journalisten-publicisten die hardnekkig beweren dat de zwijgende meerderheid vóór het Europa, zoals het nu gestalte krijgt. De eurocritici – die niet allemaal per se tégen Europa hoeven zijn, alleen tegen de kneuzen die aan de knoppen zitten – zouden een schreeuwende minderheid vertegenwoordigen.
Wat is er eenvoudiger om dat middels een, twee en desnoods meerdere referenda regelmatig te peilen en onderzoeken? In Zwitserland doen ze dat al eeuwen op die manier en het werkt daar perfect. Er is een belangrijke factor in het spel: Zwitserland is geen lid van de EU en heeft de euro niet ingevoerd.

Read Full Post »

Bakkers en bankiers
Column Joris Luyendijk (woe. 20 02)2013 in De Standaard van donderdag 21 februari 2012

# ingekort, zie De Standaard voor volledige versie

Stel dat de bakker bij u om de hoek hetzelfde verdiende als een zakenbankier; honderdduizenden euro’s per jaar. Dan zouden bij u in de buurt andere mensen ook een bakkerij beginnen, toch? Ze zien de dikke auto van de bakker en denken: ga ik ook doen. Grote winsten trekken nieuwe spelers aan, wier concurrentie de prijzen (en dus salarissen) naar beneden drijft. Dat is marktwerking.

Stel nu dat de bakker bij u om de hoek brood verkocht van dezelfde kwaliteit als de woekerpolissen of subprime-hypotheekproducten die zakenbanken de afgelopen decennia met zoveel succes wisten te slijten. Dan zou u die bakker voortaan mijden, toch? En met u de rest van de buurt. De bakker zou failliet gaan want wie slecht presteert, verdwijnt. Ook dat is marktwerking.

Dus waarom zijn de zakenbanken die een cruciale rol speelden bij de crisis niet verdwenen? Waar zijn de nieuwe zakenbanken? En waarom verdienen de mensen in die zakenbanken nog steeds zoveel geld? Als het was gegaan om giftig brood in plaats van giftige leningen zouden slachtoffers de bakker hebben aangeklaagd, en bedolven onder schadevergoedingen. De bakkerij was dichtgegooid, toezichthouders voor broodkwaliteit waren vervangen en nieuwe bakkerijen zouden met een schone lei beginnen. Na twintig maanden boren in de financiële sector lijkt me dit de centrale weeffout in het bestel: er is geen marktwerking en dus geen zelfcorrectie aan de top van de vrije markt. ( ) ( ) Terug naar ons bakkertje. Een zakenbankier anno 2013 is als een bakker die zeker weet dat hij de enige in de buurt zal blijven. Hij weet ook dat de kwaliteit van zijn waar wordt beoordeeld door een instantie die financieel van hem afhankelijk is, terwijl toezichthouders weinig begrijpen van brood en bovendien van politici te horen krijgen dat ze het rustig aan moeten doen; de mensen kunnen immers niet zonder brood. Waarom zou die bakker zichzelf geen tonnen salaris geven? Waarom zou hij geen zaagsel door het brood mengen?

Nu kun je zeggen: opbreken die handel. Maar dan stuit je op de tweede centrale weeffout in ons bestel: het financiële kartel opereert op wereldschaal, terwijl de tegenkracht moet worden georganiseerd op nationaal niveau. Ja, een land kan besluiten zijn zakenbank op te knippen. Maar dan worden de lucratieve delen opgeslokt door andere zakenbanken van elders, die daarmee nog groter worden. Dat lijkt mij de grote vraag voor de EU. Met 27 landen kun je weliswaar een vuist maken tegen het mondiale financiële kartel, maar hoe voorkom je dat de EU wordt ingekapseld en gecoöpteerd zoals is gebeurd met de Britse en Amerikaanse politiek?

Waarmee we komen op de vraag waarop de believers in globalisering geen antwoord lijken te hebben: kun je überhaupt een mondiale financiële sector hebben zonder mondiaal toezicht? En mocht dit komen, wie controleert dan weer die controleurs? ( )

Reacties

Op 21 februari 2013, zei Jerry Mager:

Wat lees ik nu!?: “Dat lijkt mij de grote vraag rond de EU: met 27 landen kun je een vuist maken tegen het mondiale financiële kartel.” Een vuist maken, als EU?! Indien dat zo zou zijn, dan waren de huidige problemen subiet van de baan en vermoedelijk nooit ontstaan! Het oude beeld van de Romeinse fasces cum securibus – o ja, die ene pijl kun je breken, maar een bos pijlen niet. Ik geloof trouwens dat de financiële sector al lang mondiaal en grenzenloos (in alle opzichten, maar vooral wat ‘greed’ betreft) opereert, vandaar de bloeiende initiatieven van regionale munten (‘Torekes’ en ‘Noppes’ en het idee van de ‘Civic’ van Lietaer). Een onwezenlijk idee, dat je via en door legaal geld toch stiekem en voortdurend bestolen kunt worden. Trouwens, bij Kruidvat en Blokker liggen de dvds over Wall Street (Michael Douglas) momenteel in de aanbieding. ‘Inside Job’ enige tijd terug ook weer.

Op 21 februari 2013, zei Luuk de Waal Malefijt:

De auteur heeft gelijk. Het geld wordt al tijden gemaakt door private instellingen wat tot inherente ongelijkheden in crises leidt. Wat hij helaas niet heeft genoemd is de oplossing hiervoor die ook in 1930 al bekend staat als het ‘Chicago plan’, dat onlangs is aanbevolen door een working paper van het IMF: neem het privilege van geldcreatie af van banken door fractioneel reserve bankieren te verbieden en zelf een schuld- en rentevrije munt in te voeren. De Ons Geld beweging beoogt dit in Nederland voor elkaar te krijgen onder de paraplu van Stichting Ons Geld. Dit is een zusterbeweging van de Positive Money beweging in Engeland, de Monetary Reform Party in Amerika, Sensible Money uit Ierland, en Monetative uit Duitsland en Zwitserland. Sluit je aan en vecht mee op www.onsgeld.nu

Op 22 februari 2013 reageert Jerry Mager op Luuk de Waal M.:

@ Luuk ik heb je website bezocht, daarop zijn enkele belangrijke documenten bij elkaar gebracht. Ziet er goed uit. Het initiatief vind ik loffelijk – net als de C1000-beweging van David Van Reybrouck. Doen je al samen? Het zal vooreerst vooral symbolisch blijven, vrees ik, want de tegenmacht van de gevestigde belangenpartijen enorm en geld is al lang een zelfstandig, industrieel vervaardigd, product geworden (NB de 14 page special in the Economist over Offhore Finance). Ndlse pensioenfondsen hebben net hun uitbetalingen verlaagd en prompt lanceert PvdA-vice-premier Asscher een campagne over contracten voor inwijkelingen – de geëigende afleidingsmanoeuvres. Goed dat ik jullie initiatief hier in DS onder ogen krijg. In Ndlse kranten kom je waarschijnlijk niet aan het woord? Een caveat: kijk naar ‘Beter Onderwijs Nederland’ en waak ervoor dat je niet net zo’n zachte dood sterft. Die vraag van D66-Pia Dijkstra op je site vind ik exemplarisch! Ik word alvast lid voor een jaar.

Op 22 februari 2013 omstreeks 11:14, zei Marlies H.:

zakenbanken met een bakker vergelijken is wel heel erg kort door de bocht, en naar mijn mening vrij populistisch. Een investeringsproduct ga je toch niet vergelijken met een consumptieproduct? Dit artikel lijkt me eerder een gevolg van innerlijke frustratie. Verboden hormonen in vlees/vis, schadelijke chemische producten in kleding, bedorven paardevlees in pastaproducten … dat is zorgwekkend, want levensbedreigend … te meer dat je niet krijgt wat je ter goeder trouw denkt te kopen, nl. veilige producten. Als cliënt bij een zakenbank weet je wat je belegging opbrengt of niet, méér, ook al is het resultaat slecht, het zal niet levensbedreigend zijn. … Indien op heden dezelfde zakenbanken als vijf jaar geleden bestaan, betekent dit misschien dat de cliënten toch niet zo ontevreden zijn. Men kan toch bezwaarlijk iemand verbieden cliënt te blijven bij een bank? Dit artikel lijkt me een drogreden om onterecht rijkdom te associëren met bedrog. De slechte rijke en de goede arme!

Op 22 februari 2013 reageert David P. op Marlies H.:

U gaat zelf ook even kort door de bocht. Waar de auteur op doelt is dat ondanks het falen/te kort komen van die sector, zij daar niet de gevolgen van dragen. De sector is immers te belangrijk en zou de hele wereld in de chaos storten. Wel, indien dit systeem dan zo’n bedreiging is voor de financiële stabiliteit, dan is het misschien beter dit beest ook fors aan de ketting te leggen. Zijzelf (op een uitzondering na) bloeden toch niet, de rest van de bevolkingen mogen dat doen. De meesten van die topbedrijven/banken hebben idd van niemand iets te duchten. Ivm die clienten van die zakenbanken: zouden dat misschien doorgaans ook niet zo van die institutionele beleggers zijn, hetzelfde type dus. Ik ben de laatste om iemands rijkdom niet te gunnen, maar wat er de laatste jaren in de financiële wereld gebeurde/gebeurd is al eens serieus op het randje en erover.

Op 25 februari 2013 reageert Jerry Mager op Marlies H.:

@ Marlies, (giftige, toxic) leningen vergelijken met en behandelen als brood gebeurt nu helaas wel, omdat de taalvervuiling álles in bedrijfs-jargon verpakt. Ook een paspoort wordt mij als product verkocht door de mevrouw achter het gemeenteloket, net als een medische ingreep of een consult. Je kunt brood, net als financiële constructen, producten noemen, maar ze natuurlijk niet op (quasi) gelijke wijze behandelen. JL laat zien dat bij brood de betekenis van product operationeel anders werkt dan bij hypotheken. Een bakker die te veel ‘zoete broodjes’ bakt, maakt het niet lang. Daarentegen kunnen de jongens en meisjes in de financiële bakkerijen ongestoord hun gang gaan met hun beunhazerij van mis-baksels (het zaagsel uit hun hoofd, is hoofdbestanddeel van hun brood). Wíj moeten nu van bijna alles zelf uitzoeken of het deugt, dat kan geen mens, en dus – zo hameren de bovenbazen ons in – nemen we onze verantwoordelijkheid niet of onvoldoende en leggen de zwarte piet terug bij ons.

Read Full Post »