Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘waarden en normen’ Category

 

 

‘Hoe zou jij vertrouwen definiëren?’ vraagt Peerke met zijn neus in de krant.

‘ Als een schaars goed dat steeds schaarser wordt,’ antwoordt Nanne prompt.

‘ Dat vind ik een treffende omschrijving. Zeker voor de tijd waarin we leven.’ Hij legt de krant neer.

‘ Dat laatste weet ik eigenlijk niet zo zeker, want vertrouwen wordt door de tijden heen keer op keer beschaamd. Dat is eigen aan vertrouwen; vertrouwen ontstaat, wordt gegeven, geschonken, en vervolgens beschaamd. Ik bedoelde meer dat ieder mens als zuigeling begint met grenzeloos vertrouwen en al doende ervaart dat vertrouwen schaarser wordt, en dit is van alle tijden. Denk ik. De vraag is hoe robuust een individu wordt toegerust om op een gezonde manier met dit gegeven om te gaan.’

Peerke knikt: ‘ Inderdaad, een ingrediënt van la condition humaine. Jij plaatst het in juist perspectief. Curieus. Julius Caesar deserteert náár Rome toe als hij met zijn legioenen de Rubicon overtrekt. Heeft Pompeius Caesar verraden toen hij besloot hun plan niet uit te voeren en de Romeinse oligarchie van senatoren te redden van Caesar? Verraadt Pompeius Caesar, of verraadt Caesar de republiek? Omdat hij door Pomp. wordt verraden?’

‘ Ah, je zit in de prollenkrant met het stuk over Henk Otten van Forum. Je moet zo dadelijk op de site van de prollenkrant kijken. Dan zie je de foto van Henk Otten pal naast de tekening van Ruben Oppenheimer van Tjibbe Joustra. Dat gaat ook over vertrouwen. Ik heb er een screenprint van gemaakt, maar die zet ik niet op de site want dan krijgen we die bloedhonden van de copyright-politie aan onze broek. We zullen het in besloten kring laten zien. Jammer toch, dat copyright gedoe. Ik vind het vaak een belemmering van vrije kennis- en informatie-uitwisseling.’

Peerke: ‘ Ja, mooi toeval hè? Je kunt in Oppenheimers tekening de kop van Joustra zonder moeite vervangen door die van Otten en dan heb je “vertrouwen dat niet van de grond komt” als gemeenschappelijke noemer. Spionnen en politici handelen, bankieren, in vertrouwen – en dus tevens in verraad. ‘

Nanne: ‘ Oppenheimers tekening zou je “Low Trust” kunnen noemen, Low Trust Society. Ook in verband met de MH17 soap en de defecte Boeings 737 Max die van Donald Trump toch een tijd gewoon mochten doorvliegen vanwege de commercie en de vriendjespolitiek.
VVD’er Joustra is trouwens best goed – onpartijdig en effectief. Kijk bijvoorbeeld naar zijn onderzoek naar defensie met die oefengranaten onder VVD-minister Jannetje Hennis. Hennis zit nu ergens in de bush bush – in de bar van het Hilton natuurlijk, en ze mag vermoedelijk twee keer per week met de regeringsjet op en neer naar huis, maar toch. Voor een plucheklever is dit afzien hoor.’

‘ Of Tjibbes Schwalbe? ‘

‘ Geen boreale uil van Minerva?’

Machen wir’s den Schwalben nach … Aber eine Schwalbe macht noch keinen Frühling.’

‘ Jij kunt best mooi zingen, maar Duits is ook een mooie taal. Toch pikant dat meneer Otten in Business Class nog pontificaal beweert dat VERTROUWEN het sleutelwoord is bij Forum en niet lang daarna zo’n kunstje flikt met dit interview. Eerder klunzig, impulsief en vreselijk onhandig dan boosaardig vermoed ik, maar desniettemin vind ik het verwoestend. De man lijkt zowel met zijn ethische kompas in de bonen, alsook in de war met zijn politieke Fingerspitzengefühl. Raar hoor. Baudet en hij kennen elkaar al zo’n tien jaar vertelt hij aan Harrie M. en ze hebben met z’n allen keihard aan de Forum-partij gewerkt – en nu, omdat hij zich niet gewaardeerd en gezien voelde, haalt ‘ie deze toer uit? Merkwaardig.’

‘ Vergelijk Otten maar eens met Derk Jan Eppink en Theo Hiddema.’

‘ En dan de timing van Otten!’ roept Peerke, ‘ zo vlak voor Pasen komt ‘ie met zijn interview, het verraad van Judas in de tuin van Getsemané, zie Mattheüs en Lucas. Als je deze ingrediënten in een roman zou verwerken, zouden de critici je van gekunstelde clichés betichten, maar het gebeurt gewoon in het werkelijke leven. Als dit tenminste het werkelijke leven is, natuurlijk.’

‘Misschien komen we daar ná deze Pasen achter?’

‘Wie weet.’

‘ Vertrouwen, komt te voet en gaat te paard, maar de paarden die de haver verdienen …’

 

 

 

 

 

Read Full Post »

 

Rusland is hot en in. Hieronder drie leestips in het Nederlands. Een artikel in De Groene Asterdammer en twee in de NRC.

 

‘De grote stokebrand is niet Rusland’

‘Historici zullen met ongeloof naar deze tijd terugkijken, denkt politicoloog Anatol Lieven: een tijd van migratie, klimaatverandering en instabiliteit in het Midden-Oosten, terwijl Europa en de VS geobsedeerd blijven door Rusland.’

Rutger van der Hoeven – De Groene Amsterdammer  – 04 08 2016

 

Vladislav Inozemtsev –   NRC 4 augustus 2016 om 22:13

‘De Russische elite heeft zich tot mondiale paria gemaakt die niet te sturen is, meent econoom Vladislav Inozemtsev.

De nieuwe Russische elite heeft weinig tot geen financiële belangen buiten de grenzen; ze wordt gedreven door negentiende-eeuwse geopolitieke en godsdienstige mythen en denkbeelden en daarom heeft het Westen veel minder kans om er een dialoog mee aan te gaan. Deze mensen hebben zichzelf tot mondiale paria’s gemaakt, ze worden steeds meer door niet-economische motieven gedreven en zijn daardoor minder te sturen. Of de sancties nu worden gehandhaafd of opgeheven, een terugkeer naar de ‘normale gang van zaken’ valt met dit nieuwe Rusland niet als een realistische mogelijkheid te beschouwen.

Het huidige Rusland wordt een steeds autoritairder, gemilitariseerder en zelfs fascistischer land. Zulke gepersonaliseerde naties zijn niet in staat zich te hervormen. Nadat hun leider sterft, kunnen ze alleen maar imploderen. Mijn raad aan Europa is dan ook om te leren economisch zonder Rusland te leven (zoals Finland met succes heeft gedaan na de val van de Sovjet-Unie) en zich op te maken voor een lange reis die er simpelweg op is gericht om Poetin te overleven, want als betrouwbare partner voor het Westen komt deze nooit meer terug.’

 

De Romanovs als geile soap

De Britse historicus Simon Sebag Montefiore, auteur van bestsellers, schreef een geschiedenis van drie eeuwen Romanovs op de troon. Wreedheden en seks voeren de boventoon.’

Michel Krielaars  –  NRC 4 augustus 2016

Bommel en Poes antisemitisme

 

Jonathan Cook: Al Jazeera  05 Aug 2016

‘The shocking story of Israel’s disappeared babies

New information has come to light about thousands of mostly Yemeni children believed to have been abducted in the 1950s ‘.

 

 

 

 

 

 

 

Read Full Post »

 

Bommel tegen plunder

 

 

“Volgens de advocaat-generaal leidt het fictief vaste rendement van 4 procent waarmee gerekend wordt tot willekeur” / NRC 2016 februari 16
http://www.nrc.nl/nieuws/2016/02/16/advies-aan-hoge-raad-vermogensheffing-in-strijd-met-eigendomsbescherming

 

“Hoe Draghi uw pensioenfonds sloopt” / NRC 24 oktober 2015 /
http://www.nrc.nl/handelsblad/2015/10/24/hoe-draghi-uw-pensioenfonds-sloopt-1548436

 

“Nu kan het nog: pijnloos hervormen. De lage rente maakt pijnloze hervormingen mogelijk waarmee het woningdossier en de pensioenproblematiek in één keer toekomstbestendig kunnen worden gemaakt. En daarbij kunnen we in een moeite door ook ons belastingstelsel versimpelen.”

Aldus Arnoud W.A. Boot en Lans Bovenberg.

Arnoud W. A. Boot is hoogleraar economie aan de UvA en Raadslid van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR). Lans Bovenberg is hoogleraar economie aan de Universiteit van Tilburg.

NRC 22 februari 2016     http://www.nrc.nl/handelsblad/2016/02/22/nu-kan-het-nog-pijnloos-hervormen-1593391

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Read Full Post »

Laat Shell nou Nederlands wezen…. De VOC is dus nog springlevend and very kicking!

Othniel Art Oomittuk jr. schrijft in Trouw, zaterdag 29 augustus 2015

“De Inupiaq uit Alaska wonen al duizenden jaren in het Noordpoolgebied. Hun voedsel jagen zij van wat het land en vooral de zee hun biedt. Maar nu de Amerikaanse overheid onlangs de definitieve vergunning heeft verleend aan het Nederlandse Shell om naar olie te boren, wacht deze eeuwenoude cultuur een onzekere toekomst.
Volgens overheidsinstanties is het risico op een olielek 75 procent. Olievervuiling betekent het einde van de jacht op zeezoogdieren door de Inupiaq-eskimo’s. Zonder die jacht kan de lokale bevolking niet zelfstandig overleven. Zou u een risico van 75 procent nemen als dit betekent dat u uw thuisland zou moeten verlaten?
Na zeven jaar juridische strijd heeft Point Hope zich dit voorjaar teruggetrokken uit een rechtszaak tegen de komst van Shell. Het merendeel van de bewoners vreest dat het zinloos is en dat tegenwerken hen straks met helemaal niets achterlaat. De Inupiaq-gemeenschap woonde hier al voor de christelijke jaartelling en is een van de laatste eeuwenoude culturen die in de Verenigde Staten bewaard zijn gebleven. Wij hebben recht op onze leefomgeving. De wereld is in rap tempo aan het overschakelen op schone energie. Laat de laatste oliewinning niet het laatste hoofdstuk zijn in de geschiedenis van de Inupiaq-eskimo’s.”

Schot Shell_ijsbeer VK 20150831_1

Commentaar, NRC, 31 augustus 2015: Nederland heeft een serieus probleem met racisme

“Daar wordt (weer) aan de deur geklopt – vrijdag arriveerde uit Genève het periodieke en deze keer zeer kritische VN-rapport over discriminatie, racisme en haattaal alhier.
Het VN-comité gaat de bekende misstanden in ons land langs: uitsluiting op de arbeidsmarkt, antisemitisme op de voetbaltribune, vijandige politieke taal tegen moslims en Joden, xenofobie en migrantenhaat op internet, etnisch eenzijdig politieoptreden, omslachtige juridische procedures tegen discriminatie.

En, o ja, ook Zwarte Piet komt voorbij. Daarover zegt de commissie terecht dat „diepgewortelde culturele tradities” geen rechtvaardiging zijn voor discriminatie en negatieve stereotypering. Maatgevend is dat „velen van Afrikaanse herkomst” Zwarte Piet als een beledigende verwijzing naar slavernij ervaren.
Den Haag zou daarom naar een „andere verbeelding” van Zwarte Piet moeten streven en aldus een redelijk evenwicht moeten vinden tussen traditie en perceptie. Dat is een wijs advies, dat her en der in het land al werd uitgevoerd. Door intochtcomités, winkelbedrijven en direct bij de intocht betrokken media. Maar is het ook een taak van de overheid?”

Bommel_discriminatie

Vervolg NRC: “Premier Rutte ziet er, nog steeds, niets in. Hij erkent dat „veel mensen in dit land zich gediscrimineerd voelen” maar denkt dat het „symbooltje van dit kereltje” daar los van staat. Dat ziet men in Genève een stuk scherper. Zwarte Piet is allang een steen des aanstoots – en een focus voor het racismedebat. Daarvan wegkijken getuigt niet van politieke feeling. ‘Staatsingrijpen’ tegen Zwarte Piet is inderdaad ongewenst. Maar doen alsof Piet als probleem niet bestaat evenmin.
Daarvoor is het te laat. Vicepremier Asscher ziet dat beter in. Hij schrijft op Facebook dat dit ook gaat „over de erkenning van de dagelijkse vooroordelen, de kleine racistische voorvallen. Het gevoel en de ervaring dat er te vaak met twee maten wordt gemeten”. Want dat gevoel maakt Zwarte Piet dus ook los – dat wordt niet meer genomen. Jammer dat Rutte dat niet ziet.”

tom poes VN

$ december in de bush

 

 

 

 

 

 

Kenya_toverdokter

 

 

 

 

 

 

 

 

 

?????????????????????????

?????????????????????????

 

 

 

 

Read Full Post »

door Stiene / 11 november 2014

Lodewijk Asscher houdt zijn poot stijf: de bal ligt bij Marokko

Door: Joost de Vries, Gijs Herderscheê Volkskrant 11 november 2014

Minister Lodewijk Asscher van Sociale Zaken is niet onder de indruk van de Marokkaanse onvrede over het Nederlandse voornemen om de export van uitkeringen naar Marokko aan banden te leggen. De bal ligt bij Marokko, zegt een woordvoerder van de minister.

Voor minister Asscher is niet het geld maar het principe het belangrijkst. Hij meent dat hij aan de burger niet kan uitleggen dat Marokkanen met een Nederlandse uitkering een rijk leven leiden in Marokko. Een Kamermeerderheid van PVV, CDA, CU, SGP en VVD deelt die mening en is voor het korten van uitkeringen of desnoods het opzeggen van het verdrag. Saillant detail: Asschers eigen PvdA steunt zijn standpunt niet.

Asscher van de PvdA

 

arie-slob gelijke monnikken

 

 

 

 

 

 

 

 

 

‘Mickey Mouse, pepernoten en monopolygeld in de bouw ‘ door Perry Feenstra en Meindert van der Kaaij – Trouw 03/09/2002

 

 

 

 

Read Full Post »

Directeur weg bij Nederlandse Zorgautoriteit na kritisch rapport

Bewerkt door: redactie – Volkskrant 26/09/2014, 12:01 − bron: ANP

Mindert Mulder, een van de directeuren bij de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa), stapt op. Mulder werkte vanaf eind 2008 als directeur Cure. Het vertrek vloeit voort uit aanpassingen binnen deze toezichthoudende organisatie, na een kritisch onderzoeksrapport en opmerkingen van minister Edith Schippers.

E. Schippers weet van niets

 

 

goofy-is jaloers op Mindert

Read Full Post »

NRC, 2014 april 22   “Schippers: schrappen cijfers door NZa na kritiek van ambtenaren

Het schrappen van cijfers over alarmerende verliezen bij ziekenhuizen door de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) is vorig jaar gebeurd na kritiek van ambtenaren van het ministerie van VWS. Dat schrijft minister Schippers (Zorg, VVD) vandaag in een brief aan de Tweede Kamer.
In een zogenoemde marktscan had de NZa op het allerlaatste moment de belangrijkste conclusie geschrapt: dat bijna vier op de tien ziekenhuizen in 2012 verlies leden. Alle hieraan verbonden berekeningen en tabellen verdwenen eveneens uit het rapport.”

NRC, 2014 april 17   “NZa verzweeg alarmerende verliezen bij ziekenhuizen

De Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) heeft eind vorig jaar alarmerende verliezen bij ziekenhuizen verzwegen. In een rapport, dat minister Schippers van Zorg vlak voor Kerst naar de Tweede Kamer stuurde, schrapte de toezichthouder op het allerlaatste moment de belangrijkste conclusie: dat bijna vier op de tien ziekenhuizen in 2012 verlies leden.
Alle hieraan verbonden berekeningen en tabellen (zie hieronder) verdwenen eveneens uit het rapport.”

Schippers op Zorg

 

zelfmoord NZa-medewerker Arthur Gotlieb

Joep Dohmen en Jeroen Wester / NRC 2014 april 10

Gegevens van patiënten, personeel en ziekenhuizen waren voor alle medewerkers van zorgautoriteit NZa in te zien. Van ontslagbrieven tot intieme verslagen over een patiënt. Een klokkenluider werd genegeerd.

Door Joep Dohmen en Jeroen Wester
Arthur Gotlieb levert het dossier 10 januari af bij de NZa, zijn werkgever. “Grijp het aan als bruikbaar organisatieadvies. Zie het als een cadeaubon. Sterker nog: zie het als een godsgeschenk, bedoeld om de Nederlandse Zorgautoriteit te behoeden voor een diepe val.”

Het 600 pagina’s dikke dossier dat Gotlieb, beleidsmedewerker, afgelopen jaar samenstelde, is niet geschreven uit rancune. Het stuk leest als een welgemeend advies aan zijn hoogste baas, de raad van bestuur van de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa). De inhoud getuigt van schrijftalent maar de aanleiding om zoveel pagina’s vol te schrijven is alles behalve een vrolijke. Gotlieb luidt jarenlang intern de noodklok, zonder resultaat. Zijn “herhaalde pogingen om onzorgvuldigheden en wanbeleid aan te kaarten” zijn afgeketst, staat in het dossier waarover deze krant beschikt. En daar komt eind 2013 een conflict bij met zijn unitmanager over een slechte werkbeoordeling.

Het dossier, onderdeel van het bezwaarschrift tegen zijn werkbeoordeling, beschrijft tot in detail een reeks misstanden bij de NZa. De verwijten worden onderbouwd met 3 gigabyte aan bewijzen, zoals interne correspondentie, documenten, foto’s, geluidsfragmenten, alles bijeengebracht op een Dvd-rom.

Wat er uitspringt in het dossier van Gotlieb: patiëntengegevens en vertrouwelijke documenten zijn niet veilig bij de toezichthouder die een jaarlijkse geldstroom van 90 miljard controleert.

“Helaas zie ik geen andere route dan het u te melden langs deze onsympathieke weg”, schrijft Arthur Gotlieb. “De geest moet uit de fles en het deksel van de pot. Opdat het management tijdig kan bijsturen. Dit schreeuwt namelijk om interventie.” Twee weken nadat hij dit dossier had ingeleverd, pleegde Arthur Gotlieb zelfmoord.

Klokkenluiden gesitimuleerd

NRC maandag 14 april 2014

“Schaamte, woede, verdriet, mededogen, ongeloof. Het stuk over Arthur Gotlieb – Niemand luisterde naar Arthur, in NRC Weekend van afgelopen zaterdag – heeft veel losgemaakt bij lezers, op sociale media en op internet. Vele tientallen lezers stuurden een reactie naar het emailadres onderzoek@nrc.nl, waarin zij allereerst hun medeleven betuigen met de nabestaanden van Arthur Gotlieb, die tot zijn zelfmoord in januari van dit jaar werkte als senior beleidsmedewerker van de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa).

Gotlieb werkte bijna vijftien jaar voor de NZa. Hij wees intern op problemen met de beveiliging van privacygevoelige en geheime bedrijfseconomische informatie waarover de Zorgautoriteit beschikt. Alle medewerkers van de NZa en ook tijdelijk personeel hadden toegang tot die gegevens, een schending van de wet bescherming persoonsgegevens. Met de klachten van Gotlieb werd tot zijn dood niets gedaan.”

 

Awater     Maple Bridge       fat lady, can’t sing

 

 

Read Full Post »

Bewerkt door: redactie –Volkskrant 13/03/2014, 13:53

VVD-Kamerlid Malik Azmani heeft vanmiddag verbazing gewekt bij andere fracties vanwege zijn plan om het bijstandstoerisme van arbeidsmigranten uit andere EU-landen aan te pakken. PvdA en CDA wezen er donderdag tijdens een debat op dat minister Lodewijk Asscher van Sociale Zaken al eerder een soortgelijk wetsvoorstel heeft aangekondigd. Dat gaat volgens de woordvoerder van de minister nog voor de zomer naar de Kamer.

PvdA-Kamerlid Mariëtte Hamer noemde Azmani ‘een blindeman’ omdat hij desondanks met een initiatiefwet wil komen. Ook CDA’er Pieter Heerma toonde zich ‘een beetje verrast’.

Azmani zei vanochtend dat Asscher te weinig onderneemt tegen bijstandstoerisme. Ondanks dat de minister nog voor de zomer met een wetsvoorstel komt, toonde Azmani zich gek genoeg niet tevreden: ‘Ik probeer Asscher al ruim een jaar in beweging te krijgen om hier wat tegen te doen. Maar hij staat erbij en hij kijkt ernaar.’

kop Rutte-2- met tekstblauwe blazer over Asscher

Sidonia over VVD coalities

Read Full Post »

door Tatiana Scheltema en Bart de Koning in Vrij Nederland   28-01-2014

ingekorte versie gepost door Stiene Deboer,
zie de site van Vrij Nederland voor integrale tekst

Er zijn talloze voorbeelden te noemen van prikkels die niet het beoogde en vaak zelfs het tegenovergestelde effect sorteren. Het verschijnsel is allerminst nieuw. De Amerikaan Steven Kerr beschreef het al in 1975 in zijn klassiek geworden essay: ‘On the folly of rewarding A, while hoping for B’ (‘Over de dwaasheid om A te belonen, terwijl je hoopt op B’). Kerr doceerde en schreef niet alleen als academicus over management, maar werkte ook voor bedrijven als General Electric en Goldman Sachs. Bijna veertig jaar geleden signaleerde hij al alle problemen waar we in 2014 in Nederland mee worstelen: publicatiedruk bij hoogleraren die ten koste gaat van de kwaliteit van het onderwijs, declaratiesystemen die een open uitnodiging zijn om zorgkosten op te jagen, enzovoorts.

Kerr wees er in zijn even scherpe als geestige analyse al op dat er niets nieuws in staat – op zich al een bijzondere opmerking voor een wetenschapper. Beloningsmechanismen om bepaald gedrag te bewerkstelligen schieten vaak hun doel voorbij, omdat dat doel (de gedragsverandering) vaak hemelsbreed verschilt van het belang van het individu van wie de gedragsverandering wordt verwacht. Kerr liet zien dat dit mechanisme van foute prikkels in alle geledingen van de maatschappij voorkomt.

marktwerking honours

Beperkt mensbeeld
Economen muntten de term ‘perverse prikkels’ voor dit verschijnsel – een term die bij buitenstaanders nog wel eens op de lachspieren wil werken, maar ook associaties oproept met onze meest basale instincten en emoties zoals hebzucht, jaloezie, angst – bij uitstek aanjagers van het menselijk handelen. Onze begeerte wint het nu eenmaal vaak van onze ratio.
Het probleem is dat beleidsmakers en economen in de praktijk net doen alsof de mens een homo economicus is, die rationeel alle feiten en argumenten tegen elkaar afweegt. De ratio heeft het Westen de afgelopen eeuwen natuurlijk enorme vooruitgang opgeleverd, maar dreigt nu met ons aan de haal te gaan. In zijn magistrale boek The Master and His Emissary toont de Britse psychiater Iain McGilchrist hoe sterk de greep van de ratio is geworden op onze beschaving – en dan vooral op de politiek. De ratio is niet langer een hulpmiddel om ons vooruit te helpen, maar een doel op zich geworden. In zijn al net zo breed opgezette The Economics of Good and Evil laat de Tsjechische econoom Tomas Sedlacek zien dat het denken over economie duizenden jaren lang vooral ging over de moraal en hoe beperkt ons moderne neoliberale mensbeeld eigenlijk is.

Alleen wat gemeten kan worden doet er nog toe bij beleidsvorming. Het is een ogenschijnlijk waardenvrije, technocratische en rationele aanpak – die uiteindelijk paradoxaal genoeg irrationeel is. Want al die volstrekt rationele, waardenvrije en technocratische meetinstrumenten leveren niet de universiteiten, scholen en bedrijven die wij willen. Wel een enorme bureaucratie waar iedereen over klaagt, maar die alleen maar groter wordt.

Professioneel oordeel
Makkelijke oplossingen zijn er niet. Menselijke zwakheden zoals hebzucht en kortzichtigheid zijn nu eenmaal diepgeworteld. Beleidsmakers zouden daar meer rekening mee moeten houden en af moeten kicken van hun behoefte om mensen tot in de kleinste details te willen meten en sturen. Helemaal overboord moet controle natuurlijk niet: een zekere mate van controle en sturing zal altijd nodig zijn. Ze moeten alleen meer vertrouwen geven aan burgers en vakmensen en op hun professionele oordeel durven vertrouwen.

Beleid moet dus minder gericht zijn op belonen en straffen. En als het gebeurt, zou nieuw beleid expliciet getoetst moeten worden op de vraag of er ook verkeerde prikkels in zitten. Dat kan, zoals Kerr al voorstelde, door een paar vrij eenvoudige vragen te stellen: waar zit het ‘gratis’ geld in de nieuwe maatregel, de voorziening, de organisatie? Wie profiteren van dit nieuwe beleid en is dat de bedoeling? Welke beloningsmechanismen zijn er voor welke actoren ingebouwd en wordt daarmee het individu of juist de gemeenschap beloond?
Het punt is natuurlijk dat veel mensen zich van nature liever inzetten voor hun ‘welbegrepen eigenbelang’ dan voor de gemeenschap.
Vorige herfst deed een commissie onder leiding van Femke Halsema een dappere poging om foute beloningsmechanismen in het (semi-)openbaar bestuur op te sporen en te duiden. (Zoals: fuseren en groeien leveren meer status en inkomen op voor bestuurders.) De commissie signaleerde dat er op zo’n beetje alle aspecten in de organisaties iets valt aan te merken. De conclusie: gedragscodes zijn er genoeg, maar met gedragscodes alléén red je het niet: mensen moeten elkaar ook aanspreken op onoorbaar gedrag. Het eindrapport kreeg de titel Een lastig gesprek mee, en werd ook zo, als een last, met een zwierig gebaar door de in ontvangst nemende minister Kamp in een la gegooid.

De tijd van de grote ideologische vergezichten is voorbij. We zijn in zekere zin allemaal consument, ook van overheidsbeleid. In ruil voor onze belastingen en premies verwachten we goed meetbare, efficiënte diensten en producten van onze overheid: onderwijs, zorg, politie en pensioenen, het liefst gerangschikt in handige lijstjes. Zo lang burgers daar om vragen, zullen democratisch gekozen politici die getallen blijven leveren. En zullen de burgers die toevallig wetenschapper, student, politieagent, arts, verpleegkundige, onderwijzer of rechter zijn blijven klagen over bureaucratie en verkeerde prikkels.

Vrij Nederland 28-01-2014

Tammo reageert op:  2014, vrijdag 31 januari

Ik mis twee grote perverse prikkels die samenhangen en elkaar versterken:  1) de wachtgeldregeling en parkeerfuncties voor politici , 2) de publiek-private samenwerking.
Ad 1) Politici/volksvertegenwoordigers krijgen naast een bovenmodaal salaris allerlei garanties ter bevordering van hun politieke onafhankelijkheid en integriteit – ze hoeven geen smeergelden en/of steekpenningen aan te nemen, noch lucratieve nevenfuncties te vervullen. Een regeling die zo zinnig is, dat niemand haar tot voor kort als perverse prikkel zou classificeren. Tot voor kort en indien we ervan uitgaan dat alle politici deugen, de juiste morele instelling hebben en niet de politiek ingaan om er materieel beter van te worden.
Belangrijkste ongewenst resultaat: calculerende plucheklevers.

Ad 2) De zo geprezen publiek-private samenwerking hangt hier mee samen. Beoogd doel: politiek en bedrijfsleven synergetische samenwerkingsverbanden te laten ontplooien, waarvan iedereen beter zou worden, vooral wij, de burgers. Ongewenst resultaat: belangenverstrengeling door, van en bij personen die een publiek ambt bekleden, een publieke functie uitoefenen, en een toenemende invloed van lobbyisten die (commerciële) deelbelangen behartigen. Meestal gewoon en plat onder corruptie samen te vatten. Het verschil tussen mijn en dijn vervaagt. De vanzelfsprekende mentaliteit bij menige ambtsdragers lijkt tekunnen worden gekarakteriseerd door het motto: wie appelen vaart, appelen eet.

bonus woningbouwcorp

Volg de discussie die nu wordt  gevoerd rond het zogenaamde Energieakkoord. Waar gaan die 18 miljard naar toe? In wiens zakken komt dat publieke geld vooral terecht en wat krijgt de samenleving daar voor terug? Waarom moet Nederland nu windmolens kopen in plaats van emissierechten? Wat, en vooral: wie, steekt daar achter?

Tenslotte de bewering: “In ruil voor onze belastingen en premies verwachten we goed meetbare, efficiënte diensten en producten van onze overheid: onderwijs, zorg, politie en pensioenen, het liefst gerangschikt in handige lijstjes. Zo lang burgers daar om vragen, zullen democratisch gekozen politici die getallen blijven leveren.” Is dat zo? Wat wij burgers van de overheid (zouden dienen te) vragen is dat de door haar geleverde diensten en producten goed, op de juiste wijze en vanuit de juiste instelling, worden gemeten en wel in relatie tot de juiste doeleinden.
Wat bijvoorbeeld altijd wordt “vergeten” zijn de onmeetbare/onbedoelde effecten (externalities). Zo worden nu in het kader van bezuinigingen –niemand weet precies waarvoor er bezuinigd moet worden – openbare bibliotheken ontmanteld zonder dat ook maar een beleidspersoon zich bekreunt om de negatieve maatschappelijke effecten. Openbare biebs fungeren ook en in sterke mate als sociale ontmoetings- en opvoedingsplekken (net als de postkantoren dat ooit deden). Ik mis de zondag openstelling van onze Openbare biebs smartelijk. In Openbare biebs kun je bijna letterlijk burgerschap tanken. Nu zie je een toename aan GGZ-kosten, maar eventuele verbanden met afbraak van publieke voorzieningen worden nooit onderzocht, laat staan gelegd. Vandaag de dag tel je als deelnemer aan het grote-mensen-discours-dat-er-toe-doet niet mee, wanneer je niet meeneuzelt over efficiëncy, duurzaamheid, bezuiniging en dus monomaan en eendimensionaal meten. Het doet denken aan die man die op en avond merkt dat hij zijn huis niet in kan omdat hij zijn sleutels kwijt is. Hij gaat ze zoeken onder de meest nabije straatlantaarn. Niet omdat hij zijn sleutels waarschijnlijk op die plek is verloren, maar omdat het daar licht is.

Links naar artikelen

Martin Sommer: ‘Wie bewaakt de bewakers van het energieakkoord?’  Volkskrant 26/01/2014,
http://www.volkskrant.nl/vk/nl/6235/Martin-Sommer/article/detail/3584001/2014/01/26/Martin-Sommer-Wie-bewaakt-de-bewakers-van-het-energieakkoord.dhtml

Martin Sommer: ‘Verzorgingstehuizen moeten dicht, maar wij investeren 18 miljard in wind’ Volkskrant   19/01/2014, 13:01
http://www.volkskrant.nl/vk/nl/6235/Martin-Sommer/article/detail/3580085/2014/01/19/Verzorgingstehuizen-moeten-dicht-maar-wij-investeren-18-miljard-in-wind.dhtml

Henk Müller:  ‘Zet in crisistijd niet in op windmolens maar op emissiehandel’ Volkskrant  30/01/2014, 12:30
http://www.volkskrant.nl/vk/nl/3184/opinie/article/detail/3586645/2014/01/30/Zet-in-crisistijd-niet-in-op-windmolens-maar-op-emissiehandel.dhtml

Read Full Post »

gepost door Stiene Deboer
op 11.12.2013

 De mensenrechtenbeweging moet haar minachting voor democratie en burgers laten varen, betoogt Bastiaan Rijpkema (rechtsfilosoof en als promovendus verbonden aan de Universiteit Leiden) in de Volkskrant van 11 december 2013.

Wat hebben marteling, een satellietschotel op je balkon en nachtvluchten gemeen? Of vakantiedagen, de toegang tot musea en voldoende groen in de wijk? Ze vallen allemaal onder ‘mensenrechten’. De eerste categorie wordt al juridisch afgedwongen – vooral door het Straatsburgse mensenrechtenhof. De tweede categorie wil de mensenrechtenbeweging daar graag aan toevoegen – ze staan al als mensenrecht op papier, maar moeten nog afdwingbaar worden gemaakt. Beide categorieën maken deel uit van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.
Die Universele Verklaring stond 65 jaar geleden aan de basis van de mensenrechtenbeweging. Die beweging is totaal ontspoord. Ver weg van de klassieke kernrechten is men gekomen tot zaken die met mensenrechten geen enkel raakvlak meer hebben. Van het zeer wezenlijke martelverbod, via satellietschotels en nachtvluchten naar toekomstige rechten op het genieten van kunst en natuur.   ….
De intellectuele verdwazing die deze ontsporing begeleidt is op veel terreinen waar te nemen. Brighton-hoogleraar Dembour pleit in de Globaliseringslezing voor het afschaffen van de Universele Verklaring (Ten eerste, 9 december). Maar niet omdat de mensenrechten zijn ontspoord. Het kan haar juist niet ver genoeg gaan. Het liefst ziet Dembour dat rechters via mensenrechten de sociaal-democratie afdwingen.   ……

soorten van liberalisme klein + tekstWie denkt dat haar voorstel slechts academisch gemijmer betreft, doet er goed aan eens te kijken naar de praktijk van het mensenrechtenhof, dat toeziet op de naleving van het EVRM. De interpretatieve creativiteit van dit Hof is verbazend. De nachtvluchten op het Britse Heathrow maken volgens het Hof inbreuk op de mensenrechten van omwonenden. Als huiseigenaar mag je een huurder niet verbieden een satellietschotel aan de gevel te hangen: wederom worden mensenrechten geschonden. Ook besloot het Hof dat het Verenigd Koninkrijk gevangenen niet hun stemrecht mag ontnemen. En onlangs bepaalde het Hof dat een levenslange gevangenisstraf in strijd is met de mensenrechten. ……
Al deze voorbeelden passen bij de breed gedragen afkeer van democratie in de mensenrechten­beweging – onder academici, rechters en activisten. Zij koesteren het idee dat de juiste antwoorden op al deze kwesties eigenlijk al klaar liggen. Ze hoeven alleen nog afgedwongen te worden. En of dat nu via de rechter gaat of via de wetgever, dat is de ideologen om het even.
……..
Wil de mensenrechtenbeweging overleven dan is een drastische koerswijziging nodig. Voor alles dient zij haar minachting voor democratie te laten varen. Over veel zaken verschillen burgers op redelijke gronden van mening. Accepteer dit. Probeer niet langer in randzaken het democratische proces te ondermijnen – laat die aan de politiek. De rechter is niet het juiste forum om sociaaldemocratische hervormingen door te drukken.   ……

 reactie van Vera 

Bastiaan Rijpkema zou er goed aan doen het onderscheid tussen positieve en negatieve vrijheid nog eens te bestuderen – bijvoorbeeld vertrekkend vanuit Isaiah Berlins schema. Indien hij meteen de verschillende soorten ‘ liberalisme’ – hij mag zich tot 3 beperken, bijv. die welke door Dworkin zijn verwoord – analyseert, dan is hij al een stuk verder. Nu haalt hij alles door elkaar in een wonderlijk ratjetoe, waartoe menig jurist in toenemende mate geneigd lijkt – dat ligt aan ons onderwijs

Vandaar waarschijnlijk dat er steeds meer nadenkende en mijmerende personen geneigd zijn de rechter en niet politici – i.e. Rijpkema’s wetgever – over mensenrechten te laten oordelen. Als vingeroefening: nachtvluchten houden je uit de slaap en slaapdeprivatie is net als waterboarden een martelmethode. Iemand die geen schotelantenne mag ophangen, wordt in haar vrijheid tot vrije informatiegaring belemmerd . De democratische verzorgingsstaat wordt inderdaad afgebroken, door politici, die daarmee meteen en in een moeite door menig mensenrecht aan hun laars lappen.
Rechters worden [nog] niet gekozen, politici en jury’s wel, daarbij spelen marketing en reclame een grote rol. Niemand zal graag toegeven dat zij in niet staat is tot een goedgeïnformeerde keuze en zo hebben populisten – dat zijn vlgs. Dworkin minimal liberals – vrij spel. Daarom breek ik een lans voor Dworkins variant: egalitarian liberalism en die noemt Dworkin, hou je vast: social democracy .
LIBERALISM, Sarah Palin - 80 prct

Isaiah Berlin: Twee opvattingen van vrijheidhttp://www.liberales.be/boeken/berlinvrijheid

Ronald Dworkin: What Liberalism Isn’t  / http://www.nybooks.com/articles/archives/1983/jan/20/what-liberalism-isnt/

Ronald Dworkin: Why Liberals Should Believe in Equality / http://www.nybooks.com/articles/archives/1983/feb/03/why-liberals-should-believe-in-equality/

Marie-Bénédicte Dembour         http://tegenlicht.vpro.nl/nieuws/2013/november/41eglobaliseringslezing.html

Read Full Post »

Older Posts »