Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘maatschappij’ Category

 

Rusland is hot en in. Hieronder drie leestips in het Nederlands. Een artikel in De Groene Asterdammer en twee in de NRC.

 

‘De grote stokebrand is niet Rusland’

‘Historici zullen met ongeloof naar deze tijd terugkijken, denkt politicoloog Anatol Lieven: een tijd van migratie, klimaatverandering en instabiliteit in het Midden-Oosten, terwijl Europa en de VS geobsedeerd blijven door Rusland.’

Rutger van der Hoeven – De Groene Amsterdammer  – 04 08 2016

 

Vladislav Inozemtsev –   NRC 4 augustus 2016 om 22:13

‘De Russische elite heeft zich tot mondiale paria gemaakt die niet te sturen is, meent econoom Vladislav Inozemtsev.

De nieuwe Russische elite heeft weinig tot geen financiële belangen buiten de grenzen; ze wordt gedreven door negentiende-eeuwse geopolitieke en godsdienstige mythen en denkbeelden en daarom heeft het Westen veel minder kans om er een dialoog mee aan te gaan. Deze mensen hebben zichzelf tot mondiale paria’s gemaakt, ze worden steeds meer door niet-economische motieven gedreven en zijn daardoor minder te sturen. Of de sancties nu worden gehandhaafd of opgeheven, een terugkeer naar de ‘normale gang van zaken’ valt met dit nieuwe Rusland niet als een realistische mogelijkheid te beschouwen.

Het huidige Rusland wordt een steeds autoritairder, gemilitariseerder en zelfs fascistischer land. Zulke gepersonaliseerde naties zijn niet in staat zich te hervormen. Nadat hun leider sterft, kunnen ze alleen maar imploderen. Mijn raad aan Europa is dan ook om te leren economisch zonder Rusland te leven (zoals Finland met succes heeft gedaan na de val van de Sovjet-Unie) en zich op te maken voor een lange reis die er simpelweg op is gericht om Poetin te overleven, want als betrouwbare partner voor het Westen komt deze nooit meer terug.’

 

De Romanovs als geile soap

De Britse historicus Simon Sebag Montefiore, auteur van bestsellers, schreef een geschiedenis van drie eeuwen Romanovs op de troon. Wreedheden en seks voeren de boventoon.’

Michel Krielaars  –  NRC 4 augustus 2016

Bommel en Poes antisemitisme

 

Jonathan Cook: Al Jazeera  05 Aug 2016

‘The shocking story of Israel’s disappeared babies

New information has come to light about thousands of mostly Yemeni children believed to have been abducted in the 1950s ‘.

 

 

 

 

 

 

 

Read Full Post »

 

Brexit_80prct

 

Robert Tombs: ’The English Revolt’: een analyse van Brexit vanuit niet-conventionele frames / in The New Statesman van 24 juli 2016

Waarom hebben de Britten voor Brexit gestemd in het referendum van 23 juni 2016? Omdat ze die kans kregen met een referendum. Zouden de Fransen, Grieken, Italianen en sommige andere EU-landen zo’n referendum voorgelegd krijgen, dan zouden ze vermoedelijk hetzelfde kiezen als de Britten: vertrek uit de EU. Natuurlijk zullen die landen van hun politici nooit een dergelijk referendum krijgen voorgelegd. Dat ligt voor de hand, omdat landen die de euro hebben ingevoerd geen duidelijke uitweg uit de EU hebben.

De ‘anti-establishment opstand’ in Groot-Brittannië die zich vertaalde in een stem voor Brexit, begon pas echt toen delen van dat establishment georganiseerde druk begonnen uit te oefenen ten gunste van een BLIJF-/REMAIN-stem. Niet alleen blijken deze personen geen idee te hebben van wat er bij de gewone man leeft, hun voornaamste argument om bij de EU te blijven was er een van puur eigenbelang: de EU is onze melkkoe en daarom moeten jullie haar blijven voeren en vetmesten. Of het nu kunstenaars waren, acteurs, filmmakers, universiteitsbestuurders of exponenten van andere prestigieuze instituten: het zijn kleine krabbelaars en wat ze lieten zien was een naargeestig verraad van kleine klerken / ‘ whether they were artists, actors, film-makers, university vice-chancellors or prestigious learned societies ….. This was a a lamentable trahison des clercs.’

 

Hieronder enkele passages uit het Engelse origineel.

‘In fact, negative opinions about the EU, and especially about its economic policy, are now more widespread in other countries than they are in England. Polls by the Pew Research Centre last month showed that disapproval of the EU was as high in Germany and the Netherlands as in Britain, and higher in France, Greece and Spain.

Why this decision? Why in Britain? The simplest and perhaps the best answer is that we have had a referendum. If France, Greece, Italy and some other countries had been given the same choice, they might well have made the same decision. But of course they have not been and will not be given such a choice, barring severe political crisis. This is most obviously because countries that have adopted the euro – even those such as Greece, for which the IMF has predicted high unemployment at least until the 2040s – have no clear way out.

As for the anti-establishment “revolt”, this emerged when parts of the establishment began to put organised pressure on the electorate to vote Remain.

Would-be opinion-formers have hardly covered themselves in glory in recent weeks. They have been out of touch and out of sympathy with opinion in the country, unwilling or unable to engage in reasoned debate, and resorting to collective proclamations of institutional authority which proved embarrassingly ineffective.

Worst of all, their main argument – whether they were artists, actors, film-makers, university vice-chancellors or prestigious learned societies – was one of unabashed self interest: the EU is our milch-cow, and hence you must feed it. This was a lamentable trahison des clercs.

The reaction to the referendum result by some Remain partisans has been a monumental fit of pique that includes talking up economic crisis (which, as Keynes showed, is often self-fulfilling) and smearing 17 million Leave voters as xenophobes. This is both irresponsible and futile, and paves the way to political marginalisation.

Many Europeans fear that a breakdown of the EU could slide into a return to the horrors of the mid-20th century. Most people in Britain do not. The fundamental feature of the referendum campaign was that the majority was not frightened out of voting for Leave, either by political or by economic warnings. This is testimony to a significant change since the last referendum in 1975: most people no longer see Britain as a declining country dependent on the EU.

A Eurobarometer poll in 2013 showed that Britain was the only EU member state in which most citizens felt that they could face the future better outside the Union. Last month’s referendum reflected this view, which was not reversed by reiterated predictions of doom. ‘

 

 

John Bull_Chris Riddell

 

EJ Bron Brexit

 

 

 

 

 

 

 

 

Read Full Post »

vluchtelingen de Groene 2015-43

David roept: “Nog even, en wij in Europa, vluchten voor de vluchtelingen en migranten, die de politici over ons afroepen!”

Sanne: “Vast en zeker, als het van deze politici, hun satellieten, handlangers en de rest aan vage, wezenloze, bijwagens afhangt.”

David: “Hoe kan historica mevrouw Conny Kristel (NRC 23.04.2016) het Nederland van 1914 gelijkstellen aan het Nederland van nu, anno 2016? Dat is toch historisch anachronisme? Ik citeer, en lees het zelf maar na op de site: ‘Honderd jaar geleden was het neutrale Nederland omringd door oorlog. Er waren Belgische vluchtelingen, nieuwe wapens en nieuwe, steeds vernietigender vormen van geweld die niet alleen onder militairen maar ook onder burgers slachtoffers eisten. Tot zover zijn de parallellen tussen toen en nu heel duidelijk. Maar Nederlanders reageerden, lijkt het, honderd jaar geleden in het algemeen milder en kalmer op de ingrijpende gevolgen van de oorlog. De reacties op de komst van honderdduizenden Belgische vluchtelingen in oktober 1914 spreekt in dit verband boekdelen. Daarbij deden zich ook moeilijkheden en wrijvingen voor, maar allesoverheersend is de golf van humanitair enthousiasme en mededogen die over Nederland sloeg.’

Hoe kun je dit als historica met droge ogen opschrijven?”

Sanne vindt het ook raar: “Dat is curieus, inderdaad op zijn minst anachronistisch. Alsof je Belgen (anno 1914 ook nog) gelijk kunt stellen met Syriërs, Somaliërs, Eritreeërs, Afghanen, Jemenieten nu, vandaag de dag ? Bovendien, waren de Belgen soms massaal moslim in 1914? Vast niet. Dat was toch ver vóór Molenbeek en Zaventem? Hadden ze nog niet genoeg aan Vlamingen en Walen die elkaar (nog steeds) naar het leven staan? En dan de geografische ligging: waar ligt België? In de buurt van Syrië en Irak? Neen, dit is helemaal holderdebolder kolder!

Bijzonder, dat een zwaar gediplomeerde historicus zo’n stukje schrijft.”

David: “Tja, tegenwoordig kan en mag alles. Wat zegt een universitaire opleiding nog? Alles is te koop. Moet je eens nagaan: het aantal inwoners in Nederland in 1914 was 6,5 miljoen en nu wonen we met 17 miljoen in de polder en dan nog afgezien van de samenstelling van de Nederlandse bevolking destijds. Hoe gemengd (allochtoon/autochtoon) was die, hoe was de leeftijdsopbouw, het scholingsniveau en ga maar door. De Nederlander anno 1914 was ongetwijfeld veel gezagsgetrouwer, veel docieler, dan de huidige Nederlander. Toen hadden ze nog geen internet (rond 1990/95 ingevoerd) waarmee ze de wereld over kunnen zappen, op zoek naar informatie en meningen. Je hoeft niet eens universitair ergens voor te hebben doorgeleerd, om deze gedachten vooraan in je parate werkgeheugen te hebben. Toch schrijft de NIOD-onderzoeker een stuk waaruit niet blijkt dat deze overwegingen bij haar meespelen. Deze dimensie ontgaat haar blijkbaar finaal. Uiterst vreemd.”

EU_asielkikker_kwaakt

Sanne: “Mw. Kristel heeft blijkbaar ook niet nagedacht over de rol van moderne communicatiemiddelen en – technieken. Een mensensmokkelaar in Wagadoegoe of Moghadishu weet momenteel beter dan jij en ik hoeveel azc’s er in Nederland zijn, hoe lang de asielaanvraagprocedures per EU-land zijn, welke landen de grootste percentages asielmigranten (moeten) toelaten, welke sluiproutes open zijn en waar inmiddels grenshekken zijn opgericht, enzovoorts. De discussie over vluchtelingen nu, is een totaal andere dan destijds, al heten ze nog steeds vluchtelingen.”

David zegt zuchtend: “Toen ik de kop van Kristels stukje las: ‘De oorlog in Syrië is onze oorlog,’ was ik al driekwart afgehaakt. En dan die zonderlinge zinnen van dat we ons terugtrekken achter de dijken en zo, zucht zucht, daar gáán we weer, trek de gordijnen ook maar meteen dicht. Ik haakte helemaal af toen ik las: ‘[D]e oorlog in Syrië en Irak is niet alleen een lokaal conflict. Nederland is oorlogvoerende partij en draagt medeverantwoordelijkheid voor het ontstaan van het conflict. De bommen waarvoor de bevolking op de vlucht slaat, vallen mede namens ons – en ze vallen bovendien uit Nederlandse F-16’s.’ Oorlogvoerende partij? Medeverantwoordelijkheid voor het ontstaan? Nederland is doodordinair mede-agressor en dat noemt NIOD-onderzoekster Conny Kristel glashard: oorlogvoerende partij. Als je dit leest, weet je meteen uit welke hoek de wind waait: er moeten nog meer asielmigranten bij.”

Sanne: “Slim geformuleerd: oorlogvoerende partij, in plaats van agressor. Er is namelijk helemaal geen oorlogsverklaring van of aan Syrië en Irak door – ik neem aan de NATO/NAVO ? – laat staan de ISIL, want die zijn geen staat, tenzij je het door de IS uitgeroepen kalifaat als staat erkent. Dan nog is er bij mijn weten nooit een oorlogsverklaring afgegeven of ontvangen van het ISIL-kalifaat. Daarom de term ‘oorlogvoerende’, terwijl Nederland natuurlijk doodgewoon (mede-)agressor is, want de bommen vallen immers uit Nederlandse F-16’s. Dat gebeurt trouwens buiten medeweten van heel veel Nederlanders. Men heeft een vaag idee van de strijd tegen terrorisme en de IS die christelijke Yezidi als seksslavinnen houdt. Zoiets ongeveer.”

lies about syria

David schenkt thee bij: “En dat allemaal omdat de wahabi-kalief van Saoedi-Arabië heeft gedecreteerd dat iedereen uit de regio die hem niet als enige kalief erkent, zijn biezen maar moet pakken. Kssst, weg, weg met jullie! Genocide kan niet meer met goed fatsoen, dus moeten de lui maar naar Europa, Canada en Amerika, maar vooral naar West-Europa. Of Amerika en de andere handlangers (proxy’s) daar maar voor willen zorgen, want anders past de Saoedi-kalief keiharde financiële sancties toe. Het liefst zou de koning-kalief van Saoedi-Arabië het sji’itische Iran annexeren en met het kromzwaard in de hand bekeren tot het wahabisme, maar ook dat gaat meer niet zo makkelijk. Vladimir Poetin van Rusland bijvoorbeeld, vindt dat geen goed idee.”

Sanne: “Juist. Mw. Kristel en kornuitjes doen er alles aan om ons die asielmigranten door de strot te wurmen als een onontkoombare vanzelfsprekendheid. Ze leggen daarbij de nadruk op kosmopolitische humaniteit en owéé degene die voorzichtig tegenstribbelt en wil weten waaróm al die mensen toch op de vlucht zijn. Dan hoor je tot degenen die op ijzingwekkende manier bezig zijn. Bommen gooien vanuit Nederlandse F-16’s is daarentegen niet ijzingwekkend. Tsjonge, jonge, het kan weer niet stuk zeg.“

David merkt op: “In mijn omgeving zijn er steeds meer geluiden te horen over lobby-werk dat door mw. Kristel en collega’s wordt uitgevoerd. Niet meteen, direct en rechtstreeks in opdracht van en tegen contante betaling, maar meer onderhands en op de wijze van een-goede-verstaander-heeft-aan-een-halve-hint-genoeg. Maar misschien geloven Mw. Kristel & Cie ook wel oprecht aan wat ze aan meningen en standpunten uitventen hoor. Alleen vermelden ze er steevast bij welke officiële functies en posities ze bekleden. Daaraan ontlenen ze, althans voor menigeen helaas, autoriteit. Zij zijn immers de experts. Zij plaatsen de zaak in historisch perspectief en laten zien dat het vroeger net zo beroerd was als nu. Alleen doet ze het met dit stukje wel erg beroerd en weinig overtuigend.”

EBert -Olievatbom_Obama

Sanne: “Ja, ja, gecertificeerd als deskundig door de Consumentenbond en voorzien van het label ‘Beste Koop’, zo werkt dat vandaag de dag. Maak als marktbewuste wetenschapper geen al te systeemkritische geluiden, maar produceer liefst systeemvriendelijke meningen en jouw instituut kan rekenen op meer onderzoeksplaatsen, -tijd, -budgetten en status. Maar je hebt gelijk, misschien geloven ze het zelf. Die mogelijkheid kun je niet helemaal uitsluiten. Schrijf dan alleen niet zulke nonsens-artikelen, waar de manipulatieve retoriek vanaf druipt.”

David leest voor: “Wat vind je hiervan: ‘Europa wordt omringd door regio’s en landen die in staat van oorlog verkeren, met dramatische gevolgen, en het einde daarvan is niet in zicht. [E]en tamelijk grote groep Nederlanders meent dat een terugtrekking achter de dijken Nederland zal beschermen tegen de boze buitenwereld en dus zal vrijwaren van vluchtelingen, aanslagen enzovoorts. Met gesloten grenzen zouden Nederlanders zich in alle rust kunnen wijden aan binnenlandse problemen.’

Hier haalt ze oorzaken en gevolgen door elkaar. Zou het bijvoorbeeld helpen wanneer Nederlandse F-16’s géén bommen boven Syrië, Irak en wie weet waar nog meer, zouden afwerpen. Zou dat misschien de oorzaak kunnen zijn van mogelijke ‘aanslagen enzovoorts’? Steeds weer die dijken en de dichte gordijnen, wat een mutsenargumenten zijn dat toch.”

Sanne: “Ik ben ook steeds meer geneigd te denken in de richting van pro overheidslobby door zogenaamde ‘experts’ en deskundologen. Niet alleen in het Frankrijk van Michel Houellebecq’s roman ‘Onderworpen’ kopen Arabische oliestaten onze universiteiten bij bosjes met oliedollars op. Follow the money.”

David: “De Saoedische koning-kalief kan alles kopen wat hij wil. Deze deskundologen vergelijk ik met de lieden die een witte jas aandoen om een tandpasta of haargroeimiddel aan te prijzen. Hier zijn het de academische titels en de officiële posities die ze bekleden die als witte jas dienen.”

Sanne, grinnikt en meent: “De terminologie die mw. Kristel gebruikt, is retorisch riskant. Als je zegt dat je oorlogvoerende partij bent, dan betekent dat dat je in staat in van oorlog verkeert met tenminste een andere oorlogvoerende partij en dat er oorlogsverklaringen over en weer zijn afgelegd. Op z’n minst is er eenzijdig de oorlog verklaard. Maar wie heeft hier aan wie de oorlog verklaard? Wanneer is dat gebeurd? Met wie verkeren we eigenlijk precies in staat van oorlog?”

David: “Behalve dat, beschouw je als oorlogvoerende partij de tegenstanders als combattanten en verwacht jij dat zij jouw militairen – in dit geval piloten die van kilometers hoog bommen op je afgooien – ook als combattanten beschouwen en behandelen. Dus dat die tegenpartij bijvoorbeeld niet een neergehaalde piloot levend verbrandt, de keel doorsnijdt, onthoofdt of noem nog maar iets creatiefs.”

Sanne: “Hier vermoed ik dat ‘de goeien’ (dat zijn ‘wij’ geloof ik?) in uniform gekleed zijn als ze bombarderen. Misschien dragen ze zelfs witte handschoenen en een mondkapje, vanwege de chirurgische precisie waarmee ze hun bommen gooien? Degenen die onze bommen op de kop krijgen, zijn vaak niet in uniform gekleed, dus kunnen ze ook geen aanspraak maken op behandeling als krijgsgevangenen en wat daar al niet mee samenhangt volgens de Conventie van Genève, de Verlichting en de categorische imperatief van Emmy Kant.

Guernica van Picasso op de Syrische vlag (zie illustratie van Michael Kountouris), komt in de richting van wat die lui daar van ons te verduren hebben en van Assad met zijn olievatbommen. Of Bashir Assad dezelfde piepeltjes bombardeert als wij, en of hij daarbij ook chirurgische precisie betracht ….. en Vladimir P. … wie zal het zeggen? Schrijf maar af als collateral damages.”

gorilla-Bommel schaffen

David: “Onsportief van die lui dat ze soms toch hierheen komen en met kalashnikovs in bomvolle café’s schieten, roepende dat het voor Syrië is. Terwijl wij met de gordijnen dicht achter onze dijken naar The Voice zitten te kijken en geen vlieg kwaad doen. Dat is helemaal niet volgens de regels. Toch?”

Sanne lacht breed en ze zegt: Nou, misschien dat de Denkster des Vaderlands in combinatie met de denkkracht van mw. Kristel van het NIOD hier het laatste woord over kunnen prevelen…? Mij gaat het allemaal boven de pet hoor. Deze lieden zullen er best wat aan verdienen en ze hoeven niet eens honderd procent onoprecht te zijn. ‘t Kan best dat ze zelf een beetje geloven wat ze uitventen.”

David: “Is dat niet het effect van iedere leugen? Als je die voor de spiegel maar vaak genoeg herhaalt, ga je er op den duur zelf in geloven.”

Sanne: “Wat ze aan de man brengen kun je niet eens altijd leugens noemen. Het is gewoon een andere manier van tegen de dingen aankijken. Aan het publiek de keus, wij moeten beoordelen of al die mensen met een witte jas aan, werkelijk kundige dokters zijn of vooral gladde kwakzalvers.”

David: “Dat vind ik ergerlijk en tijdverspilling. Ooit kon je er van op aan dat een dokter met een witte jas een echte geneesheer was die haar vak verstond. Vandaag de dag moet je maar afwachten. De kans dat je een kat in de zak koopt, wordt groter. Dat is de globalisatie in combinatie met vrije marktwerking. De consument wordt er alleen maar beter van, beloven de politici ons.”

Mich Kountouris Guernica_Syria

Guernica is een schilderij van Picasso uit 1937, genoemd naar de plaats Guernica in Spaans Baskenland (Baskisch: Gernika). Aanleiding voor het schilderij is het bombardement van Guernica door de fascisten onder leiding van Francisco Franco, om de weerstand van de Republikeinen te breken.’ (Wikipedia)

 

Joost geschiedenis

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

oorspronkelijk gepost door: David, Sanne & Jerry Mager,  op nelpuntnl.nl op 27 april 2016

 

 

 

 

Read Full Post »

 

Bommel tegen plunder

 

 

“Volgens de advocaat-generaal leidt het fictief vaste rendement van 4 procent waarmee gerekend wordt tot willekeur” / NRC 2016 februari 16
http://www.nrc.nl/nieuws/2016/02/16/advies-aan-hoge-raad-vermogensheffing-in-strijd-met-eigendomsbescherming

 

“Hoe Draghi uw pensioenfonds sloopt” / NRC 24 oktober 2015 /
http://www.nrc.nl/handelsblad/2015/10/24/hoe-draghi-uw-pensioenfonds-sloopt-1548436

 

“Nu kan het nog: pijnloos hervormen. De lage rente maakt pijnloze hervormingen mogelijk waarmee het woningdossier en de pensioenproblematiek in één keer toekomstbestendig kunnen worden gemaakt. En daarbij kunnen we in een moeite door ook ons belastingstelsel versimpelen.”

Aldus Arnoud W.A. Boot en Lans Bovenberg.

Arnoud W. A. Boot is hoogleraar economie aan de UvA en Raadslid van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR). Lans Bovenberg is hoogleraar economie aan de Universiteit van Tilburg.

NRC 22 februari 2016     http://www.nrc.nl/handelsblad/2016/02/22/nu-kan-het-nog-pijnloos-hervormen-1593391

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Read Full Post »

Stiene Deboer –  2014 10 30

Naar aanleiding van het artikel van Gijs Herderscheê (Volkskrant 29 oktober 2014, 23:23  – ‘Veel ellende voor burger door fouten in databanken’) over narigheid voor burgers door onoordeelkundig beheer en gebruik van databanken door het daartoe aangestelde personeel, suggereer ik de journalisten eens aandacht te besteden aan het zelfstandige bestuursorgaan (zbo) CBR in Rijswijk. http://www.rijksoverheid.nl/adres/c/centraal-bureau-rijvaardigheidsbewijzen-cbr.html
Daar hoor je bijna nooit iets over, behalve wanneer het om frauderende rij-examinatoren gaat.

Hoe staat het intussen met de reorganisatie van dat verzelfstandigde lichaam? De nieuw-aangetreden (was het 2010?) algemeen directeur mw. mr. Susi M. Zijderveld zei dat wat zij wilde meestal ook gebeurde. Wat heeft ze intussen zoal met en voor het CBR gewild, en is dat gebeurd? En de heer drs. R.A.L. Verstraeten, financieel directeur CBR, heeft hij de overtuiging dat de boekhouding van zijn toko klopt?

rijles-cartoonWie heeft er momenteel narigheid met aanvragen, reserveren en betalen van en voor praktijkexamens rijbewijs B (het gewone rijbewijs voor een particuliere personenauto dus). Wie kent mensen in zijn of haar omgeving die zulke moeilijkheden ervaren? De CBR-databanken en de ICT infrastructuur lijkt er niet vlekkeloos te werken en dat zou nog een understatement zijn. Omdat de meeste examinandi erg jong zijn, is men minder geneigd tot het indienen van klachten.

Kan het zijn dat je vandaag 40 euro moet betalen voor het aanvragen, registreren en afleggen van een theorie-examen rijbewijs B en morgen 25 euro? Krijgen klagers antwoord op hun mails en brieven aan het CBR, of is de website ook daar ontoegankelijk en dichtgeplakt, zoals bij de meeste (semi-) overheidsbedrijven? Het CBR is een monopolist en de verhalen die ik over de organisatie hoor, zijn niet bepaald vrolijk. Je kunt – anders dan bij een normaal examen – CBR-examens achteraf niet controleren op wel/niet goedbeantwoorde vragen. Bij de normale vragen over regels en verkeersborden gaat dat nog wel enigszins, omdat je ongeveer kunt raden welke vragen je goed of fout had of niet ingevuld.

Maar dat nieuwe onderdeel “GEVAARHERKENNING”,
waar je aan de hand van een dia die een verkeerssituatie verbeeldt, moet kiezen tussen: remmen, gas loslaten of niets doen …..
Is het waar dat na de invoering van dit laatste examen-onderdeel de aantallen gezakten voor de eerste examenpoging drastisch toenamen ? Dat betekent dus KASSA voor het CBR.
Indien de verkeersveiligheid na de invoering dit examenonderdeel is toegenomen – zoals het CBR schijnt te claimen – waar ligt dit dan aan? Komt het bijvoorbeeld mede doordat de mensen nu meer autorijlessen nemen – voor de herexamens. Boze tongen beweren dat de rijexamens een lucratieve melkkoe zijn voor het CBR, die het aantal gezakten / geslaagden immers naar believen kan manipuleren.
Is dit steekhoudend onderzocht? Zijn er eenduidig oorzakelijke verbanden aan te tonen …..? Waar zijn die resultaten uitgesplitst (leeftijd, geslacht, aantal pogingen …..) en wel te vinden?

 

 

Read Full Post »

NRC, 2014 april 22   “Schippers: schrappen cijfers door NZa na kritiek van ambtenaren

Het schrappen van cijfers over alarmerende verliezen bij ziekenhuizen door de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) is vorig jaar gebeurd na kritiek van ambtenaren van het ministerie van VWS. Dat schrijft minister Schippers (Zorg, VVD) vandaag in een brief aan de Tweede Kamer.
In een zogenoemde marktscan had de NZa op het allerlaatste moment de belangrijkste conclusie geschrapt: dat bijna vier op de tien ziekenhuizen in 2012 verlies leden. Alle hieraan verbonden berekeningen en tabellen verdwenen eveneens uit het rapport.”

NRC, 2014 april 17   “NZa verzweeg alarmerende verliezen bij ziekenhuizen

De Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) heeft eind vorig jaar alarmerende verliezen bij ziekenhuizen verzwegen. In een rapport, dat minister Schippers van Zorg vlak voor Kerst naar de Tweede Kamer stuurde, schrapte de toezichthouder op het allerlaatste moment de belangrijkste conclusie: dat bijna vier op de tien ziekenhuizen in 2012 verlies leden.
Alle hieraan verbonden berekeningen en tabellen (zie hieronder) verdwenen eveneens uit het rapport.”

Schippers op Zorg

 

zelfmoord NZa-medewerker Arthur Gotlieb

Joep Dohmen en Jeroen Wester / NRC 2014 april 10

Gegevens van patiënten, personeel en ziekenhuizen waren voor alle medewerkers van zorgautoriteit NZa in te zien. Van ontslagbrieven tot intieme verslagen over een patiënt. Een klokkenluider werd genegeerd.

Door Joep Dohmen en Jeroen Wester
Arthur Gotlieb levert het dossier 10 januari af bij de NZa, zijn werkgever. “Grijp het aan als bruikbaar organisatieadvies. Zie het als een cadeaubon. Sterker nog: zie het als een godsgeschenk, bedoeld om de Nederlandse Zorgautoriteit te behoeden voor een diepe val.”

Het 600 pagina’s dikke dossier dat Gotlieb, beleidsmedewerker, afgelopen jaar samenstelde, is niet geschreven uit rancune. Het stuk leest als een welgemeend advies aan zijn hoogste baas, de raad van bestuur van de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa). De inhoud getuigt van schrijftalent maar de aanleiding om zoveel pagina’s vol te schrijven is alles behalve een vrolijke. Gotlieb luidt jarenlang intern de noodklok, zonder resultaat. Zijn “herhaalde pogingen om onzorgvuldigheden en wanbeleid aan te kaarten” zijn afgeketst, staat in het dossier waarover deze krant beschikt. En daar komt eind 2013 een conflict bij met zijn unitmanager over een slechte werkbeoordeling.

Het dossier, onderdeel van het bezwaarschrift tegen zijn werkbeoordeling, beschrijft tot in detail een reeks misstanden bij de NZa. De verwijten worden onderbouwd met 3 gigabyte aan bewijzen, zoals interne correspondentie, documenten, foto’s, geluidsfragmenten, alles bijeengebracht op een Dvd-rom.

Wat er uitspringt in het dossier van Gotlieb: patiëntengegevens en vertrouwelijke documenten zijn niet veilig bij de toezichthouder die een jaarlijkse geldstroom van 90 miljard controleert.

“Helaas zie ik geen andere route dan het u te melden langs deze onsympathieke weg”, schrijft Arthur Gotlieb. “De geest moet uit de fles en het deksel van de pot. Opdat het management tijdig kan bijsturen. Dit schreeuwt namelijk om interventie.” Twee weken nadat hij dit dossier had ingeleverd, pleegde Arthur Gotlieb zelfmoord.

Klokkenluiden gesitimuleerd

NRC maandag 14 april 2014

“Schaamte, woede, verdriet, mededogen, ongeloof. Het stuk over Arthur Gotlieb – Niemand luisterde naar Arthur, in NRC Weekend van afgelopen zaterdag – heeft veel losgemaakt bij lezers, op sociale media en op internet. Vele tientallen lezers stuurden een reactie naar het emailadres onderzoek@nrc.nl, waarin zij allereerst hun medeleven betuigen met de nabestaanden van Arthur Gotlieb, die tot zijn zelfmoord in januari van dit jaar werkte als senior beleidsmedewerker van de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa).

Gotlieb werkte bijna vijftien jaar voor de NZa. Hij wees intern op problemen met de beveiliging van privacygevoelige en geheime bedrijfseconomische informatie waarover de Zorgautoriteit beschikt. Alle medewerkers van de NZa en ook tijdelijk personeel hadden toegang tot die gegevens, een schending van de wet bescherming persoonsgegevens. Met de klachten van Gotlieb werd tot zijn dood niets gedaan.”

 

Awater     Maple Bridge       fat lady, can’t sing

 

 

Read Full Post »

door Tatiana Scheltema en Bart de Koning in Vrij Nederland   28-01-2014

ingekorte versie gepost door Stiene Deboer,
zie de site van Vrij Nederland voor integrale tekst

Er zijn talloze voorbeelden te noemen van prikkels die niet het beoogde en vaak zelfs het tegenovergestelde effect sorteren. Het verschijnsel is allerminst nieuw. De Amerikaan Steven Kerr beschreef het al in 1975 in zijn klassiek geworden essay: ‘On the folly of rewarding A, while hoping for B’ (‘Over de dwaasheid om A te belonen, terwijl je hoopt op B’). Kerr doceerde en schreef niet alleen als academicus over management, maar werkte ook voor bedrijven als General Electric en Goldman Sachs. Bijna veertig jaar geleden signaleerde hij al alle problemen waar we in 2014 in Nederland mee worstelen: publicatiedruk bij hoogleraren die ten koste gaat van de kwaliteit van het onderwijs, declaratiesystemen die een open uitnodiging zijn om zorgkosten op te jagen, enzovoorts.

Kerr wees er in zijn even scherpe als geestige analyse al op dat er niets nieuws in staat – op zich al een bijzondere opmerking voor een wetenschapper. Beloningsmechanismen om bepaald gedrag te bewerkstelligen schieten vaak hun doel voorbij, omdat dat doel (de gedragsverandering) vaak hemelsbreed verschilt van het belang van het individu van wie de gedragsverandering wordt verwacht. Kerr liet zien dat dit mechanisme van foute prikkels in alle geledingen van de maatschappij voorkomt.

marktwerking honours

Beperkt mensbeeld
Economen muntten de term ‘perverse prikkels’ voor dit verschijnsel – een term die bij buitenstaanders nog wel eens op de lachspieren wil werken, maar ook associaties oproept met onze meest basale instincten en emoties zoals hebzucht, jaloezie, angst – bij uitstek aanjagers van het menselijk handelen. Onze begeerte wint het nu eenmaal vaak van onze ratio.
Het probleem is dat beleidsmakers en economen in de praktijk net doen alsof de mens een homo economicus is, die rationeel alle feiten en argumenten tegen elkaar afweegt. De ratio heeft het Westen de afgelopen eeuwen natuurlijk enorme vooruitgang opgeleverd, maar dreigt nu met ons aan de haal te gaan. In zijn magistrale boek The Master and His Emissary toont de Britse psychiater Iain McGilchrist hoe sterk de greep van de ratio is geworden op onze beschaving – en dan vooral op de politiek. De ratio is niet langer een hulpmiddel om ons vooruit te helpen, maar een doel op zich geworden. In zijn al net zo breed opgezette The Economics of Good and Evil laat de Tsjechische econoom Tomas Sedlacek zien dat het denken over economie duizenden jaren lang vooral ging over de moraal en hoe beperkt ons moderne neoliberale mensbeeld eigenlijk is.

Alleen wat gemeten kan worden doet er nog toe bij beleidsvorming. Het is een ogenschijnlijk waardenvrije, technocratische en rationele aanpak – die uiteindelijk paradoxaal genoeg irrationeel is. Want al die volstrekt rationele, waardenvrije en technocratische meetinstrumenten leveren niet de universiteiten, scholen en bedrijven die wij willen. Wel een enorme bureaucratie waar iedereen over klaagt, maar die alleen maar groter wordt.

Professioneel oordeel
Makkelijke oplossingen zijn er niet. Menselijke zwakheden zoals hebzucht en kortzichtigheid zijn nu eenmaal diepgeworteld. Beleidsmakers zouden daar meer rekening mee moeten houden en af moeten kicken van hun behoefte om mensen tot in de kleinste details te willen meten en sturen. Helemaal overboord moet controle natuurlijk niet: een zekere mate van controle en sturing zal altijd nodig zijn. Ze moeten alleen meer vertrouwen geven aan burgers en vakmensen en op hun professionele oordeel durven vertrouwen.

Beleid moet dus minder gericht zijn op belonen en straffen. En als het gebeurt, zou nieuw beleid expliciet getoetst moeten worden op de vraag of er ook verkeerde prikkels in zitten. Dat kan, zoals Kerr al voorstelde, door een paar vrij eenvoudige vragen te stellen: waar zit het ‘gratis’ geld in de nieuwe maatregel, de voorziening, de organisatie? Wie profiteren van dit nieuwe beleid en is dat de bedoeling? Welke beloningsmechanismen zijn er voor welke actoren ingebouwd en wordt daarmee het individu of juist de gemeenschap beloond?
Het punt is natuurlijk dat veel mensen zich van nature liever inzetten voor hun ‘welbegrepen eigenbelang’ dan voor de gemeenschap.
Vorige herfst deed een commissie onder leiding van Femke Halsema een dappere poging om foute beloningsmechanismen in het (semi-)openbaar bestuur op te sporen en te duiden. (Zoals: fuseren en groeien leveren meer status en inkomen op voor bestuurders.) De commissie signaleerde dat er op zo’n beetje alle aspecten in de organisaties iets valt aan te merken. De conclusie: gedragscodes zijn er genoeg, maar met gedragscodes alléén red je het niet: mensen moeten elkaar ook aanspreken op onoorbaar gedrag. Het eindrapport kreeg de titel Een lastig gesprek mee, en werd ook zo, als een last, met een zwierig gebaar door de in ontvangst nemende minister Kamp in een la gegooid.

Halsema Kamp 'Lastig gesprek'

De tijd van de grote ideologische vergezichten is voorbij. We zijn in zekere zin allemaal consument, ook van overheidsbeleid. In ruil voor onze belastingen en premies verwachten we goed meetbare, efficiënte diensten en producten van onze overheid: onderwijs, zorg, politie en pensioenen, het liefst gerangschikt in handige lijstjes. Zo lang burgers daar om vragen, zullen democratisch gekozen politici die getallen blijven leveren. En zullen de burgers die toevallig wetenschapper, student, politieagent, arts, verpleegkundige, onderwijzer of rechter zijn blijven klagen over bureaucratie en verkeerde prikkels.

Vrij Nederland 28-01-2014

Jerry Mager  reageert op:  2014, vrijdag 31 januari

Ik mis twee grote perverse prikkels die samenhangen en elkaar versterken:  1) de wachtgeldregeling en parkeerfuncties voor politici , 2) de publiek-private samenwerking.
Ad 1) Politici/volksvertegenwoordigers krijgen naast een bovenmodaal salaris allerlei garanties ter bevordering van hun politieke onafhankelijkheid en integriteit – ze hoeven geen smeergelden en/of steekpenningen aan te nemen, noch lucratieve nevenfuncties te vervullen. Een regeling die zo zinnig is, dat niemand haar tot voor kort als perverse prikkel zou classificeren. Tot voor kort en indien we ervan uitgaan dat alle politici deugen, de juiste morele instelling hebben en niet de politiek ingaan om er materieel beter van te worden.
Belangrijkste ongewenst resultaat: calculerende plucheklevers.

Ad 2) De zo geprezen publiek-private samenwerking hangt hier mee samen. Beoogd doel: politiek en bedrijfsleven synergetische samenwerkingsverbanden te laten ontplooien, waarvan iedereen beter zou worden, vooral wij, de burgers. Ongewenst resultaat: belangenverstrengeling door, van en bij personen die een publiek ambt bekleden, een publieke functie uitoefenen, en een toenemende invloed van lobbyisten die (commerciële) deelbelangen behartigen. Meestal gewoon en plat onder corruptie samen te vatten. Het verschil tussen mijn en dijn vervaagt. De vanzelfsprekende mentaliteit bij menige ambtsdragers lijkt tekunnen worden gekarakteriseerd door het motto: wie appelen vaart, appelen eet.

bonus woningbouwcorp

Volg de discussie die nu wordt  gevoerd rond het zogenaamde Energieakkoord. Waar gaan die 18 miljard naar toe? In wiens zakken komt dat publieke geld vooral terecht en wat krijgt de samenleving daar voor terug? Waarom moet Nederland nu windmolens kopen in plaats van emissierechten? Wat, en vooral: wie, steekt daar achter?

Tenslotte de bewering: “In ruil voor onze belastingen en premies verwachten we goed meetbare, efficiënte diensten en producten van onze overheid: onderwijs, zorg, politie en pensioenen, het liefst gerangschikt in handige lijstjes. Zo lang burgers daar om vragen, zullen democratisch gekozen politici die getallen blijven leveren.” Is dat zo? Wat wij burgers van de overheid (zouden dienen te) vragen is dat de door haar geleverde diensten en producten goed, op de juiste wijze en vanuit de juiste instelling, worden gemeten en wel in relatie tot de juiste doeleinden.
Wat bijvoorbeeld altijd wordt “vergeten” zijn de onmeetbare/onbedoelde effecten (externalities). Zo worden nu in het kader van bezuinigingen –niemand weet precies waarvoor er bezuinigd moet worden – openbare bibliotheken ontmanteld zonder dat ook maar een beleidspersoon zich bekreunt om de negatieve maatschappelijke effecten. Openbare biebs fungeren ook en in sterke mate als sociale ontmoetings- en opvoedingsplekken (net als de postkantoren dat ooit deden). Ik mis de zondag openstelling van onze Openbare biebs smartelijk. In Openbare biebs kun je bijna letterlijk burgerschap tanken. Nu zie je een toename aan GGZ-kosten, maar eventuele verbanden met afbraak van publieke voorzieningen worden nooit onderzocht, laat staan gelegd. Vandaag de dag tel je als deelnemer aan het grote-mensen-discours-dat-er-toe-doet niet mee, wanneer je niet meeneuzelt over efficiëncy, duurzaamheid, bezuiniging en dus monomaan en eendimensionaal meten. Het doet denken aan die man die op en avond merkt dat hij zijn huis niet in kan omdat hij zijn sleutels kwijt is. Hij gaat ze zoeken onder de meest nabije straatlantaarn. Niet omdat hij zijn sleutels waarschijnlijk op die plek is verloren, maar omdat het daar licht is.

Links naar artikelen

Martin Sommer: ‘Wie bewaakt de bewakers van het energieakkoord?’  Volkskrant 26/01/2014,
http://www.volkskrant.nl/vk/nl/6235/Martin-Sommer/article/detail/3584001/2014/01/26/Martin-Sommer-Wie-bewaakt-de-bewakers-van-het-energieakkoord.dhtml

Martin Sommer: ‘Verzorgingstehuizen moeten dicht, maar wij investeren 18 miljard in wind’ Volkskrant   19/01/2014, 13:01
http://www.volkskrant.nl/vk/nl/6235/Martin-Sommer/article/detail/3580085/2014/01/19/Verzorgingstehuizen-moeten-dicht-maar-wij-investeren-18-miljard-in-wind.dhtml

Henk Müller:  ‘Zet in crisistijd niet in op windmolens maar op emissiehandel’ Volkskrant  30/01/2014, 12:30
http://www.volkskrant.nl/vk/nl/3184/opinie/article/detail/3586645/2014/01/30/Zet-in-crisistijd-niet-in-op-windmolens-maar-op-emissiehandel.dhtml

Read Full Post »

Older Posts »