Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘cultureel’ Category

 

Rusland is hot en in. Hieronder drie leestips in het Nederlands. Een artikel in De Groene Asterdammer en twee in de NRC.

 

‘De grote stokebrand is niet Rusland’

‘Historici zullen met ongeloof naar deze tijd terugkijken, denkt politicoloog Anatol Lieven: een tijd van migratie, klimaatverandering en instabiliteit in het Midden-Oosten, terwijl Europa en de VS geobsedeerd blijven door Rusland.’

Rutger van der Hoeven – De Groene Amsterdammer  – 04 08 2016

 

Vladislav Inozemtsev –   NRC 4 augustus 2016 om 22:13

‘De Russische elite heeft zich tot mondiale paria gemaakt die niet te sturen is, meent econoom Vladislav Inozemtsev.

De nieuwe Russische elite heeft weinig tot geen financiële belangen buiten de grenzen; ze wordt gedreven door negentiende-eeuwse geopolitieke en godsdienstige mythen en denkbeelden en daarom heeft het Westen veel minder kans om er een dialoog mee aan te gaan. Deze mensen hebben zichzelf tot mondiale paria’s gemaakt, ze worden steeds meer door niet-economische motieven gedreven en zijn daardoor minder te sturen. Of de sancties nu worden gehandhaafd of opgeheven, een terugkeer naar de ‘normale gang van zaken’ valt met dit nieuwe Rusland niet als een realistische mogelijkheid te beschouwen.

Het huidige Rusland wordt een steeds autoritairder, gemilitariseerder en zelfs fascistischer land. Zulke gepersonaliseerde naties zijn niet in staat zich te hervormen. Nadat hun leider sterft, kunnen ze alleen maar imploderen. Mijn raad aan Europa is dan ook om te leren economisch zonder Rusland te leven (zoals Finland met succes heeft gedaan na de val van de Sovjet-Unie) en zich op te maken voor een lange reis die er simpelweg op is gericht om Poetin te overleven, want als betrouwbare partner voor het Westen komt deze nooit meer terug.’

 

De Romanovs als geile soap

De Britse historicus Simon Sebag Montefiore, auteur van bestsellers, schreef een geschiedenis van drie eeuwen Romanovs op de troon. Wreedheden en seks voeren de boventoon.’

Michel Krielaars  –  NRC 4 augustus 2016

Bommel en Poes antisemitisme

 

Jonathan Cook: Al Jazeera  05 Aug 2016

‘The shocking story of Israel’s disappeared babies

New information has come to light about thousands of mostly Yemeni children believed to have been abducted in the 1950s ‘.

 

 

 

 

 

 

 

Read Full Post »

‘Hiep hiep hoera voor halfgod Poetin’
Amber Dujardin –Trouw 07/10/2014, 16:23

Putin Expo

‘Terwijl president Obama voor zijn verjaardag een saaie fotoserie kreeg met gedenkwaardige momenten, werd zijn collega Poetin verblijd met een tentoonstelling waarin hij afgebeeld wordt als de Griekse held Hercules. Een groep Poetin-aanhangers organiseerde gisteren een expositie met de titel ‘De twaalf werken van Poetin’, verwijzend naar de twaalf opdrachten die Hercules moest uitvoeren voor koning Eurystheus.’

Putin wurgt CastroPutin als Hercules

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Obama envies Putin

 

Bommel mag Barack wel

 

 

 

 

 

 

Nixon tegen Deep Throat

Clinton en Monica

 

 

 

 

 

 

Asterix heeft smaak

 

Read Full Post »

gepost door Stiene Deboer
op 11.12.2013

 De mensenrechtenbeweging moet haar minachting voor democratie en burgers laten varen, betoogt Bastiaan Rijpkema (rechtsfilosoof en als promovendus verbonden aan de Universiteit Leiden) in de Volkskrant van 11 december 2013.

Wat hebben marteling, een satellietschotel op je balkon en nachtvluchten gemeen? Of vakantiedagen, de toegang tot musea en voldoende groen in de wijk? Ze vallen allemaal onder ‘mensenrechten’. De eerste categorie wordt al juridisch afgedwongen – vooral door het Straatsburgse mensenrechtenhof. De tweede categorie wil de mensenrechtenbeweging daar graag aan toevoegen – ze staan al als mensenrecht op papier, maar moeten nog afdwingbaar worden gemaakt. Beide categorieën maken deel uit van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.
Die Universele Verklaring stond 65 jaar geleden aan de basis van de mensenrechtenbeweging. Die beweging is totaal ontspoord. Ver weg van de klassieke kernrechten is men gekomen tot zaken die met mensenrechten geen enkel raakvlak meer hebben. Van het zeer wezenlijke martelverbod, via satellietschotels en nachtvluchten naar toekomstige rechten op het genieten van kunst en natuur.   ….
De intellectuele verdwazing die deze ontsporing begeleidt is op veel terreinen waar te nemen. Brighton-hoogleraar Dembour pleit in de Globaliseringslezing voor het afschaffen van de Universele Verklaring (Ten eerste, 9 december). Maar niet omdat de mensenrechten zijn ontspoord. Het kan haar juist niet ver genoeg gaan. Het liefst ziet Dembour dat rechters via mensenrechten de sociaal-democratie afdwingen.   ……

soorten van liberalisme klein + tekstWie denkt dat haar voorstel slechts academisch gemijmer betreft, doet er goed aan eens te kijken naar de praktijk van het mensenrechtenhof, dat toeziet op de naleving van het EVRM. De interpretatieve creativiteit van dit Hof is verbazend. De nachtvluchten op het Britse Heathrow maken volgens het Hof inbreuk op de mensenrechten van omwonenden. Als huiseigenaar mag je een huurder niet verbieden een satellietschotel aan de gevel te hangen: wederom worden mensenrechten geschonden. Ook besloot het Hof dat het Verenigd Koninkrijk gevangenen niet hun stemrecht mag ontnemen. En onlangs bepaalde het Hof dat een levenslange gevangenisstraf in strijd is met de mensenrechten. ……
Al deze voorbeelden passen bij de breed gedragen afkeer van democratie in de mensenrechten­beweging – onder academici, rechters en activisten. Zij koesteren het idee dat de juiste antwoorden op al deze kwesties eigenlijk al klaar liggen. Ze hoeven alleen nog afgedwongen te worden. En of dat nu via de rechter gaat of via de wetgever, dat is de ideologen om het even.
……..
Wil de mensenrechtenbeweging overleven dan is een drastische koerswijziging nodig. Voor alles dient zij haar minachting voor democratie te laten varen. Over veel zaken verschillen burgers op redelijke gronden van mening. Accepteer dit. Probeer niet langer in randzaken het democratische proces te ondermijnen – laat die aan de politiek. De rechter is niet het juiste forum om sociaaldemocratische hervormingen door te drukken.   ……

 reactie van Jerry Mager in de Volkskrant 11/12/2013

Bastiaan Rijpkema zou er goed aan doen het onderscheid tussen positieve en negatieve vrijheid nog eens te bestuderen – bijvoorbeeld vertrekkend vanuit Isaiah Berlins schema. Indien hij meteen de verschillende soorten ‘ liberalisme’ – hij mag zich tot 3 beperken, bijv. die welke door Dworkin zijn verwoord – analyseert, dan is hij al een stuk verder. Nu haalt hij alles door elkaar in een wonderlijk ratjetoe, waartoe menig jurist in toenemende mate geneigd lijkt – dat ligt aan ons onderwijs

Vandaar waarschijnlijk dat er steeds meer nadenkende en mijmerende personen geneigd zijn de rechter en niet politici – i.e. Rijpkema’s wetgever – over mensenrechten te laten oordelen. Als vingeroefening: nachtvluchten houden je uit de slaap en slaapdeprivatie is net als waterboarden een martelmethode. Iemand die geen schotelantenne mag ophangen, wordt in haar vrijheid tot vrije informatiegaring belemmerd . De democratische verzorgingsstaat wordt inderdaad afgebroken, door politici, die daarmee meteen en in een moeite door menig mensenrecht aan hun laars lappen.
Rechters worden [nog] niet gekozen, politici en jury’s wel, daarbij spelen marketing en reclame een grote rol. Niemand zal graag toegeven dat zij in niet staat is tot een goedgeïnformeerde keuze en zo hebben populisten – dat zijn vlgs. Dworkin minimal liberals – vrij spel. Daarom breek ik een lans voor Dworkins variant: egalitarian liberalism en die noemt Dworkin, hou je vast: social democracy .
LIBERALISM, Sarah Palin - 80 prct

Isaiah Berlin: Twee opvattingen van vrijheidhttp://www.liberales.be/boeken/berlinvrijheid

Ronald Dworkin: What Liberalism Isn’t  / http://www.nybooks.com/articles/archives/1983/jan/20/what-liberalism-isnt/

Ronald Dworkin: Why Liberals Should Believe in Equality / http://www.nybooks.com/articles/archives/1983/feb/03/why-liberals-should-believe-in-equality/

Marie-Bénédicte Dembour         http://tegenlicht.vpro.nl/nieuws/2013/november/41eglobaliseringslezing.html

Read Full Post »

Indonesië heft importban op Nederlandse uien op
Volkskrant 22/11/2013, 11:38

Nederlandse uien mogen vanaf komend jaar weer worden geëxporteerd naar Indonesië. Dat kan de uiensector tot wel 35 miljoen euro per jaar opleveren. Staatssecretaris Sharon Dijksma (PvdA – Economische Zaken) kwam vrijdag met het Indonesische ministerie van Landbouw overeen dat de importban op uien wordt opgeheven.

3 Rutte en Yudhon + canvas + tekst _ 3

2 Sharon Dijksma + tekst_2

rde rijsttafel -  50 prct

tekst Jeroen Visser Volkskrant

Wiske lacht zich kapot + tekst 40 prct

rutte_met sigaar tekst blauw

Links

Bommel en Tom Poes_2, 80 prct + tekst

Gerrit Zalm Schaterend + tekst Asscher# aap + tekst wapens

Links Asscher_Schiphol_Zalm

Read Full Post »

door Jerry Mager
gepost op NELPUNTNL.NL, 16 aug. 2013

“At moments of great stress, the bourgeoisie was sometimes able to employ codes of personality in public as a tool to dominate workers in revolt. This transpired through a new agency: the politician who had become a believable, moving public performer, a personality of authority who could impose on his working-class audience that discipline of silence which the bourgeois audience normally imposed on itself in the domain of Art. The result was the temporary, but often fatal, suspension by workers of their own demands.”

Richard Sennett (1986:224): The Fall of Public Man

De recente oproep van VVD-premier Mark Rutte om meer auto’s te kopen, doet onweerstaanbaar denken aan die beruchte uitroep van koningin Marie Antoinette. Toen haar werd verteld dat het volk opstandig werd omdat het geen brood meer had, riep ze uit: Maar laat die brave lieden dan koekjes en gebakjes eten!

Natuurlijk is Ruttes oproep bedoeld voor die VVD-stemmers die al twee of meer auto’s bezitten (Bernard Wientjes is met badkuipen rijk geworden), maar dat begrijpt lang niet iedereen meteen. In deze tijd kan zeker een VVD’er zo’n uitroep uitkrijten zonder meteen als ernstig gesjeesde komiek te worden afgevoerd naar een geprivatiseerd dolhuis.
Onthutsender dan deze kreet van meneer Mark Rutte vind ik echter dat er geen reactie op volgde van de zogenaamde ‘linkse’ partijen.
Niets, niente, nada over bijvoorbeeld onze eindige fossiele brandstoffen en metalen (waar die auto’s nog steeds overwegend op rijden en van worden gemaakt), over nog meer asfalt en verkeersopstoppingen, over atmosfeervervuiling, of over ons lachwekkend geprivatiseerde openbare vervoer dat autistisch met zichzelf concurreert om ten opzichte van elkaar, dus onderling, “de goedkoopste” te zijn. Je zou zeggen: inkoppertjes te over.
Helemaal niets. In plaats daarvan staan de voorpagina’s van onze kranten vol met wansmakelijke berichten en pseudo-analyses over de (on-)fatsoenlijke wijze waarop de concurrentie aandacht besteedt aan het overlijden en de aanstaande begrafenis van een lid van het koninklijk huis.

We zijn van een drama-democratie verder geatrofieerd naar een kolder-en-klucht-kermis zonder dat we het zelf doorhebben. Misschien geven we er ook geen serieuze zier om, want iets ertegen doen blijkt steeds onmogelijker. Dan kun je er ook maar het beste van maken: een opperclown aanstellen over al die hooggesalarieerde potsierlijke paljassen daar onder die Haagse kaasstolp, en doen alsof je oprecht applaudisseert voor de nuffige narrenwijsheid die ze met bakken over ons plegen uit te storten.

“De wijzen moeten het monopolie van de geldmarkt verwerven: daarboven verheven door hun levenswijze en doelen, en koersbepalend voor de rijkdom- : het is absoluut nodig dat de hoogste intelligentie de koers van de rijkdom bepaalt.”

Friedrich Nietzsche (1992: [344]): Herwaardering van alle waarden

“Much has already been written, and much more will be, about the complex relationship between the British people’s ‘structures of feeling’ and the media’s coverage of Diana’s death. ( )
There can, however, be little doubt that the impact of the event on the United Kingdom would have been very different had it not been for the manner in which it was defined by the media from the outset as a national crisis.”

Brian MacNair (1998:49): The Sociology of Journalism

Literatuur:

Brian McNair (1998): The Sociology of Journalism / London, New York, etc.: Arnold – Hodder / ISBN 0-340-70615-5

Friedrich Nietzsche (1992/1940): Herwaardering van alle waarden (vertaling van Umwertung aller Werte) / Amsterdam, Meppel: Boom – vertaler: Thomas Graftdijk / ISBN 90-5352-351-0

Richard Sennett (1986/1977): The Fall of Public Man / London, New York, etc.: Penguin / ISBN 978-0-14-100757-1

Read Full Post »

Column  Bram Bakker  (22/07/13, 18:01) in de Volkskrant

# zie de Volkskrant voor volledige tekst

Weinig mensen buiten de geestelijke gezondheidszorg lijken op de hoogte van het voornemen om de GGZ voor minderjarigen over te hevelen naar de gemeenten. Er is vrijwel geen enkele zorgprofessional die dit plan een warm hart toedraagt, sterker nog: op alle mogelijke manieren is er vanuit de sector bezwaar gemaakt tegen dit voornemen. Maar dat een petitie hierover door nog geen 30.000 mensen is ondertekend geeft dan wel te denken. Hoeveel ouders van minderjarigen zijn er in Nederland? Hebben die enig besef van de consequenties van dit voornemen?

(Bram Bakker is psychiater en columnist voor Volkskrant.nl)

reacties  

Jerry Mager (23/07/13)

“Weinig mensen buiten de geestelijke gezondheidszorg lijken op de hoogte van het voornemen om de GGZ voor minderjarigen over te hevelen naar de gemeenten”: deze cultuur van gluiperig en stiekem de burger slinks voor voldongen feiten stellen, is op zich pathologisch èn pathogeen.

Jerry Mager (23/07/13)

“de verwachting dat er kosten mee bespaard worden, zal ook een illusie blijken.” Natuurlijk, want de kosten op langere termijn zullen stijgen. Dat zijn externalities, dus onzichtbaar. Niemand die dat dan nog relateert aan deze politieke move. Het belang van de gemeentepolitici – meer ‘werk’ en belangrijkere status, waardoor hogere wedden – prevaleert altijd, ongeacht bij welk onderwerp. De verhaaltjes eromheen, de bestuurlijke narratologie, worden op industriële schaal gefabriekt en verkocht.

Read Full Post »

door Jerry Mager
(maandag 1 juli 2013 – maandag 8 juli 2013 )

Which evil you tolerate depends on which good you pursue
Richard Sennett (1998:55) in The corrosion of character

An organized deception provides a clear relation to frame for the organizer but not for those who are contained. ( ) When the individual is contained by others or by himself, his consequent misalignment to the facts is likely to last longer than in the case of simple misframings, sometimes a lifetime.
Erving Goffman (1976:338) in Frame Analysis

Control over access is decisive, and, when consolidated, will carry control over preferential treatment in distribution with it: that is, will shift ownership unambiguously to the new controlling, a new dominant, class. Here we see … the mechanism of the managerial revolution.
James Burnham (1944:90) in The Managerial Revolution

It is natural but wrong to assume that the results of corruption are always bad and important
Colin Leys (2002:65) in What is the problem about corruption?

De universitaire ladenlichter Diederik Stapel is een eigentijdse postmoderne held. Hij is beroemd en krijgt alle gelegenheid daar klinkende munt uit te slaan. Tegenwoordig loont fraude in de wetenschappelijke biotoop ook, vooral wanneer het op lepe wijze wordt ge-framed, ge-market en ge-merchandised. Dat Stapel een oplichter is, betekent juist meerwaarde, hij heeft het tot zijn handelsmerk verheven en verdient er grof geld mee. Geld is het enige dat telt in de moderne wereld van de woordkramers, wonderdokters, taalverkrachters en andere beunhazen.
Stapel is een BN’er geworden die zijn naamsbekendheid grondig uitbaat en in klinkende munt omzet. Zijn ontmaskering als fraudeur maakt wezenlijk onderdeel uit van zijn act. Het is een keurmerk: authentieke boef, gewaarmerkte booswicht. Stapel heeft het academische systeem gretig getild. Hij heeft de smaak van het knollen voor citroenen verkopen stevig te pakken. Hij gaat er gewiekst mee door, in een iets andere vorm, met een ander format, professioneel en op grotere schaal.
Vermoedelijk zijn er vele kruimelfraudeurs actief in de academische wereld. De sfeer en organisatiecultuur zijn er naar. Stapel echter fraudeerde op dermate grove schaal dat het karikaturale proporties kreeg en zich leent tot profijtelijk exhibitionisme. Daarmee scoort de man nu op de Bühne van het vluchtige vertier moeiteloos een dikbelegde boterham. Immers: wie duizend euro steelt, is een deerniswekkende dief, een druiloor die de bak indraait, maar wie triljoenen laat verdampen en daarbij miljarden achteroverdrukt, die wordt op kosten van de gemeenschap in de watten gelegd en onder de bonussen bedolven. Wij betalen collectief gedwee de rekening van deze ziekelijke zotternij, in de vorm van pensioenkortingen en prijsverhogingen.

Wij leven in een tijdperk van naargeestig naakt narcisme. Stapel voelt de tijdgeest feilloos aan, speelt daar handig op in en wordt spectaculair spekkoper. Iedere sneue snob wil de slimme snoodaard in levende lijve zien, hem aanraken en wie weet, misschien nog iets van hem opsteken ook. Een hug van de hufter. Soort zoekt soort. Diederik Stapel is een king size Big-Mac-fraudeur van het universitaire junk food circuit: gewetenloos, geslepen, glad en glimlachend. Sujetten als Stapel werken als een magneet op infame impresario’s. Aasgieren en lijkenpikkers die van harte meeprofiteren van de maatschappelijke misère en morele averij. Ook Stapel heeft zich intussen verzekerd van de diensten van zo’n treurig type. Dat type helpt Diederik-de-deugniet met de framing en het zich presenteren als een moderne Tijl Uilenspiegel die het systeem vrolijk verneukt en daar grif garen bij spint. Stapel stroopt het circuit af en loopt gierend binnen.

Welke eigentijdse, commercieel-denkende, marktgerichte, universiteits-CEO zou Diederik-de-druiloor niet dolgraag inhuren?! Ze staan likkebaardend in de coulissen, te dringen met hun lucratieve contracten. Ze durven er alleen nog niet mee voor de draad te komen, want timing is in deze tak van sport cruciaal. Voor menige onderwijs-impresario, annex universiteit-uitbater, moet Stapel een aantrekkelijke money earner zijn, een begeerlijke asset, want een klantentrekker. Het moet raar lopen wanneer Stapel binnen afzienbare tijd niet opnieuw vol aan de academische bak is. Bijvoorbeeld als excellente ervaringsdeskundoloog in innovatief en winstgevend wetenschappelijk frauderen. Nog even en de eerste ondernemende innovererende universiteit prijst in haar glossy folder openlijk een Masteropleiding Vloeiend, fraai en ferm frauderen aan. Hoofdmanager curriculum: professor dr. Diederik Stapel, eredoctor en veelverdienend feestvarken honoris causa.

Waarom zouden blunderende bankiers en falende toezichthouders wel een gouden toekomst hebben, net als het graaiende gajes van allerlei ondoorzichtige pseudo-geprivatiseerde publieke instellingen die publieke diensten leveren, maar hoogopgeleide frauderende wetenschappers niet? De toezichthouders in Stapels academische wereldje zijn vergelijkbaar met de incompetente bankiers en tukkende toezichthouders van de financiële wereld, inclusief de louche luitjes van rating agencies. Het toptijdschrift Science voorop. Diederik Stapel is een belichaming van het neoliberale winner-takes-all principe. De verliezers zijn uiteindelijk wij, met ons allen. Net zoals wij de dupe zijn van stelende bankiers, graaiende woningcorporatie- en zorgmanagers en die vele andere gesjochte sjoemelaars en diefjesmaten die gretig gebruik maken van de gelegenheid die onze huidige maatschappelijke instituties en structuren bieden. Wij, met ons allen, binden deze filistijnse figuranten op het spek en het schijnt ons niet te deren dat ze zich ongans rauzen.

ramptoerisme en freak shows
Columniste Rosanne
Hertzberger (NRC 15 juni 2013) vertelt vol verbazing: “Ik was laatst op een boekpresentatie waar Diederik Stapel ook was. ( ) Hij was op zijn dooie gemakje komen binnenlopen met schrijver Anton Dautzenberg, en het stomme was: er gebeurde niets. Helemaal niets. ( ) Niemand schreeuwde tegen hem, niemand probeerde hem te laten struikelen, niemand gooide een glas bier in zijn gezicht, niets. ( ) Dat je de boel zo bij elkaar kan liegen en bedriegen, dat je je collega’s, promovendi, studenten en je vakgebied in zijn geheel zoveel schade kan toebrengen en dat je dan nog steeds ongehinderd kan rondwandelen in Nederland, en naar borreltjes kunt gaan en dat je boek dan gewoon een bestseller wordt. ( ) Je zou denken dat zo iemand alles zou kwijt raken. Maar dat is niet zo. Diederik Stapel is nog steeds iemand; een Bekende Nederlander, een persoonlijkheid, een interessant karakter. Mensen vinden het bijzonder om hem in het echt te zien. Je kunt er thuis over vertellen.”

Mevrouw Hertzberger beschrijft een vorm van dat bizarre fenomeen dat ramptoerisme heet, beter nog: een moderne modaliteit van de freakshow (zie noot *1). Het verbijstert haar dat een bewezen notoire oplichter zich doodgemoedereerd tussen het klootjesvolk kan bewegen, dat zich bewonderend lijkt te koesteren in ‘s-mans succes en daar zelfs grif aan bijdraagt. Stapel bedrijft een winstgevende vorm van streaking. De freak als feestvarken. De opgestoken duimen van de bedenker van het bedotcom bedrijf World On Line zullen menigeen nog helder voor de geest staan. De beelden staan op internet. Zo ziet succes er tegenwoordig uit. Het biedt geen apetijtelijke aanblik, maar veel onthutsender is het om te bedenken hoe makkelijk mensen zich laten bedotten en manipuleren wanneer ze op hun hebzucht worden aangesproken. De affaire Ice Save is daarvan een ander sprekend voorbeeld.

In Amerika dompelen de Stapels zich onder in de wereld van de talk shows en het lezingencircuit en zij strijken er giga-gages op. Daar gaan we in Nederland ook naartoe. De optredens van kwalijke kwakzalvers en gesjeesde cliniclowns in veelbekeken praatprogramma’s, onder de schamele smoes van infotainment, zijn daar een voorproefje van.
Wanneer je er even langer bij stilstaat, is Stapel een verpersoonlijking van de alledaagse, banale vorm die kwaad bijna altijd blijkt te hebben. De buitenmodale schade die is ontstaan door de daden van een individu, zijn haast nooit te herleiden op dat individu-in-levende-lijve wanneer het zich aan ons vertoont.
(more…)

Read Full Post »