Feeds:
Posts
Comments

Archive for July, 2019

 

 

‘ Is de multinational Shell nou sadistisch of seksistisch, of misschien beide? ‘

– ‘ In ieder geval doet de naam Shell bij mij niet automatisch positieve associaties opborrelen. Terwijl toch twee van mijn zussen bij die toko hebben gewerkt. Misschien juist daarom, maar hoezo?’

‘ Econoom Irene van Staveren wrijft Shell aan een glazen bliksemafleider te hebben neergezet in de persoon van mevrouw Marjan van Loon. Mevrouw van Loon fungeert voor Shell, dat is althans mijn lezing van deze column, als excuustruus: “ mevrouw Van Loon, president-directeur van Shell-Nederland, vangt de klappen voor hem [= Shell topman Ben van Beurden] op. Ze is de eerste vrouw die het glazen plafond in het bedrijf geslecht heeft. Dat was hard nodig en daar heb ik waardering voor. Maar daarmee blijkt ze de glazen bliksemafleider geworden te zijn voor de ­kwalijke keuzes die haar bovenbaas maakt.” ‘

– ‘ Dat klinkt mij niet onbekend in de oren. Mijn zussen zijn na hun job bij Shell nog een tijd als stewardess werkzaam geweest. Dat vonden zij een veel leukere baan dan hun werk bij Shell, want het de wereld over reizen was volgens hen leuker als stewardess dan als Shell employee. Wat hen echter bleef hinderen, was onder andere de belastingvrije brandstof waarop de vliegtuigen vliegen, kerosine wordt namelijk niet belast. Ze voelden het alsof Shell hun leven op ongewenste wijze bleef domineren en beiden zijn mede daarom uiteindelijk definitief geland. Niet dat de verspilling van fossiele brandstoffen daardoor ook maar met een liter verminderde, natuurlijk niet.’

‘ Kwamen Loes en Sandra hoog in de Shell-hiërarchie?’

– ‘ Ja hoor. Ze hebben nooit de ambitie gehad om als mevrouw Van Loon een directeurspost te bemensen, maar uit wat ze vertelden had ik de indruk dat ze bij Shell de kansen kregen die ze zelf ook wilden. Daar hingen wel prijskaartjes aan, want voor niets gaat bij Shell zelfs de zon niet op. Echter, zulke akkievietjes als waarbij Shell in Nigeria betrokken was – en er waren er veel meer – gingen hen zwaar tegenstaan. Loes heeft geloof ik nog een mediatraining van Shell gehad, of zelfs twee of drie, maar dat vond ze toen wel welletjes. Ze betrapte zichzelf steeds vaker op de woordspelige combinatie nuts-shell (nuts = geestelijk gestoord), in a nutshell, en toen ze dat ook ging schrijven, vond ze het echt genoeg.
De figuur van bliksemafleider werd en wordt bij Shell, en vele andere bedrijven, trouwens standaard gebruikt. Wat ik aan deze column leuk vind, is dat de columnist de aandacht op de – tamelijk doorzichtige – pr & marketingtrucs van Shell vestigt.’

‘ Het is meestal niet meer dan even een andere betekenis benadrukken of een woordvolgorde omdraaien, waardoor de goedwillende toehoorder op het verkeerde been wordt gezet. Herman Finkers geeft een goed voorbeeld hoe het werkt. Als Finkers voorleest: “Slechts twee garnalen voor 3,95!” denk je meteen: da’s voordelig. Dat komt doordat hij begint met “slechts.” In feite probeert hij je een dure garnaal aan te smeren. Bij “twee garnalen voor slechts 3,95” tikt iedereen tegen haar voorhoofd. Ik ben zeker malle Pietje, en jij het broertje van gekke Henkie.
Deze praktijken zijn intussen zo gangbaar, dat je als naïef wordt weggezet wanneer je er iets kritisch over zegt. Hier schrijft mw. van Staveren over de klant kluiven voorhouden: “Van Beurden, als topman van Shell-internationaal, houdt de aandeelhouders mooie kluiven voor en bewijst lippendienst aan klimaatbeleid.” Terwijl Shell een vrouw als boegbeeld (aambeeld is beter) naar voren schuift met de rechterhand, en leuterkoek verkoopt over de nobele rol die Shell speelt ten gunste van het klimaat, rolt de multinational met de linkerhand je portemonnee en plundert meteen je girorekening. Natuurlijk doet meneer Van Beurden dat. Een vrouw wordt nu eenmaal anders geïnterviewd dan een man.‘

– ‘ Zeker een sympathieke en charmante vrouw als Marjan van Loon.
Trouwens Finkers, is een mooi voorbeeld van de waarheid liegen. Hij vertelt immers geen onwaarheid, want je krijgt slechts twee visjes voor je 3,95 en toch …… the truth as an illusion. Je zou het bijna als hogere filosofie betitelen. Finkers noemt het goocheltaal.
Natuurlijk, het is helemaal niet vreemd dat mevrouw Van Loon, president-directeur van Shell-Nederland, de klappen voor Van Beurden. Dat ligt in het verlengde van hetgeen meneer Van Beurden met de kluiven doet, en zal een belangrijk onderdeel van haar functie-omschrijving uitmaken. Net zo min als het verwonderlijk is dat een meneer Rutte president-directeur van Nederland is. Nederland is een dependence van multinational Unilever-Shell en meneer Rutte is van personeelszaken Shell-Unilever naar personeelszaken Binnenhof-kaasstolp gemorfd. Kijk naar de pipo’s, bimbo’s en jojo’s die Rutte in zijn rariteitenkabinetten om zich heen verzamelt. Wie zou daar nou bij willen horen?’

’ Ja, inderdaad, een Kajsa Ollongren van D66 haalt net zo goed de kastanjes voor hem uit het vuur. En mevrouw Van Engelshoven doet hetzelfde op onderwijs en mevrouw Cora van Nieuwenhuizen met de Schiphollobby. Allemaal doodgewoon business as usual. Dat is nou eenmaal het Shell-model, zo is Rutte afgericht en opgeleid, de rest van het rariteitenkabinet – a glass menagerie van jewelste – voegt zich mak en schijnbaar moeiteloos naar die Shell-“cultuur.” Dus niks om je over te verwonderen. Toch?’

– ‘ Ja hoor, dus geen sprake van seksisme of sadisme, zo doet een multinational als Shell gewoon zaken. De waarheid verpakt als illusie (de voorraad fossiele brandstof is eindig, maar onze reclamemakers vertellen het gewoon anders) schijnt makkelijker te slijten dan een illusie vermomd als waarheid. Meneer Van Beurden heeft het volgens de columniste helemaal begrepen: “Topman Ben van Beurden wil de uitstoot per eenheid geproduceerde energie in dertig jaar tijd halveren. Maar dan wel bij een toename van de productie van olie en gas.” Zo lust ik er nog wel een paar.
Hier schiet je als milieubewuste burger natuurlijk niks mee op, want Van Beurden presenteert je gewoon een sigaar uit eigen doos. Het enige effect dat hiermee bereik wordt, is universeel wantrouwen jegens iedere boodschap die bedrijven als Shell munten, in elkaar draaien. Info-torial is er nog een milde benaming voor.’

‘ Dus moet je op een partij als Groen Links stemmen, dat is logisch. Die gebruiken nooit info-torials, maar zeggen altijd de waarheid.’

– ‘ Ja, zeker, dat vind een goede grap om mee te besluiten.’

 

 

 

 

 

 

Read Full Post »

 

 

‘ Zouden Amsterdammers niet een voorbeeld moeten en kunnen nemen aan de Berlijners en bijvoorbeeld pandjesbaas Bernhard van Vollenhoven – Oranje eens luidkeels voor een huurhaai uitmaken? Zou dat wat helpen denk je?’

– ‘ Zo’n figuur aan de schandpaal spijkeren, werkt ongetwijfeld als aansprekend voorbeeld. Om te voorkomen dat er via lobbyisten en oranjekierewieten een pr-tegenactie wordt ondernomen, waarin meneer Bernhard van Vollenhoven als underdog wordt geframed, zou je hem – en zijn medepiranha’s – zelfs ruim tevoren kunnen laten weten dat dit er aan zit te komen, zodat de huizenhoereerders tijdig kunnen inbinden en normaliseren.
Dat er in Amsterdam een soortgelijke stemming en stroming vanuit de burgerij ontstaat als in Berlijn, lijkt mij zeer wenselijk, want de politiek doet echt niets tegen de verloedering. Huizen zijn om in te wonen, niet om uit te melken en niet om mee te speculeren.
Als ze in Amsterdam nog langer wachten, zijn alle autochtone Amsterdammers weggetrokken omdat wonen in hun stad voor hen onbetaalbaar is geworden en valt er niks meer terug te willen hebben en halen. ’

‘ Dat zou de vastgoedspeculanten/huisjesmelkers goed uitkomen. Kijk, dit zou nou een mooi actiepunt voor een politieke partij kunnen zijn. Het onderwerp goed wonen-als-eerste-levensbehoefte en burgerrecht, thematiseren. In plaats van geneuzel over MH17 en Wichtigmacherei over mevrouw Ursula von der Leyen (die wegens nepotisme weg moest uit de Duitse politiek en hier in de pers wordt gepresenteerd als een vechter in de EU-biotoop), praktisch nijpende misstanden in eigen land aanpakken. Dat is in ieder geval beter dan oliedomme filmpjes maken over een EU-bobo.’

– ‘ Ik vind de verhuurdersheffing voor de woningcorporaties, die VVD’er Stef Blok ooit instelde al waanzinnig genoeg. Nu zit er opnieuw stilletjes een huurverhoging aan te komen. Die wordt stiekem voorbereid zonder dat ik ook maar één politieke kongsi er iets over heb horen zeggen. Een schande is het. En dan de misgebakken managers van sociale woningbouworganisaties die op hun manier vastgoedmeneertje en – mevrouwtje spelen. Allemaal vanwege de Verlichting, de Democratie, de Wereldvrede en de Mensenrechten zeker?’

‘ Daarnaast is er al geruisloos energiekostenverhoging geëffectueerd. Mijn zus kreeg een enquête over die aanstaande huurverhoging via de Woonbond in haar mail, vandaar dat ik er iets van heb gehoord. Ben je geen lid van de Woonbond dat ontgaan dit soort stiekeme maatregelen je. Gewoonlijk gaan dit soort belastingheffingen geruisloos, stiekem en stilletjes in zijn werk.
Het onderscheid in links en rechts – dat maakt journaliste Abels ook: “Een maand geleden kwam het linkse stadsbestuur van Berlijn met een eerste maatregel: de huren worden de komende vijf jaar bevroren” – is al lang achterhaald. Je kunt de huidige meute beroepspolitici hooguit onderscheiden in neoliberaal en iets gematigder neoliberaal, maar neoliberaal zijn ze allemaal. Huizen en woningen zijn een handig instrument voor politici om mee te spelen in het kader van verkiezingen. Tenslotte moeten we allemaal (ergens) wonen en liefst comfortabel naar de maatstaven van onze welvaart en rijkdom.’

– ‘ Heb jij die bespreking gelezen van Van Istendael’s nieuwste boek De grote verkilling? Ik zet de link hier bij. De recensent Paul van der Steen eindigt zijn bespreking met verwijzing naar de PvdA’er Asscher en de VVD’er Rutte. Hier staat het:

> > Het neoliberalisme komt ter discussie te staan. Bestaanszekerheid bieden is de grondgedachte van het onlangs verschenen boek van Lodewijk Asscher, ‘Opstaan in het Lloyd Hotel’. Al zullen veel potentiële PvdA-kiezers voorlopig nog even de kat uit de boom kijken, omdat ze voor hun gevoel te vaak teleurgesteld zijn door het verschil tussen woord en daad. Maar zelfs Mark Rutte lijkt zijn vertrouwen in de markt een beetje kwijt, getuige zijn dreigement onlangs op het VVD- Festival: als de werkgevers de lonen niet verhogen, kunnen ze het in het vooruitzicht gestelde, gunstigere fiscale klimaat vergeten. < <

Bla, bla, bla. Ik hoop dat het ironisch is bedoeld, want Asscher is natuurlijk helemaal geen sociaaldemocraat en Rutte is evenmin een authentieke liberaal. Deze twee meneren hebben niets voor niets tijdens Rutte-II samen Nederland verder gedereguleerd en geprivatiseerd. En nu wil Asscher zetels terug winnen, want het PvdA-verdienmodel droogt op.’

‘ Alleen dwazen zouden nog in de holle frasen van politici trappen. Eerst zien en dan heel misschien een heel klein beetje geloven is mijn devies. Daarna ga ik misschien over stemmen nadenken.
Ik zet de link naar de bespreking van een recente brochure van de Duitser Andreas Rödder hier bij. We hebben Konservativ 21.0 besteld via E-Bay, want het is bizar genoeg niet in de boekhandel hier te krijgen. Van Istendael’s boek is bij Atlas verschenen, dus dat moeten we gewoon kunnen kopen in de boekhandel.’

– ‘ In het interview met Andreas Rödder herken ik veel van Roger Scruton, de co-promotor van Forum-voorman Thierry Baudet. Het zal mij benieuwen of de jongens en meisjes van Forum met een beetje samenhangend politiek verhaal kunnen komen, dat deels op deze constructief conservatieve leest is geschoeid.’

‘ Uiteindelijk komt effectief politiek bedrijven neer op verwerkelijken van praktische maatregelen ten behoeve van de bevolking, zoals nu in Berlijn blijkbaar vanwege de bevolking met betrekking tot wonen worden afgedwongen. In Nederland gebeurt dat vooralsnog niet.’

– ‘ Toch kan het wel degelijk, want dat hebben die scholieren die spijbelden om het Klimaatakkoord er bij de Eerste kamer door te stampen (de meesten wisten nauwelijks waarvoor of waartegen ze demonstreerden), laten zien. Wie ze heeft opgehitst en zo georganiseerd heeft gemobiliseerd weet ik nog steeds niet, maar ze deden me denken aan de Rode Gardisten van Mao, en dat is geen geruststellende gedachte.’

‘ Gelukkig is er af en toe ook een lichtpuntje, zoals de bomenkap bij Amelisweerd die niet doorgaat. Gelukkig. Dat zou een blamage zijn geweest. De aannemers en andere vastgoedmafiosi gaan nu natuurlijk op jacht naar andere buit.’

 

 

Prof. Dr. Andreas Rödder: Wer hat Angst vor Deutschland?

Stiftung Bundespräsident-Theodor-Heuss-Haus Published on Jul 16, 2019

Deutschland befindet sich in einem Dilemma. Allenthalben wird erwartet, dass es auf europäischer Ebene politische Führung übernimmt. Doch wenn es dies tut, ist der Vorwurf der deutschen Dominanz vorprogrammiert. Wie lassen sich deutsche Stärke und europäisches Gemeinwohl vereinbaren? Wie kann Deutschland dazu beitragen, dass das Projekt Europa trotz aller gegenwärtigen Krisen nicht scheitert?

Der renommierte Historiker Andreas Rödder erzählt die Geschichte, die hinter diesen Fragen steht: die Geschichte der „deutschen Stärke“ in Europa, die alle Katastrophen des

  1. Jahrhunderts überlebt hat, und die Geschichte der vielen zwiespältigen Gefühle der Nachbarn gegenüber Deutschland.

In einem Kurzvortrag referiert Andreas Rödder die Kernthesen seines Buches und stellt diese anschließend im Gespräch mit Kristian Buchna zur Diskussion.

 

Geert van Istendael bejubelt de sociale zekerheid

politiek Brussel – 18/5/2019 Michaël Bellon© BRUZZ

 

 

 

 

Read Full Post »