Feeds:
Posts
Comments

Archive for August, 2013

Schaliegasrapport is onwetenschappelijk
door: Jan Rotmans  (hoogleraar transitiemanagement Erasmus Universiteit Rotterdam)
in Trouw 29/08/13, 10:30

gepost op Stiene Deboer / 30 augustus 2013

# Verkorte versie van artikel in TROUW

Ingenieursbureaus Witteveen & Bos, Aracadis en Fugro hebben een overzicht gemaakt van de (vooral internationale) wetenschappelijke literatuur over schaliegas. Hun rapport is een vertaalslag naar de Nederlandse situatie en een interpretatie van de risico’s. Op alle drie aspecten van het rapport valt wetenschappelijk gezien het nodige af te dingen.
Om te beginnen: de gebruikte literatuur is onvolledig en zeer selectief. Belangrijke Europese en Amerikaanse studies naar schadelijke milieu- effecten van schaliegas worden niet genoemd. Wel wordt bovenmatig vaak verwezen naar literatuur uit de gas- en olie-industrie zelf, zoals onderzoek van Shell, NAM, Cuadrilla. Ruim driekwart van de bronnen is pro-schaliegas. Dit vormt samen beslist geen adequate afspiegeling van de beschikbare literatuur.

Ook de vertaalslag naar de Nederlandse situatie is zeer gebrekkig. Als er schadelijke effecten zijn aangetoond in het buitenland, wordt steevast aangegeven dat dit niet voor Nederland hoeft te gelden. Illustratief is het voorbeeld van het vrijkomen van radioactief materiaal dat in Duitsland en de VS bij de winning van schaliegas terugstroomde via afvalwater. Het rapport noemt dit niet representatief voor Nederland. Merkwaardig is echter, dat als er geen internationale bronnen bekend zijn over mogelijke schadelijke effecten, wel wordt aangenomen dat dit voor Nederland in elk geval geen probleem vormt. (   )

Risico’s gebagatelliseerd
( ) De achilleshiel van het rapport is de interpretatie van de onzekerheden en risico’s van schaliegaswinning. Opvallend is dat het begrip ‘onzekerheid’ vrijwel geen aandacht krijgt. Het komt slechts 1 keer voor in het rapport. Dit is methodologisch niet te verdedigen, omdat het hele schaliegasdebat draait om een inschatting van onzekerheden, in data, bronnen, effecten.

fracking scheurt huis

Wat betreft de risico-inschattingen: dat is het zwakste deel van de studie. Wie accuraat leest, ziet een duidelijk patroon. De risico’s worden stelselmatig gebagatelliseerd. Enerzijds door adjectieven te gebruiken als ‘onwaarschijnlijk, miniem, minimaal, nihil, zeer klein’. Waar in de achtergrondbijlagen aanzienlijk meer nuances worden aangebracht, verdwijnen die consequent in het hoofdrapport. ( )

Het mooiste voorbeeld van hoe onwetenschappelijk met risico’s wordt omgegaan, is de inschatting van risico’s van grondwatervervuiling. Dit risico is significant hoger dan bij conventionele aardgaswinning (door het ‘fracken’ en door het grote aantal benodigde putten). Essentieel is welke chemicaliën worden gebruikt bij het ‘fracken’. Dit kunnen bij elke proefboring en elke locatie weer andere toxische, corrosieve, kankerverwekkende en radio-actieve stoffen zijn, zoals benzeen, kwik, arseen en radon. Die kunnen in het grond- en oppervlaktewater terechtkomen.

Menselijke fouten
In het rapport wordt hier nogal mistig over gedaan, met versluierend taalgebruik: zo spreekt men consequent van ‘hulpstoffen’ in plaats van schadelijke chemicaliën. De risico’s op grondwatervervuiling zelf worden niet expliciet geclassificeerd, laat staan gekwantificeerd. ( )
Voor de twee oorzaken die het rapport noemt van mogelijke grondwatervervuiling, reikt men direct de oplossing aan. Menselijke fouten kunnen worden beperkt door goede training en adequaat toezicht, technische fouten kunnen geminimaliseerd door goede monitoring.
En nu komt het: door het minimaliseren van menselijke en technische fouten worden de risico’s op grondwaterverontreiniging ‘beheersbaar’. Op deze wijze, door menselijk en technisch feilen weg te rationaliseren, is elk risico van welke activiteit dan ook, beheersbaar.
De wetenschappelijke grondslag ontbreekt hier echter volledig. Daarmee wordt de bodem weggeslagen onder de hoofdconclusie van het rapport dat de ‘risico’s van schaliegaswinning beheersbaar zijn’.

fracking-cartoon - 30 proc.

REACTIES

jerry mager (29/08/13)

Beheersbare risico’s, minimaal beheersbare risico’s wegen niet op tegen de maximaal beheersbare en dan hebben we de optimaal en marginaal beheersbare nog niet meegeteld. ‘Menselijke fouten kunnen worden beperkt door goede training en adequaat toezicht, technische fouten kunnen geminimaliseerd door goede monitoring’. En de fouten in de schepping des Heren, hoe pakt u die aan? God op bijscholingscursus. Ontzagwekkend, wat een slimme spitsvondelingen. Vast bijbeunende spin doctors uit het Haagse.

jerry mager 1/3 (30/08/13)

VVD’er Kamp en zijn politieke merk spelen het spelletje in ieder geval slimmer dan de PvdA. Eerst poneer je miljardenbezuinigingen waarvan de noodzaak zeer kwestieus is, dan laat je de PvdA de pensioenen van onze ‘grijze schaduwen'[HCSS-rapport] inpikken, de grenzen willen sluiten tegen oost-europeanen, plus je zet schaliegas in om de kwestieuze bezuinigingen eventueel te verzachten. Bij de PvdA verlaten de bonafide ratten het schip al bij Bosjes en kroonprins Asscher wordt meteen afgebladderd

jerry mager  2/3 (30/08/13)

De brief van Kamp aan de Tweede Kamer, d.d. 26 augustus 2013 / DGETM-EM / 13125938, moet u lezen. Hij begint met het onder een noemer brengen van aardgas en schaliegas. De rest is ook slim geformuleerd: “De … gasvoorraad, zoals die we nu kennen, is eindig. We verwachten echter dat het Nederlandse gasverbruik tot ver na 2020 op het huidige niveau van ca. 45 miljard m3 per jaar zal blijven liggen.” Verbruik wordt wel, voorraad niet gedateerd, enz. De brief wemelt van zulke kan-fri-kan-do passages.

jerry mager  3/3 (30/08/13)

Bij het downloaden van het betreffende rapport van de site van EZ stuitte ik op het pikante gegeven – ik heb de politieke koehandel al lang niet meer gevolgd – dat PvdA’er Sharon Dijksma staatssecretaris EZ is. Ik schat in dat Henk Kamp aan haar geen kind zal hebben, dus wordt het boeiend om te volgen of en hoe de VVD de PvdA ook hier een maximale loer draait. Op deze wijze is toch nog iets leuks uit de naargeestigheid te peuren. Benieuwd hoe de PvdA ooit zal ontwaken, indien zulks al gebeurt.

Read Full Post »

Hypotheekfonds geeft banken lucht
Jelle Brandsma – in TROUW 29/08/13, 09:00

Jeroen Dijsselbloem had het over een ‘stimuleringspakket’. Zijn collega Lodewijk Asscher sprak over ‘investeringsmaatregelen’. De ministers wilden de afgelopen weken al duidelijk maken dat het kabinet niet alleen 6 miljard euro bezuinigt en de lasten van burgers en bedrijven verhoogt, maar ook extra geld in de economie pompt. Dit om de bouwsector op te peppen, de woningmarkt lucht te geven en de kredietverlening van banken op gang te helpen.

  • Als pensioenfondsen een procent extra in Nederland gaan beleggen is dat 10 miljard euro aan extra investeringen.
    Dat blaast die 6 miljard aan bezuinigingen van tafel.

Diederik Samsom

Om dit te realiseren zonder dat dat de overheid geld kost, sprak het kabinet de afgelopen maanden met de pensioenfondsen. Minister Dijsselbloem van financiën zei daar vorige week nog over: “Die miljarden zijn er niet. De bulk van het geld zal niet van het kabinet komen.”

Met de Nederlandse pensioenfondsen heeft het kabinet nu afgesproken dat zij een hypotheekfonds gaan financieren, bleek gisteren. Het idee is dat banken een deel van hun hypotheken verkopen aan dat fonds. Het zou gaan om enkele tientallen miljarden aan leningen die banken hebben verstrekt aan woningeigenaren. De pensioenfondsen zijn bereid om de hypotheken over te nemen omdat het ministerie van financiën garant staat voor de rente en aflossing van deze kredieten. Het is dus voor pensioenfondsen een veilige belegging.
( ……………. ) ( ……………… )

REACTIES

jerry mager (29/08/13)

22 augustus werd het rapport Veel grijze schaduwen” [mijn vertaling; jm] gelanceerd en nu lezen we: als pensioenfondsen een procent extra in Nederland gaan beleggen , blaast dat die 6 miljard aan bezuinigingen van tafel. Zo kan het grijze gevaar toch iets terugdoen aan de maatschappij. Het staat er allemaal politiek correct, er is geen sprake van chantage van pensionado’s, met hun pensioenen kunnen zij ons land redden. Nu kijken wat de vervolg-moves van de creatieve politici c.s. zijn.

jerry mager (29/08/13)

Fraaie en zeer toepasselijke kop!: “Hypotheekfonds geeft banken lucht” Complimenten voor de subtiliteit! Het pakt toch precies waar het om gaat: windhandel en gebakken lucht. De uitingen van ‘onze’ politieke democratisch gemandateerde belangenbehartigers passen daar perfect bij. Toeval dat het om vier PvdA’ers gaat? Die jongens práten ons simpel uit de put. Zouden VVD’ers ècht zoveel slimmer zijn?

Read Full Post »

door Jerry Mager
gepost op NELPUNTNL.NL, op 19/20 augustus 2013
uitgebreid en licht herzien op 21 augustus

“Libertarians display nothing but disdain for fundamental ideas. They disparage the very idea of a fundamental idea. Libertarianism wishes to espouse an end product: liberty – while remaining oblivious to its source: philosophy. It sees no logical, ordered structure of ideas, but only a haphazard smorgasbord of notions, and feels entitled to help itself to any one, at any time, in any sequence, as the mood strikes.”

Peter Schwartz (1989:317): Libertarianism: The Perversion of Liberty

De kop: “VVD-adviseur Livestro: ‘Rutte wordt niet gehinderd door principes’ “ in de Volkskrant van 17 augustus 2013 geeft veiligheidshalve duidelijk aan dat het om een citaat van meneer Livestro gaat. Bij lezen van het stukje waarboven deze kop staat, lijkt het op het eerste gezicht onwaarschijnlijk om te denken dat Joshua Livestro het artikel van Peter Schwartz (“Libertarianism: The Perversion of Liberty”) in gedachten had toen hij deze uitspraak deed, laat staan dat hij het met Schwartz eens zou zijn – indien Livestro al bekend was met betreffend artikel.
Als ik echter lees: “Flexibiliteit is volgens Livestro weliswaar nodig om het kabinet overeind te houden” en ik denk aan Sennetts betoog over hoe die flexibiliteit volgens hem in onze kapitalistische maatschappij het individuele karakter en de maatschappelijke moraal ondermijnt (“The Corrosion of Character”), dan zou Livestro wellicht kunnen worden aangewreven dat hij het onbewust met Schwartz en Sennett eens is en dat zijn kwalificatie van zijn VVD-roerganger wel degelijk betekent wat hij lijkt te betekenen: “Rutte wordt niet gehinderd door principes”. Precies dat maakt de man tot zo’n succesvolle stemmentrekker. We leven tenslotte in het postmoderne postpolitieke tijdperk, waarin der Mensch ohne Eigenschaften agio doet.

the_intolerable_intolerance_ 70 procentJammer dat in het ingezonden stuk van PvdA vicepremier Lodewijk Asscher en de Engelse publicist David Goodhart in de Volkskrant en de Britse krant The Independent, niemand schijnt te hebben geroepen: Eigen volk eerst! of: Socialist Asscher wil grenzen dicht tegen Oost-Europeanen!
Was dat het geval geweest, dan zou de beweging (let wel: de PVV is een beweging en geen partij) van meneer Geert Wilders – als we de peilingen van Maurice Waf! tenminste mogen geloven – vast niet met 30 zetels uit de bus zijn gekomen. In ieder geval hadden we nog een smeuïge krantenkop gehad. Een PvdA’er die zoiets roept, zou de verloedering van het merk weer eens onomwonden aan de kaak stellen.

“The invasion and colonization of communitas, the site of the moral economy, by consumer market forces constitutes the most awesome of dangers threatening the present form of human togetherness. The principal targets of the assault by the market are humans as producers; in a fully conquered and colonized land, only human consumers would be issued residence permits.”

Zygmunt Bauman (2003:74): Liquid Love

Onthutsend is het wel, dat uitgerekend alweer een PvdA-politicus het project Europa lijkt te saboteren, juist nu eensgezindheid onder de eurolanden zo broodnodig is. VVD’er Rutte houdt zich met zijn oproep om meer luxe consumptiegoederen te kopen tenminste nog bij merksyntone kretologie, terwijl die zogenaamde bescherming van de Nederlandse werknemers van Asscher zo flinterdun dubbel-doorzichtig is dat het de aandoenlijkheid voorbij schiet en genant in de wind wappert. Kom er gewoon vierkant voor uit dat het project Europa uiterst ongelukkig en onverantwoord krakkemikkig in elkaar steekt en we daar de wrange vruchten bij karrenvrachten van plukken. Waarom we de wanhopige vlucht naar voren schijnen te moeten blijven kiezen, is aan de gewone burger die structureel voor de kosten opdraait, niet uit te leggen. Die burger voelt zich cynisch uitgebuit, ordinair kaalgeplukt en schaamteloos leeggezogen. Die burger ziet, ondervindt, merkt en ervaart namelijk dat zijn spaargelden verdampen en dat zijn pensioen wegsmelt. Hij ziet hoe de haarvaten van de samenleving verstopt raken door het aankoeken van steeds dikkere lagen managers. Die managers claimen dikke salarissen en het enige wat ze doen is de boel nog stroperiger, nog ingewikkelder en vooral nog duurder maken. Hun salarissen-met-bonus moeten tenslotte ergens van worden betaald. Het Nederlandse maatschappelijke middenveld is wat dit aangaat een Sodom en Gomorra aan het worden: de ene ladenlichtende fraudeur na de andere plugt zich er als een bloedzuiger in de staatsruif van de publieke middelen. Met zo’n positie belonen politieke kongsi’s ook hun clubgenoten; zij hebben de banen verkaveld en onderling verdeeld en distribueren de respectieve postjes, ten laste van de publieke middelen. In het Angelsaksisch heet dit cronyism.

Ergens op een plek die Brussel heet en op andere vergelijkbare virtuele plaatsen (loci, topoi) wordt er zoiets als een Verenigd Europa in elkaar gestoken, zeggen ze. Alweer door managers, voor wie het project Europa een grote snoepwinkel en lucratieve banencarrousel is. De burger krijgt toegetoeterd dat zij solidair moet zijn met vreemde mensen ver weg, terwijl zij dag in dag uit aan den lijve ondervindt dat het hier bij haar steeds meer ieder voor zich is. Luister maar naar Rutte & kompanen, kijk naar Asschers laatste move: West-Europa voor de West-Europeanen! Een paradoxale boodschap die, zoals Pavlov met honden bewees, schizofrenie veroorzaakt. Een verenigd Europa is bij dit alles zeker niet gebaat. Terwijl we dat meer dan ooit oooh zo nodig hebben, lijkt de politieke paljassen niets te dol om het project Europa te saboteren en te torpederen.

“(H)et is vooral Homerus geweest die de andere epische dichters heeft geleerd op de juiste wijze onwaarheden te beweren. Zijn kunst bestaat hierin dat hij gebruik maakt van de menselijke neiging om valse conclusies te trekken.”

Aristoteles (335? BC; 60a18): Poëtica

Asschers move maakt het eens te meer pijnlijk en duidelijk zichtbaar dat de huidige constructie van het project Europa op z’n zachtst gezegd aan alle kanten rammelt en in z’n voegen kraakt en knarst. Asscher stelt een deeloplossing voor die op zich niet onaannemelijk lijkt te klinken (wel onsympathiek, maar misschien zelfs niet onlogisch). In het geldende kader past Asschers idee echter helemaal niet en binnen dat vigerende kader detoneert zoiets als naïef, onbetrouwbaar en inconsistent. Moeten politici met zulke ideeën aan het roer staan van dit zwalkende, kompasloze en lekkende narrenschip, in deze woelige en verraderlijke wereldzeeën?
Hoe kun je het rijmen om duizelingwekkende sommen gelds te blijven overmaken naar landen als Griekenland – dus een transfereconomie in stand en aan de praat te houden – en tegelijkertijd de grenzen willen sluiten tegen werknemers uit nieuwe (aspirant-/semi-) eurolidstaten? De gedebiteerde smoes luidt dat Nederlandse werknemers uit de wind moeten worden gehouden, met name zzp’ers en laaggeschoolden – potentiële PvdA stemmers dus. Een cynische smoes, want diezelfde Nederlandse werknemers zien hun spaargelden verdampen (richting Griekse bankiers en andere gladde gluiperds?) en krijgen het onverbloemd voor hun kanes dat ze zich loyaal hun pensioengelden moeten laten ontfutselen in het belang van Europa dat immers ook hun belang zou zijn. Kortom, het recept luidt: permanent pompen en langzaam maar onherroepelijk samen verzuipen. Zo’n politieke poppenkasterij en fratsenfoezeliritis voedt en vergroot slechts het toch al substantiële ressentiment.

De gefrustreerde burger weet natuurlijk drommels goed dat ‘ie met meneer Wilders en zijn PVV ook geen stap verder komt, maar zo lang de gevestigde politieke merken die burger voor simpel, achterlijk en dom verslijten, zal die burger zich zo gedragen door zijn kont tegen de krib te gooien en Van Speijks dan-liever-de-lucht-in! als motto prefereren.
Door op een beweging als de PVV te stemmen, krijgt die burger op zijn minst nog de illusie dat zij – net als een astrante peuter van drie jaar oud – tòch ook een eigen willetje heeft en zich niet alles hoeft te laten gezeggen. De merken VVD en PvdA zouden volgens de peiling van meneer De Hond nu bij verkiezingen een verlies van 45 zetels voor de kiezen krijgen. De DOW Jones en Foetsie zijn er niets bij.

“Flexible specialization suits high technology; thanks to the computer, industrial machines are easy to reprogram and configure. The speed of modern communications has also favored flexible specialization, by making global market data instantly available to a company. ( ) ( )
The most strongly flavored ingredient in this new productive process is the willingness to let shifting demands of the outside world determine the inside structure of institutions. All these elements of responsiveness make for an acceptance of decisive, disruptive change.
( ) ( )
Time’s arrow is broken; it has no trajectory in a continually reengineered, routine-hating, short-term political economy. People feel the lack of sustained human relations and durable purposes.”

Richard Sennett (1998:52,98): The Corrosion of Character

Lectuur:

Aristoteles (384-322 BC) (2012/1986): Poëtica / Amsterdam: Athenaeum – Polak & Van Gennep / ISBN 978 90 253 0207 8 (vertaling: N. van der Ben en J.M. Bremer)

Grieks – Engelse uitgave: S.H. Butcher (1951): Aristotle’s Theory of Poetry and Fine Art / New York: Dover / ISBN 0-486-20042-6

Voor de teleologische drive en het richtingzekere momentum dat dit Europa-project zo node ontbeert, zie o.a. de Nicomacheasche ethiek

Zygmunt Bauman (2003): Liquid Love. On the Frailty of Human Bonds / Cambridge, Oxford, etc.: Polity Press – Blackwell / ISBN 0-7456-2489-8 (pbk)

Peter Schwartz’ stuk staat in Leonard Peikoff – editor (1989): The Voice of Reason. Essays in Objectivist Thought van Ayn Rand / New York, London etc.: Penguin – Meridian Books / ISBN 0-452-01046-2. Libertarianism: The Perversion of Liberty staat op p. 311-333.
Het gaat om een sterk verkorte versie van een artikel uit 1985, dat werd gepubliceerd in The Intellectual Activist.

Richard Sennett (1998): The Corrosion of Character. The Personal Consquences of Work in the New Capitalism / New York, London: W.W. Norton & Company / ISBN 0-393-31987-3 (pbk)

Richard Sennett (2003): Respect in a World of Inequality / New York, London: W.W. Norton & Company / ISBN 0-393-32537-7 (pbk)

Richard Sennett (2009/2008): The Craftsman / London, New York etc.: Penguin / ISBN 978-0-141-02209-3 (pbk)

# P.S. #

Zie Susan Watkins (editor of New Left Review) over het “project Europa” in de laatste London Review of Books No. 16 – 29 August 2013, pages 17-21

Citaat uit haar (review-)artikel Vanity and Venality (= ijdelheid/verwatenheid/hier ook: grootheidswaan en de vatbaarheid voor corruptie/omkoping/morele kwetsbaarheid):

“A single currency might have worked for the core group of closely aligned economies – France, Germany, the Benelux countries – envisaged in the Werner Plan. Instead, the architecture of the Eurozone, concocted in response to the fall of the Berlin Wall, became fatally entangled with the project of EU enlargement.
As it took shape from the mid-1990s, the single currency became available to any country that could claim to meet the minimal convergence criteria, in a spirit of geopolitical expansionism strongly backed by Washington and London. The result, as the vanity of the leading continental powers combined with the venality of the smaller ones, was a heterogeneous group of 17 economies, with divergent dynamics, tied to a uniform exchange rate and enjoying a shared credit rating.
Rather than helping them converge, the common currency exacerbated the underlying differences between them. Domestic manufacturing in the Mediterranean countries was squeezed by Chinese imports at the lower end – textiles, ceramics, leather goods – while German companies gained an increasing market share at the upper end: cars, chemicals, machinery. At the same time, the easy credit of the globalisation bubble created the illusion that Europe was equalising upwards, as southern consumption was fuelled by northern banks’ cross-border lending.”

(bijgevoegd op 22 aug. 2013)

Read Full Post »

door Jerry Mager
gepost op NELPUNTNL.NL, 16 aug. 2013

“At moments of great stress, the bourgeoisie was sometimes able to employ codes of personality in public as a tool to dominate workers in revolt. This transpired through a new agency: the politician who had become a believable, moving public performer, a personality of authority who could impose on his working-class audience that discipline of silence which the bourgeois audience normally imposed on itself in the domain of Art. The result was the temporary, but often fatal, suspension by workers of their own demands.”

Richard Sennett (1986:224): The Fall of Public Man

De recente oproep van VVD-premier Mark Rutte om meer auto’s te kopen, doet onweerstaanbaar denken aan die beruchte uitroep van koningin Marie Antoinette. Toen haar werd verteld dat het volk opstandig werd omdat het geen brood meer had, riep ze uit: Maar laat die brave lieden dan koekjes en gebakjes eten!

Natuurlijk is Ruttes oproep bedoeld voor die VVD-stemmers die al twee of meer auto’s bezitten (Bernard Wientjes is met badkuipen rijk geworden), maar dat begrijpt lang niet iedereen meteen. In deze tijd kan zeker een VVD’er zo’n uitroep uitkrijten zonder meteen als ernstig gesjeesde komiek te worden afgevoerd naar een geprivatiseerd dolhuis.
Onthutsender dan deze kreet van meneer Mark Rutte vind ik echter dat er geen reactie op volgde van de zogenaamde ‘linkse’ partijen.
Niets, niente, nada over bijvoorbeeld onze eindige fossiele brandstoffen en metalen (waar die auto’s nog steeds overwegend op rijden en van worden gemaakt), over nog meer asfalt en verkeersopstoppingen, over atmosfeervervuiling, of over ons lachwekkend geprivatiseerde openbare vervoer dat autistisch met zichzelf concurreert om ten opzichte van elkaar, dus onderling, “de goedkoopste” te zijn. Je zou zeggen: inkoppertjes te over.
Helemaal niets. In plaats daarvan staan de voorpagina’s van onze kranten vol met wansmakelijke berichten en pseudo-analyses over de (on-)fatsoenlijke wijze waarop de concurrentie aandacht besteedt aan het overlijden en de aanstaande begrafenis van een lid van het koninklijk huis.

We zijn van een drama-democratie verder geatrofieerd naar een kolder-en-klucht-kermis zonder dat we het zelf doorhebben. Misschien geven we er ook geen serieuze zier om, want iets ertegen doen blijkt steeds onmogelijker. Dan kun je er ook maar het beste van maken: een opperclown aanstellen over al die hooggesalarieerde potsierlijke paljassen daar onder die Haagse kaasstolp, en doen alsof je oprecht applaudisseert voor de nuffige narrenwijsheid die ze met bakken over ons plegen uit te storten.

“De wijzen moeten het monopolie van de geldmarkt verwerven: daarboven verheven door hun levenswijze en doelen, en koersbepalend voor de rijkdom- : het is absoluut nodig dat de hoogste intelligentie de koers van de rijkdom bepaalt.”

Friedrich Nietzsche (1992: [344]): Herwaardering van alle waarden

“Much has already been written, and much more will be, about the complex relationship between the British people’s ‘structures of feeling’ and the media’s coverage of Diana’s death. ( )
There can, however, be little doubt that the impact of the event on the United Kingdom would have been very different had it not been for the manner in which it was defined by the media from the outset as a national crisis.”

Brian MacNair (1998:49): The Sociology of Journalism

Literatuur:

Brian McNair (1998): The Sociology of Journalism / London, New York, etc.: Arnold – Hodder / ISBN 0-340-70615-5

Friedrich Nietzsche (1992/1940): Herwaardering van alle waarden (vertaling van Umwertung aller Werte) / Amsterdam, Meppel: Boom – vertaler: Thomas Graftdijk / ISBN 90-5352-351-0

Richard Sennett (1986/1977): The Fall of Public Man / London, New York, etc.: Penguin / ISBN 978-0-14-100757-1

Read Full Post »