Feeds:
Posts
Comments

Archive for July, 2012

“Weg van de waanzin”
door Bart Sturtewagen in De Standaard van vrijdag 13 juli 2012

Steeds opnieuw hetzelfde doen, maar toch een ander resultaat verwachten. Volgens Albert Einstein is het de definitie van waanzin. Toch is dat de aanpak in de eurocrisis. Het jongste voorbeeld kwam deze week uit Spanje, het eerste euroland dat te groot is om drijvend te worden gehouden zoals met Griekenland, Ierland, Portugal en Cyprus gebeurt. In Spanje zal de overlevingsstrijd van de euro worden gewonnen of verloren. Voorlopig gaat het keihard de foute kant op.
Premier Rajoy kondigde woensdag een draconisch plan aan dat 65 miljard euro moet opbrengen. Het is een economische zelfmoordmachine. De btw gaat omhoog, de ambtenarenlonen omlaag en de hypotheekaftrek verdwijnt. In een land waar een kwart van de bevolking en de helft van de jongeren geen baan hebben, betekent dat dat het verbruik – van de eigen bevolking maar ook van toeristen – daalt. Het kopen van een woning wordt nog moeilijker haalbaar, de huizenprijzen zullen dus nog meer zakken, waardoor de banken hun vastgoedportefeuille verder in waarde zien dalen. Waardoor de regering weer meer zal moeten bijspringen, enzovoort, enzovoort.

Dat het begrotingstekort op die manier kan worden ingedijkt, is natuurlijk een illusie. Het tegenovergestelde zal het geval zijn. Het is niet aannemelijk dat in de Spaanse regering niemand dat inziet. Het ziet er dus naar uit dat Madrid uit het ongerijmde wil bewijzen dat deze vorm van hardvochtige orthodoxie tot de afgrond leidt. En blijkbaar zal de beker tot de bodem moeten worden geledigd alvorens de volgende stap, weg van de waanzin, kan worden gezet.
Er is nog een signaal dat de eurocrisis in de fase van de krankzinnigheid is beland. In Duitsland, maar ook in Frankrijk, zijn diverse rentetarieven onder nul gezakt. Het is dus rendabeler om geld onder de matras te schuiven dan het naar de bank te brengen. Fortuinen verbergen zich op plaatsen waarvan de eigenaars verhopen dat ze nog toegankelijk zullen zijn als, of wanneer, het Europese financiële systeem schurend tot stilstand komt.

De toestand is hoogst bedrieglijk. Het lijkt alsof het beleid goed bezig is: de schatkisten van een groep sterkere eurolanden, waarbij ook België zich handhaaft, kunnen hun schulden goedkoper dan ooit financieren. Hun begrotingen varen er wel bij. Onze federale regering zoekt amper een paar tientallen miljoenen om het budget van dit jaar dicht te fietsen. Wat een weelde! Er lijkt geen vuiltje aan de lucht.
Het is zonder twijfel de onheilspellende stilte voor de storm. Als de motor bij deze rentestanden nog niet wil aanslaan, dan is kredietschaarste niet het probleem en goedkoop geld dus niet de oplossing. Dan is het systeem stuk. Dan is het vertrouwen zoek. En dan weet niemand hoe het te herstellen.

REACTIES – zie de Standaard voor meer

Op 13 juli 2012 , zei Jerry Mager:

Meest krankzinnig vind ik eigenlijk wel dat wij (op onbewust niveau) systematisch anti-Europa en kopschuw worden gemaakt door dit mallotige handelen van “onze” politiekers. Tegelijkertijd laten de meesten van ons zich murw praten dat ze ongeoorloofd tegen Europa zijn wanneer ze zich expliciet en gearticuleerd tégen het voortdoen op deze manier uitspreken en dat zo’n houding getuigt van achterlijkheid, defaitisme en een negativistische asociale instelling, want Europa is immers noodzakelijk. Dit is een klassieke double bind situatie die bij het individu uiteindelijk kan resulteren in schizofrenie. De meesten van ons zullen allerminst tegen Europa zijn, maar daarentegen alleszins tegen de wijze waarop de techno- en bureaucraten in de weer zijn dat Europa steeds verder de dieperik in te duwen.

Straks krijgen we als zout in de wonde te horen dat alles democratisch zijn beslag heeft gekregen en dat we (wie, we …?) dus ook maar op de blaren moeten zitten, bijvoorbeeld: pensioen- en AOWleeftijden omhoog, pensioenkortingen (onze pensioen- en spaargelden kunnen tegenwoordig ‘verdampen’), onze WW-uitkeringen korter en lager. Dat alles vanwege de natuurramp die inmiddels ‘de’ financiële crisis en ‘de’ recessie is gaan heten. Bij de komende verkiezingen zal het politieke geklungel met Europa zorgvuldig worden omzeild en gewiekst verdoezeld en zullen ons ongetwijfeld andere ‘zwaar controversiële’ thema’s worden voorgehouden ter afleiding. Alweer een ingrediënt te bevordering van een double bind, want wat moeten wij nou met dergelijke politiekers aanvangen? Ze laten schaamteloos zien dat ze incompetent zijn en trekken tegelijk een lange neus naar ons: sliep uit, jullie hebben toch geen andere keuze! Op welke partij we ook stemmen, ze zitten overal in en je komt alleen van de regen in de drup. Het is of van de hond dan wel van de kat gebeten worden.

Read Full Post »

“Pleidooi voor een andere Vlaamse Leeuw”
Herman Baeten
in de Standaard van woensdag 11 juli 2012

#  ingekorte versie – zie De Standaard voor de hele tekst
De voetballiefhebber heeft de voorbije weken met volle teugen kunnen genieten van de nationale hymnen die door het stadion galmden en door een aantal spelers uit volle borst en al dan niet met overtuiging (en tranen in de ogen) werden meegezongen. Bij ons zal vandaag de Vlaamse Leeuw veelvuldig klinken en over precies tien dagen is het de beurt aan de Brabançonne.
………  ……….  …………  ……………
Onze Vlaamse Leeuw en de Brabançonne zijn misschien minder militant, maar dat beperkt zich bij beide volksliederen tot de eerste strofe, daarna gaat het er heel wat strijdlustiger toe. Het is een mysterie waarom al dit gezwollen en militant taalgebruik nog steeds de volksliederen van heel wat landen blijft kleuren, ook al is veel van het woordgebruik niet meer van deze tijd. Blijkbaar is het heiligschennis om een discussie over volksliederen op gang te brengen.
…………  ………  ………..  ………………….
Het oudste en naar mijn gevoel ook een van de mooiste volksliederen vinden we bij onze Noorderburen met het Wilhelmus. De tekst is misschien ook wat gezwollen, maar de melodie is prachtig met een trage tweekwartsmaat die enkele malen doorbroken wordt door een accentverschuiving naar driekwart: hemiolen noemt men dat in de muziek. Ook de melodievoering is bijzonder mooi en het is dan ook geen wonder dat in de 16de eeuw al heel wat bewerkingen van dit lied bestonden, onder andere in de luitliteratuur. Nederland heeft dit mooie volkslied tussen 1815 en 1932 ingeruild voor het veel gezwollener en militante Wie Neêrlands bloed in de aders vloeit, maar heeft dit gelukkig weer vervangen door het veel oudere en zoveel mooiere Wilhelmus.
……….  ……………  ……………
Wanneer kan en mag er een discussie op gang komen over deze symbolen? Veel landen wijzigden door de geschiedenis heen hun volksliederen, waarom zou dat bij ons niet mogen?
………..  ……….  …………….
Ik vrees dat het helaas een roep in de woestijn is. Symbolen zijn soms zo geladen dat ze onaantastbaar zijn. De Marseillaise zal niemand ter discussie durven stellen, vermoed ik, en hetzelfde zal wel het geval zijn met onze Brabançonne of, meer naar de actualiteit, onze Vlaamse Leeuw. Ondanks Vlaanderen in Actie of ondanks de kracht van verandering is dit waarschijnlijk een brug (of een liedje) te ver.

COMMENTAREN  zie ook De Standaard

Op 12 juli 2012, zei Jerry Mager in reactie op: Harry van Bokhoven, Christian S. en Willem Ceupens:

@ Harry van Bokhoven, laat u niets diets maken: “Het is een misverstand om te denken dat alleen Diets en niet Duits op Nederland(s) kan slaan. Het Woordenboek der Nederlandsche Taal (WNT) zegt bij Duitsch: ‘Etymologisch één met DIETSCH.” @ Christian Smets (11-07-22:29), inderdaad wat duits en diets betreft. Indien u ook nog gelijk hebt wat Marnix aangaat dan moet mijn idee u aanspreken: Klokke Roeland, als (een van de) volkslied(-eren). Ook voor Nederland! Naast het Wilhelmus. Zoals de Amerikanen naast The Star-Spangled Banner o.a. hebben: Dixie, God Bless America,  My Country Tis of Thee, America the Beautiful, en nog enige. @ Willem Ceupens, waarom negeert u Klokke Roeland? Het lied is actueler dan ooit en toekomstbestendig (brrr, quel mot):” Mijn naam is Roeland, ‘k kleppe brand / En luide storm in Vlaanderland!” Vlaanderland is voor mij net zo goed Nederland en vice versa, desnoods symbolisch-metaforisch of wat u wilt. Dat heeft alles met mijn lagere-school-tijd te maken.

Wij zongen minstens vier keer per maand Klokke Roeland, in de jaren vijftig, bij 30 graden in de schaduw, in Indonesië (toen in de geest van menige oudere Nederlander nog steeds Nederlands Oost-Indië), omdat de kinderen het lied graag zongen. Curieus eigenlijk, maar desniettemin. Die storm, woedt nu en zal voorlopig blijven woeden. Zeker in Vlaanderen, maar tevens in Europa en de ganse wereld. “’t Land is in nood, ‘vrijheid of dood’ / De gilden komen aangetogen.” Die gilden, dat zijn natuurlijk de vakbonden of wat daarvan rest. Het gevaar waarvan het lied gewaagt, is het gevaar dat onze democratie bedreigt. John Philpot Curran zegt het helder: “’It is the common fate of the indolent to see their rights become a prey to the active. The condition upon which God hath given liberty to man is eternal vigilance; which condition if he break, servitude is at once the consequence of his crime and the punishment of his guilt.”

En wat vindt u van het slot: “Vlaanderen den Leeuw! Tril, oude toren / En paar uw lied met onze koren./ Zing: ik ben Roeland, ‘k kleppe brand / Luide triomfe in Vlaanderland!” Uiteindelijk komt alles goed and we shall overcome….. of niet soms? Klokke Roeland is qua symboliek net zo bestendig als het Wilhelmus met zijn verwijzing naar de gehoorzaamheid van de Nederlanders aan de Coninck van Hispanjen. Ik dacht ook nog even aan de liederen uit La Muette waarmee de Belgische opstand zou zijn ingezet, maar het is een Opéra Comique, dus misschien minder geslaagd. Of daarom juist wel? U zegt het maar. Tenslotte een ander “volkslied” dat voor mij inmiddels helemaal door het putje is gegaan: Ode an die Freude, voor Europa. Foei, wat een karikatuur is dat geworden. Laat ons dus rap die onzalige euromuntzone opsplitsen en – ten dele – van vooraf beginnen met Europa ècht opbouwen en proberen samen te smeden.

Op 12 juli 2012 omstreeks 01:40, zei Willem Ceuppens, Sint-Martens-Bodegem:
Nieuw mag, moet niet. Hebben immers de luxe te beschikken over 3 prachtige, gepaste én tijdloze liederen. Sommige hier reeds vermeld. Voorkeur: [1] ‘Gebed voor het Vaderland’  (M: G.Feremans; T: Pirijns); [2] ‘Lied van mijn Land’  (M: I. de Sutter; T: A.van Wilderode); [3] ‘Waar Maas en Schelde vloeien’ (M: Peter Benoit; T: E.Hiel). Alle drie gepast, vooreerst omdat de muziek telkens een kunstwerk is (al is 3 wellicht moeilijk als volkszang), en ten tweede omdat de tekst voldoende poëtisch en inspirerend is: natuurelementen die de tragiek en het wezen van het leven, en het leven als opdracht verwoorden. Helemaal niet oubollig, eerder actueel én tijdloos. Komt daar ergens een ‘godsbegrip’ in voor, dan is dat eigenlijk onvermijdelijk. Dat begrip is echter meerduidig. Verbondenheid (re-ligie) is immers universeel-noodzakelijke vw om aan tekst en muziek (zeker in deze context) een zinvolle betekenis te geven. Nr.1 is trouwens ook een lied voor ‘Ver-enigde (of Her-enigde?) Nederlanden’…

Op 11 juli 2012 omstreeks 22:29, zei Christian Smets, Zoersel:
Het Wilhelmus is inderdaad erg mooi, maar dit lied toeschrijven aan onze Noorderburen is een aanfluiting van de geschiedenis. In die tijd waren de Nederlanden nog één en verwikkeld in een opstand tegen Spanje. De tekst wordt toegedicht aan Marnix van Sint-Aldegonde, een Zuid-Nederlander (nu zegt men Belg) en burgemeester van Antwerpen tijdens de capitulatie van de stad aan Farnese. De muziek was een populair stukje muziek van die tijd (waarschijnlijk ook uit de zuidelijke Nederlanden). De zin ‘van Duitsen bloed’ of origineel ‘van Dietschen bloed’ betekende in die tijd niets anders dan Nederlands (Nederlands werd toen ook Nederduits of Nederdietsch genoemd). Trouwens, Willem van Oranje voelde zich meer thuis in Brabant (Brussel, Antwerpen, Den Bosch…)dan in Holland.

Op 11 juli 2012 omstreeks 21:26, zei Harry van Bokhoven, Deurne (Antwerpen):
Van mij mogen ze de oude Vlaamse leeuw behouden, al ben ik het wel volmondig met de schrijver van het opiniestuk eens als het over het Wilhelmus gaat. Alleen het zinnetje ‘van Duitsen bloed’, daar heb ik het wat minder mee. Maar ik ben dan ook Nederlander, en Nederlanders hebben het al eens moeilijk met Duitsers, zoals u weet. Ik weiger dus te stellen dat ik van Duitsen bloed ben. Ben ik overigens niet want mijn familie was Noord-Brabants, met zelfs Hélène de Monmorrency als voorouder, Frans dus. Het Engelse mag er overigens ook zijn. De Brabançonne altijd een absolute draak gevonden. Zeker als ik op Boudewijn na er het koningshuis bij denk. Precies de hymne van een of andere fictieve bananenrepubliek. En dat zeg ik zonder Vlaamsche bijgedachten. De andere suggesties voor Vlaamse liederen laten mij koud, al blijft Brel wel mooi, met zijn mooie Nederlandse vertaling van Le Plat pays. Spijtig dat het om een vertaling gaat, ook is hij met grote en erkende deskundigheid gemaakt.

Op 11 juli 2012 omstreeks 14:10, zei Peter B., Dendermonde:
Beste onnozelaars altegader,mijzelf inbegrepen.Waarom reageren op een non-item in volle komkommertijd waar een genie bij De Standaard zich verkneukelt in hoogst persoonlijke reacties, man bijt hond meer dan waardig? Deze ‘spielerei’ is even relevant als de kleur van de schoenen van pakweg Di Ruppo.Of denken jullie dat er ook maar één partij hier een kernpunt van zal maken? En, o ja, ik vind het Wilhelmus wel het mooiste samen met uiteraard het Ros Beiaard.

Op 11 juli 2012, zei Jerry Mager, in reactie op Peter B.:

@ Peter B., u noemt de Brabançonne met opzet niet? Toegegeven, misschien wat te gezwollen voor vandaag de dag. Ik geef u gelijk wat het Wilhelmus betreft: dat is een gebed (bijna een gebed zonder einde, zóóó lang …. oeijoei, dit komt mij vast op knorren en standjes te staan! Maar, zonder grappen en grollen: ik vind het Wilhelmus werkelijk Okay!) en dat kunnen we tegenwoordig niet vaak en lang genoeg doen. Bidden – of wat u daaronder moge verstaan – bedoel ik. Bij ’ t Ros Beiaard moet ik direct aan Hugo Claus denken, waar hij in “ Het verdriet van België” vertelt dat De Apostelen op de melodie van het Ros Beiaard zingen: “ ‘t Ros luiaard heeft twee monden, een van boven en éééhééén van onderen, …” Dacht u daaraan? Overigens, wie weet tegenwoordig nog van de vier Heemskinderen? Ik las net met groot afgrijzen van die mega-school die gesticht gaat worden. Dat belooft weinig goeds zo voorspel ik u. Nu helemaal geen les over de Heemskinderen meer.

Read Full Post »

Er is opnieuw kritiek op Staatssecretaris voor Asiel en Migratie Maggie De Block  na een uitspraak in Het Nieuws op VTM.
Auteur: bvb, gn. in De Standaard van dinsdag 10 juli 2012, 09u14 / Bron: VMMA, De Morgen

In Het Nieuws op VTM liet De Block zich gisteravond ontvallen dat de veiligheidsrisico’s voor de uitgewezen Afghaan Parwais Sangari in Kaboel niet overdreven moeten worden. ‘Ik zeg u: hier is het ook niet altijd een veilige situatie. U moet hier ‘s avonds maar eens buitenkomen.’
Volgens De Block is er geen probleem met de uitwijzing van Parwais omdat het Commissariaat-Generaal heeft geoordeeld dat het in Kaboel veilig genoeg is.
Maar de advocate van Parwais denkt daar anders over. ‘Een Afghaanse volksvertegenwoordiger heeft in een brief bevestigd dat Parwais ook nu nog persoonlijk voor zijn leven moet vrezen. Hij is precies naar hier gevlucht omdat onbekenden na de moord op zijn vader geprobeerd hebben hem te ontvoeren en daarna het ouderlijk huis in brand gestoken hebben. Wellicht om te voorkomen dat Parwais de dood van zijn vader zou wreken, zoals naar Afghaanse traditie van een oudste zoon wordt verwacht.’

In De Morgen zegt de advocate ronduit geschokt te zijn door de uitspraken. “Ze vertelt manifeste leugens. Ik weet niet of de staatssecretaris het nieuws deze week heeft gevolgd, maar vrouwen die gestenigd worden, NAVO-soldaten die vermoord worden en burgers die sterven door bermbommen, dat zie ik hier in Brussel toch niet zo vaak gebeuren. Ik zit toch veel liever hier dan in Kaboel.” 

Commentaren – zie De Standaard voor meer

Op 10 juli 2012, zei Jerry Mager in reactie op Freddy:

@ Freddy, u zegt iets (“Die regels zijn er gekomen om onze maatschappij leefbaar te houden”) dat voor mij in de geest lijkt op de uitspraak van Mw. De Block: “U moet hier ‘s avonds maar eens buitenkomen.” Ik denk daar dan meteen achteraan: en dat komt door al die vreemdelingen (want ik heb op dit terrein een vunzige geest gekregen). Mw. De Block zal dat natuurlijk nooit denken en u vast ook niet. Zij heeft een zeer ondankbare post, dat is zondermeer waar. Waar ik vooral op doel als het om die regels gaat waar u het over heeft, is dat het handhaven en ten uitvoer leggen van die regels extra diplomatiek-politieke kundigheid, zeer veel empathie en ampele communicatieve vaardigheden vereisen, maar bovenal: evenwichtige volwassenheid en wijsheid, omdat anders precies die regels (de handhaving en de uitvoer ervan, enzovoort) ervoor zullen zorgen dat onze maatschappij ònleefbaar wordt. Degelijk beleid is oneindig veel meer dan regels maken en/of die naar de letter uitvoeren.

Op 10 juli 2012 omstreeks 12:34, zei Dominique V., Bellegem, in reactie op Jerry Mager:
U die in A’dam woon/werkt/verblijft, kan toch niet ontkennen dat ook in die stad regels én wetten gehandhaafd (moeten) worden. A’dam is mét ‘zijn’ allochtonen ver van zo onveilig als de door wanbeleid en wanbestuur geteisterde Stad Brussel. Ik heb het dan nog niet over Brusselse deelgemeenten: hierover spreekt Groen bij monde van Vd Taelen boekdelen… . Hou op met te proberen langs pseudo-filosofische weg de Vlamingen een geweten aan te praten. Een terdege uitgekiende wetgeving behoeft geen ‘extra-diplomatieke’ kundigheden e.a. emotionele prietpraat. In de migratie en asielpolitiek is al 20 jaar tijd en energie verloren gegaan aan doelstellingen die heel zware gevolgen hadden én nog hebben voor onze SZ. SZ die door het harde labeur van ALLE actieven er moet voor zorgen dat onze kinderen, klein-kinderen, ouderen, zieken e.a. zich in de toekomst nog kunnen ‘verzekerd zien’ van alle gewaarborgde sociale voorzieningen. Denk aan de Mercuriales uitgesproken door P.G. Liégois (2011 A’pen).

Op 10 juli 2012, zei Jerry Mager, in reactie op Dominique V.:
@ Dominique V., de burgemeester van Amsterdam doet het naar mijn idee goed, terwijl onze minister van Immigratie het bar slecht doet. Uitgekiende wetgeving kan geen correcte uitvoering garanderen. U springt direct naar SZ en onze kinderen en onze ouderen en dan zijn we met zevenmijlslaarzen waar we (helemaal niet) wezen moeten – althans dat vind ik, want dan komen de emoties (‘ emotionele prietpraat’) pas echt en rauw boven. Laat de Nederlandse politiek dan gewoon de grenzen sluiten. Basta! Dan weet iedereen waar zij of hij aan toe is. Het politiek opportunistisch gezever en populistisch gemarchandeer op de vierkante milimeter dat doet ons als samenleving geen goed, we worden er zelf allerminst wijzer van wanneer we anderen schamper bejegenen en cynisch behandelen.

Op 10 juli 2012 omstreeks 14:10, zei Dominique V., Bellegem in reactie op JM:
Ik had er nog willen aan toevoegen dat het ‘betere’ sociale klimaat in A’dam hoegenaamd niets te maken heeft met het feit dat de burgervader een sociaal-democraat is; Brussel-Stad én de meeste Brusselse rode baronieën lijden onder het rode ‘gezag’ waarbij van een correcte toepassing van wetten en spelregels weinig sprake is maar vaak berust op ‘opportuni-teiten’ (cfr Molenbeel, A’lecht, St.-Joost…). Wat ik mis in uw ‘betoog om het beter te doen’, is een aanvaardbare oplossing voor de zovele Vlamingen. Vaak getuigen daadkracht én radicaliteit van intelligentie én van een juiste inschatting bij de aanpak van een enorm sociale ‘kanker’. En mijn link nr onze SZ is hierbij beslist niet ‘ver gezocht’ maar (m.i.?)inherent aan de problematiek van migratie en asielbeleid. Onze Noorderburen staan in hun aanpak van deze (Europese) problematiek weer eens mijlen verder dan België (of wat er nog van overblijft….).

Op 11 juli 2012 omstreeks 15u09, zei Jerry Mager, in reactie op Dominique V.:

@ Dominique, of Nederland volgens u tot die effectieve Noorderburen hoort (of denkt u nóg Noordelijker, aan Scandinavië?) weet ik niet. Ik vind van niet. De Nederlandse politiekers hebben het immigratie- en vluchtelingenbeleid slecht gevoerd, zonder vooruitzien. Ze leken en lijken op generaals – war lords, is beter – die hun legers de strijd in sturen zonder te plannen hoe het met de lazaretten zit, met de ravitaillering en met de routes voor eventuele terugtocht. Wat dat laatste betreft, vind ik de eurozone een schoolvoorbeeld van vliegen in een krakkemikkig vliegtuig zonder parachute, de zee opgaan in een wrakke schuit zonder reddingstuig. Zij menen dat de lui ná hen de rommel maar moeten opruimen; na ons de zondvloed, wij scoren nú en dat is het enige dat telt. Tant pis, maar zo zie ik de meeste politiekers bezig. Ik weet werkelijk niet of het feit dat de burgemeester van Amsterdam lid is van de PvdA wel of niets toevoegt aan zijn m.i. alleszins passabele bestuurstijl.

De vorige burgemeester is lid van dezelfde partij, maar die vond ik stukken minder. Zijn optreden daarna als fractievoorzitter in de Kamer toonde ’s mans ongeschiktheid voor een dergelijke functie extra en overduidelijk aan. Helaas ten koste van veel maatschappelijk verlies. Voor mij zegt het lid zijn van een politieke club al lang weinig bij het waarderen van een politicus-bestuurder: de persoon telt steeds zwaarder. Wat betreft uw link SZ, de ‘sociale kanker’ en het migratie- en asielbeleid: alles hangt met elkaar samen, tegenwoordig meer dan ooit, dus ook hetgeen u te berde brengt. Hoe je de causale verbanden inkleurt en waardeert, hangt af van je ideologie en ook nog eens van je perspectief. Ik zie Nederland anders dan u, maar ik kijk geboeid naar België, waarbij ik die tegenstelling Vlaanderen – Wallonië op bijna elk terrein zie prevaleren. Naar mijn overtuiging maakt die tegenstelling u extra bevattelijk en kwetsbaar voor politiekers die toch populistisch in de weer zijn: je hoeft een thema maar als Waals of Vlaams (= rood of liberaal-christelijk?) te framen en de polarisatie is daar. De vlam slaat in de pan, de emotie neemt de overhand en de redelijkheid raakt rap zoek.

Voor het overige wordt er bij jullie precies zo “geschaakt” (brrrrrr …) als bij ons. Vide NV-A’ er Jan Peumans die een ballonnetje oplaat over Vlaamse vertegenwoordiging in Wallonië  dat hij positief framet als meer communicatie. Premier Rudy Demotte reageert zoals te verwachten is: gereserveerd, afhoudend. Dan noemt CD&Ver Eric van Rompuy de NV-A voorman Bart De Wever “een bedreiging voor onze welvaart” waarop straks ongetwijfeld uit een andere hoek een tegenzet komt. Veel zoden zet het m.i. allemaal niet aan de dijk. Gelukkig lees ik ook dat de Vlaming bourgondischer is geworden! Kijk, dat vind ik nou opbeurend nieuws. Dit, zonder uw mening over de slechte deal die de Vlamingen volgens u krijgen te bagatelliseren. Hooguit een ietsje te relativeren?

Op 10 juli 2012, zei Jerry Mager, in recatie op Jeaninne:

@ Jeannine, ook ik erger me wezenloos aan “gasten” die van onze gastvrijheid misbruik maken door allerlei ongein uit te halen, en zeg bij zulke mensen: subiet eruit! Dan komt er in onze gevangenissen tenminste plek vrij voor autochtone booswichten die nu vaak (in Nederland althans) worden heengezonden wegens plaatsgebrek. Die maken het op het straat niet veiliger. Maar, …. zullen er dan geen uitwijkelingen worden veroordeeld óm hen te kunnen uitzetten? Magistraten zijn ook maar mensen, nietwaar (laat ik het politiek correct houden). Erger nog: waarom komen de booswichten (ik denk aan rijke oorlogsmisdadigers) überhaupt binnen? Begin aan de grens met de handhaving en niet achteraf, wanneer het kalf is verdronken. Tenzij je werk omwille van het werk zoekt en politiek-ambtelijke Wichtigmacherei bedrijft. Nota bene: we kennen in Nederland tegenwoordig een Ministerie van Veiligheid! Nu voel ik me pas echt onveilig verzeker ik u. Voor de rest is wat mij aangaat iedereen gelijk voor de wet.

Op 10 juli 2012 omstreeks 14:26, zei Dominique V., Bellegem, in reactie op Jerry Mager:
Met daadwerkelijk ‘meer blauw op straat’, ‘doeltreffend’ ingrijpen bij melding van zware criminaliteit en niet steeds ‘achter de feiten aanhollen’ – uit veiligheidsoverwegingen of vrees om bij wapen(ge)(mis?)bruik achteraf gesanctioneerd te worden – schept bij mij absoluut geen gevoel van enig ‘sturmstaffel’ uit, om aan te sluiten bij uw woordgebruik… . En gelooft u écht dat de Europese Staten het Schengen-Akkoord zullen herbekijken, zoals Sarkozy het terecht voorstelde? Neen, geef Vlaanderen maar een Veiligheids-ministerie zolang het maar niet enkel ‘wichtigmachend’ is maar helpt om ons Gewest daadwerkelijk te bevrijden van dat nefaste én reële onveiligheidsgevoel.

Read Full Post »

Het debacle met Barclays illustreert één ding, zegt JORIS LUYENDIJK in De Standaard van donderdag 05 juli 2012, 03u00: de financiële sector slaagt er niet in zichzelf te corrigeren. Hebzucht is wellicht een van de ontluisterende oorzaken, maar hij ontdekte er nog een aantal andere.

(* ingekorte versie; zie De Standaard voor full text)

Nu het schandaal rond de manipulatie van de Libor-rente door Barclays ieder uur groeit, is één ding duidelijk: veel mensen binnen de bank wisten ervan. Waarom hebben ze geen alarm geslagen?
In tientallen interviews die ik de afgelopen negen maanden heb gemaakt met mensen die in de financiële sector werken, kwam deze vraag telkens weer naar voren: waarom is het de financiële sector, ondanks aanzienlijke investeringen in intern toezicht, niet gelukt zichzelf te corrigeren? Het korte antwoord luidt ‘hebzucht’, maar er is meer.
Als je die interviews doorleest, die allemaal online staan (www.standaard.be/luyendijk), is het duidelijk dat in ieder geval niet iedereen in de financiële sector door geld wordt gemotiveerd. Maar ze zijn bang, machteloos, of beide. Als je een werkomgeving zou moeten ontwerpen die conformisme op de korte termijn bevordert en alarmsignalen afgeven ontmoedigt, zou je de huidige financiële sector als model hanteren.
……………  …………….  ………….  ……………
 ‘Dat is niet alleen de bonuscultuur. Dit gaat over stamverbanden, over ergens bij horen en je maten niet in de steek laten. Je gevoel van eigenwaarde wordt gevormd door wat je doet. Het is vaak de eerste vraag die mensen stellen: “Wat doe jij?” In die tijd [voordat de bank failliet ging, red.] was ik een superster als ik die vraag beantwoordde.’
Lees de e-mails maar van de handelaren van Barclays, die de Financial Services Authority (de Britse toezichthouder) openbaar heeft gemaakt, en je weet wat deze voormalige thesaurier bedoelt als hij zegt: ‘Als je naar buiten treedt over iets waarvan je vindt dat het verkeerd is, plaats je je in één klap buiten die wereld. Het gaat niet alleen om je baan – het is je identiteit.’

commentaar door Jerry Mager ( zie de Standaard voor meer reacties)

Op 05 juli 2012 omstreeks 13:54, zei Jerry Mager:

Joris Luyendijk citeert zegslui die het allegorisch hebben over ‘stamverbanden’ met betrekking tot de aberraties van de financiële jongens en meisjes, maar daarmee karikaturaliseren zij de zogenaamde primitieve economieën. Zelfs het fenomeen van de potlach was betekenisvoller dan de volkomen zinloze verwoestingen die bankiers c.s. aanrichten vanwege hun pathologische narcisme, grenzenloze hebzucht en ziekelijke infantiele geldingsdrang. Van de zogenaamde ‘primitieve samenlevingen’ hebben deze luitjes geen kaas gegeten. Van geschiedenis weten ze evenmin iets. Wáren ze maar ietwat gebildet en enigszins beschaafd. Helaas, deze lieden zijn door de mazen van het grote net der evolutie geglipt en op een rudimentair beschavingsniveau blijven steken. Het bizarre is echter, dat ze gewoon kunnen blijven voortdoen! Dat zegt ook veel over ons, als beschavingsvorm, of niet soms?

Op 05 juli 2012 omstreeks 13:35, zei Jerry Mager:

Gisteravond gekeken naar “Hollandse Zaken”, Ndl. 2 en weinig nieuws gezien. Het pluspunt is dat deze etterbuil van de financiële biotoop allengs in de schijnwerpers van de publieke opinie lijkt te komen. Juich niet te vroeg, want per slot is er na de laatste melt down nog steeds weinig tot niets veranderd en blijft het bij vrome woorden. Zo lang Bokito-bankiers en andere financiële fluimen wéten dat hen niets zal overkomen, ook al rijden zij zeven scheve schaatsen tegelijk en steeds opnieuw, zo lang zal er niets veranderen. Ook hier: waar blijven de politiekers? Die zitten op “Hoog” niveau te wauwelen over Master Plans die de euro moeten redden, maar ze draaien de kraan niet dicht en zetten geen dak op het huis. Dus blijft het voor ons, de belastingbetalers, dweilen met de kranen wagenwijd open. En dan zijn die politiekers verbaasd dat we tegen Europa zijn en tegen alles waar zij zich mee moeien. Natuurlijk, want dat zijn meestal niet die dingen waar ze zich mee zouden moéten moeien.

Literatuur & Links

prof. Arie van der Zwan legt Rabobank directeur uit wat hebzucht is.  ( http://www.youtube.com/watch?v=1B5w5Kdo6Ow )

Raymond Firth over primitive economics

Raymond Firth  – The Study of Primitive Economics  

Marshall Sahlins  –  http://www.primitivism.com/original-affluent.htm

NY Times on Barclays & LIBOR >  http://topics.nytimes.com/top/reference/timestopics/subjects/l/london_interbank_offered_rate_libor/index.html

The Guardian
Timeline: key events in the Barclays Libor scandal / Events in the six days since Barclays was fined £290m for manipulating key interest rates 

Financial Times over Barclays & LIBOR  – http://ftalphaville.ft.com/blog/2012/06/28/1063331/kill-bob-and-other-barclayslibor-reaction/

The Economist over Barclays & LIBOR  –  http://www.economist.com/blogs/schumpeter/2012/07/barclays-and-libor

Read Full Post »